چهارشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۶
بر خط: 2794
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

1449 بازدید

على اصغر بهارى در سال ۱۲۸۴ هجرى شمسى در خانواده اى هنردوست و موسیقیدان به دنیا آمد. پدر کمانچه مى نواخت و عمویش نیز نى نواز ماهرى بود. على بهارى از کودکى با رمز و راز و زبان موسیقى آشنا شد و مقدمات نواختن کمانچه را از پدر آموخت و سپس دوره جدید آموزش کمانچه را نزد پدربزرگ مادرى خود فراگرفت. پس از آن براى یادگیرى کامل پیش دایى هاى خود، که هر سه از نوازندگان مسلم کمانچه بودند، رفت.
على اصغر بهارى در ۱۸ سالگى به عضویت در ارکستر ابراهیم خان منصورى درآمد و سال ها به همکارى و همنوایى در این گروه مشغول بود.
در سال ۱۳۳۲ هجرى شمسى به رادیو دعوت شد و روزهاى دوشنبه برنامه تکنوازى کمانچه را در رادیو اجرا مى کرد. سپس با ابوالحسن خان صبا، احمد عبادى و حسین تهرانى به اجراى برنامه هایى در رادیو پرداخت. سال ها بعد از طرف روح الله خالقى به مدرسه موسیقى جهت تعلیم و آموزش موسیقى فراخوانده شد و زمانى که دانشگاه تهران درس تعلیم و شناخت کمانچه را وارد برنامه هاى درسى کرد از بهارى براى تدریس در دانشگاه دعوت به عمل آمد. بهارى به طور رسمى استاد دانشگاه تهران شد. او نخستین تکنواز کمانچه اى است که در تلویزیون برنامه اجرا کرد و این برنامه بر شهرت و محبوبیت او بیش از پیش افزود.
خستین سفر خارجى او براى اجراى کنسرت در سال ۱۳۴۶ ه.ش. بود. على اصغر بهارى به همراه حسین تهرانى، منوچهر جهانبگلو و حسین قوامى و فرهنگ شریف به فرانسه و آلمان براى اجراى برنامه دعوت شد. به دنبال موفقیت این برنامه، بهارى به همراه همین گروه به چند کشور اروپایى و آمریکایى رفته و در آنجا نیز برنامه اجرا کرد. تکنوازى هاى بهارى در این برنامه بسیار چشمگیر بود.
بهارى با سازى که حدود ۱۵۰ سال پیش ساخته شده بود، کار مى کرد و مى گفت: «این ساز، ساز خانوادگى من است و برکت و شگون دارد.» بهارى در این باره خاطره اى را نقل مى کند: «زمانى من دوتا کمانچه داشتم. یک ساز کوچک که اغلب با آن کار مى کردم و یکى دیگر یک ساز بزرگتر. با خود گفتم بهتر است که این ساز را بفروشم. آن را به امانت فروشى بردم و گفتم که ساز را براى من بفروشد. امانت فروش ساز را گرفت و کاغذ روى آن چسباند و نوشت قیمت ۲۰۰ تومان، که البته قیمت خوبى بود. از آن لحظه به بعد من هر روز که از جلوى مغازه رد مى شدم خدا خدا مى کردم که ساز هرچه زودتر به فروش برسد، چون به پول آن نیاز مبرم داشتم. پس از مدتى از جلوى مغازه رد شدم و دیدم از ساز خبرى نیست. خوشحال از اینکه ساز به فروش رفته وارد مغازه شدم. از امانت فروشى سراغ ساز را گرفتم و گفتم چه خوب که ساز به فروش رفته است. امانت فروش گفت: فروش کدام است آقا. براى اینکه ویترین را اشغال نکند ساز را برداشتم و پشت مغازه انداختم. هرچه سریع تر خودم را به پشت مغازه رساندم ساز را برداشتم، پیرزنى جلوى انبارى فال مى گرفت. از من خواست که فالم را ببیند، قبول نکردم. گفت: بده فال سازت را بگیرم. ابتدا به نظرم حرف بیهوده اى بود. اما با خود گفتم خوب ما که بخت و اقبال درست و حسابى نداریم، حالا ببینیم ساز ما چه آینده اى دارد. پیرزن پولى از من گرفت و فال سازم را دید و گفت: سازت اقبال بلندى دارد. صاحب آن هشت بار به کشورهاى خارج سفر خواهد کرد. من با پوزخند سازم را گرفتم و راه افتادم. باید بگویم که درست ۸ بار تا به حال براى اجراى برنامه هاى هنرى با همین ساز به سفر خارجى رفته ام.»
بهارى بیشتر کارهاى خود را با ادیب خوانسارى، حسین قوامى معروف به فاخته اى و غلامحسین بنان و اقبال آذر اجرا کرده است. چند برنامه نیز با محمدرضا شجریان و یکى دو برنامه هم با شهرام ناظرى اجرا کرده است که همگى آنها با موفقیت همراه بوده است.
از شاگردان بنام على اصغر بهارى مى توان به داوود گنجه اى، على اکبر شکارچى و هادى منتظرى اشاره کرد.
على اصغر بهارى در ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ هجرى شمسى در ۹۰ سالگى در تهران درگذشت. پیکرش از جلوى تالار وحدت تشییع شده و در امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.

منابع:
http://www.sharghnewspaper.ir/840819/html/spc14.htm

موضوعات

مناطق