دوشنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۶
بر خط: 1697
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

2001 بازدید

مدیریت مالی که مدیریت مالی شرکت ها (Carporate finance) یا مدیریت مالی تجاری (business finance) نیز نامیده می شود، اصولاً با تصمیم گیری های مالی در مسائل تجاری سرو کار دارد. تصمیمات مدیریت مالی شامل حفظ تراز نقدی، گسترش حسابها، بکار گیری سایر موسسات، قرض کردن از بانک و صدور سهام و اوراق بهادار است. ما می توانیم این تصمیم گیری ها را به 3 دسته اصلی تقسیم کینم:
1- تصمیمات سرمایه گذاری
2- تصمیمات تامین اعتبار
3- تصمیماتی که شامل هر دوی آنها می شود.
تصمیمات سرمایه گذاری با طرز استفاده از سرمایه، خرید، نگهداری یا فروش تمام انواع دارایی ها سرو کار دارد. مثلا این که لازم است که یک دستگاه مهرزن از کار افتاده بخریم؟ لازم است که یک خط تولید را راه اندازی کنیم؟ وسایل قدیمی را بفروشیم؟ یک کمپانی یا موسسه را بخریم؟ نقدینگی خود را در بانک نگهداریم؟...
تصمیمات مالی شامل فراهم آوردن سرمایه لازم برای سرمایه گذاری و تامین اعتبار برای فعالیتهای هر روز می شود. مثلا این که آیا مدیران باید از درامدهایی که از موسسات به دست امده استفاده کند؟ آیا آنها بایست از نقدینگی که از خارج از واحد تجاری آنها به دست آمده استفاده کنند؟
فعالیتها و سرمایه گذاری های یک شرکت می تواند از خارج از شغل آنها تامین اعتبار شود موسسه بدهی های تحمیلی (incurring debts) قبل مثل استفاده از وام بانکی و فروش اوراق بهادار یا به وسیله فروش سهام مالکیت. زیرا هر یک از این روشهای مالی تجارت را در مسیرهای مختلفی قرار می دهد که در آنها تصمیمات مالی اهمیت زیادی دارد. بسیاری از تصمیمات کاری به طور همزمان شامل هم سرمایه گذاری وهم تامین اعتبار می شود. مثلاً یک شرکت ممکن است بخواهد از یک شرکت یا موسسه دیگر در تصمیم گیری درباره سرمایه گذاری استفاده کند.
گر چه موفقیت در انتخاب آنها بستگی به چگونگی تامین اعتبار کردن دارد: که به صورت قرض کردن پول باشد یا با قیمت خرید مقابله کرد یا با فروش سهام یا اوراق بهادار باشد و یا معاوضه سهام اوراق بهادار باشد و اگر مدیران تصمیم به قرض کردن پول بگیرند پول قرض گرفته شده باید در مدت زمان معینی پس داده شود. سرمایه گذران (آنهایی که پول قرض می دهند) معمولاً در سود شرکتهایی که پول را قرض گرفته اند سهیم نمی شوند. از طرف دیگر اگر مدیران تصمیم بگیرند که با فروش سهام، مالکیت تامین اعتبار کنند، این سرمایه دیگر نباید پس داده شود. اگر چه فروش این سهام باعث کم رنگ شدن کنترل سهامداران کنونی می شود.
اینکه آیا تصمیمات مالی شامل سرمایه گذاری، تامین اعتبار یا هر دوی انها می شود به 2 عامل مهم بستگی دارد: ریسک و بازده مورد نیاز. بازده مورد نیاز تفاوت بین سود بالقوه و هزینه های بالقوه است. ریسک آن میزان از عدم اطمینان است که مربوط به بازده مورد نیاز است.

تجزیه و تحلیل های مالی
تجزیه و تحلیل های مالی، یکی از ابزارهای مدیریت مالی است که شامل ارزیابی در شرایط مالی و عملکرد یک شرکت تجاری، یک وضعیت و یا حتی اقتصاد آن شرکت و پیش بینی شرایط و عملکرد آینده آن شرکت است. به عبارت دیکر این بدان معنی است که میزان ریسک و بازده مورد نیاز را بررسی می کند.
اطلاعات تجزیه و تحلیل های مالی ممکن است در قسمتهایی داخل آن موسسه باشند؛ مانند قسمتهای بازاریابی و تولید و یا از سازمان هایی که دارای اطلاعات حسابداری هستند و یا از کمپانی های فروش اطلاعات. همچنین ممکن است از انتشارات دولتی استفاده شود. نشریات مالی هم اطلاعات مالی و اطلاعات اقتصادی (شامل صنایع، بازارها و اقتصاد) را منتشر می کند ولی امروزه بیشتر اطلاعات در اینترنت موجود است.
در یک شرکت، بررسی های مالی ممکن است نه تنها برای ارزیابی عملکرد آن شرکت به کار رود بلکه برای ارزیابی قسمتهای مختلف از شرکت، بخشها و خطوط تولید نیز به کار می رود. این تجزیه و تحلیل ها ممکن است هم به صورت دوره ای و زمانی که مورد نیاز است انجام شود تا بتواند نه تنها تصمیمات مالی درست و آگاهانه را تضمین کند و هم به عنوان کمکی برای اتخاذ سیاست های شخصی و سیستم های تشویقی مورد استفاده قرار گیرد.
در بیرون از این موسسه، تجزیه و تحلیل های مالی ممکن است برای تعیین ارزش یک مصرف کننده جدید استفاده شود تا به وسیله آن توان منابع را برای شرایط قرارداد بلند مدت و همچنین عملکرد بازاری رقیبان را ارزیابی کنند. موسسات و سرمایه گذرانی که دارای زمان ونظر کارشناسی و یا منبعی که این بررسی های مالی را انجام می دهند نیستند ممکن است خود مبادرت به خرید این تجزیه و تحلیل ها از شرکتهایی که در این زمینه تخصص دارند بکنند. چنین شرکتهایی می توانند گزارشاتی از تجزیه و تحلیل های کاملاً دقیق با جزئیات کامل گرفته تا بررسی های ساده تجاری را انجام دهند.

انواع واحدهای تجاری
مدیریت مالی فقط محدود به حجم عظیمی از موسسات نمی شود. این در مورد تمام حالتهای و اندازه های شغلی مورد نیاز و ضروری است. سه شکل اصلی از سازمانهای تجاری، تک مالکیتی، شرکتهای تضامنی و شرکت های سهامی هستند. این سازمان ها در تعدادی از ویژگیها با هم فرق می کنند که از آن دسته که در تصمیم گیری های تجاری تاثیر دارند عبارتند از:
1- راه و روشی که این موسسات مالیات می دهند.
2- تا چه حد مالکان در تصمیم گیری ها اعمال نفوذ می کنند.
3- تعهد مالکانه
4- سهولت در انتقال سهم مالکیت
5- تداوم فعالیت های واحدهای تجاری
علاوه بر حالت تک مالکیتی، مشارکتی و سهامی، بنگاه های اقتصادی ممکن است از سایر حالت های واحدهای تجاری استفاده کننده مثل:
- شراکتی محدود پیشرفته Master Limited partnerships
- شرکتهای سهامی حرفه ای professional corporation
- شرکتهای با مسئولیت محدود LLC

منبع:
- مقدمه ای بر مدیریت مالی و تجزیه و تحلیل. azarhesab.persiangig.com.