سه‌شنبه ۶ تیر ۱۳۹۶
بر خط: 3832
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

1560 بازدید

واژه ی اداری گری Officialism، به معنی بخشی از بوروکراسی و سازمان های دولتی است که وظیفه ی اصلی آن تدارکات و آمادگی حقوقی و سازمانی برای تصمیم گیری های سیاسی است.
از جنبه ی نهادی و سازمانی(1)، آفیشیالیسم به سازماندهی بوروکراسی و سازمان های دولتی در سطح های مختلف، از قبیل واحدهای مرکزی، ناحیه ای و محلی اطلاق می شود.
در سطح مرکزی می توان نهادها و سازمان هایی از قبیل وزارتخانه ها، هیات مدیره ی کمیسیون های مختلف دولتی و قوه مقننه و هیات های مختلف بازرسی را نام برد. در سطح ناحیه ایی می توان از سویی نهاد دولتی یا مرکزی که در ناحیه های مختلف تشکیل شده و از سوی دیگر سازمان هایی که به مسایل ناحیه ای از قبیل استانداری ها، شهرداریها، و فرمانداری ها مربوط است را نام برد. در سطح محلی نیز می توان تقسیمات سازمانی بین نهادهای مرکزی و محلی را مشاهده کرد.
تقسیم بندی نهادها و سازمان های دولتی در سطح های مختلف، مشکلاتی را ایجاد می کنند؛ از جمله:
1) حتی در کشورهایی که استان ها از یک خود مختاری نسبتا زیادی برخوردارند، همیشه این سوال مطرح است که چگونه تصمیم گیری ها و تقسیم کارها و وظایف اداری بین واحدهای ناحیه ای و محلی انجام می پذیرد؟
2) رابطه ی سازمانی بین تصمیم گیری هایی که در سطح مرکزی، از جمله در ارگان های سیاسی، مجلسی و دولت و واحدهای ناحیه ای یا محلی صورت می گیرد، چگونه است؟
3) رابطه ی سازمانی و در عین حال سلسله مراتبی بین این نهادهای مختلف چگونه است؟
درباره قدرت سازمان های دولتی (Officialism) سه نکته ی بارز در خور نگرش و دقت است:
1) سازمان های دولتی، نمایانگر اصلی تداوم و پیوستگی دموکراسی سیاسی است. در اکثر کشورها، سیاست مداران، شهردارها، و فرمانداران، می آیند و می روند، ولی چیزی که می ماند سازمان های دولتی اعم از مرکزی، ناحیه ای و محلی است با ساختار، نظام و واحدهای آن از قبیل متخصصان مهم سیاسی، نقش دارند. البته قابل ملاحظه است که توضیحات بالا بیشتر در مورد دولت های رفاهی (Welfare State) و دموکرات صادق است. بدین صورت که در کشورهای غیردموکراتیک و مطلق گرا، این اصل به طور مطلوب عمل نمی کند.
2) سازمان های دولتی نقش تعیین کننده ای در اجرا و از حرف به عمل دراوردن تصمیمات سیاسی اتخاذ شده، دارند. قوانینی که سیاست مداران و دیگر واحدهای مهم دولتی تدوین می کنند، تا زمانی که در مرحله اجرا قرار نگرفته باشد، ارزش چندانی نخواهد داشت.
3) نهادهای دولتی از نوع آفیشیالیسم که وظیفه دارند تدارکات و آمادگی حقوقی و سازمانی را مهیا کنند، برای تصمیم گیری های مهم سیاسی، بیشتر از سایر واحدهای دولتی با شهروندان کشور مزبور در ارتباط هستند.
بدین ترتیب، سازمان های دولتی از نوع آفیشیالیسم را از سویی می توان به مثابه سنگ بنای اصلی یا یکی از نیروهای مهم در تاثیرگذاری تصمیمات سیاسی و در تدوین قوانین مهم سیاسی کشوری به شمار آورد و از سوی دیگر این نهادها، در سیر اجرایی نقش بسزایی برعهده دارند.
James L. Perry (1989): "Handbook of Public Administration", Jssey-Bass Inc., San Francisco.

پاورقی ها :
1-Institutional

منابع:
1- کتاب دانش نامه در علم سیاست، نوشته علی رحیق اعضان، با همکاری مارک گلی، انتشارات فرهنگی صبا، 1384.