سه‌شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
بر خط: 2494
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

5098 بازدید

زندگی
میرزا جواد تبریزى در سال1305هـ . ش مطابق با 1345 هـ . ق در شهر تبریز در محله «منجم باشى»، نزدیک مسجد «عربلر» چشم به جهان گشود. وى زندگى خود را در یک خانواده متوسط و متدین شروع کرد. پدرش به حاجعلى کُبار معروف بود و در محل زندگى و بازار ایشان را به عنوان شخصى متدین و متعهد مى شناختند. اهل مسجد بود و یک حجره تجارت خشکبار در سراى «حاج میر ابو الحسن» داشت. مادر میرزا، خانم فاطمه سلطان از بانوان بسیار متدین و مؤمن بود. در بین بانوان شخصیت این بانو به زهد و تقوا معروف بود. در واقع میرزا از پدر و مادرى متدین و داراى ویژگى معنوى والایى به دنیا آمد. معنویت این خانواده به قدرى بود که در منزل خود یک نماز خانه دایر کرده بودند.
میرزا جواد از همان آغاز کودکی در تحصیلات مدارس جدید بسیار موفق بود، همیشه از نمرات بالایى برخوردار بود و مدیر و معلمین به خاطر استعداد سرشار و فوق العاده ایشان نوید آینده اى درخشان را مى دادند. بعد از پایان دوره متوسطه، در سال دوم دبیرستان بود که کم کم به خاطر جذابیت و معنویت حوزه علمیه و آشنایى با گروهى از طلاب فاضل، تصمیم به رها نمودن تحصیلات کلاسیک نمود. با توجه به اینکه خانواده میرزا جواد با ترک مدرسه موافق نبودند اما وی دنبال بهانه اى مى گشت تا بتواند دبیرستان را رها و به دروس حوزه مشغول شود. بعد از مدتى مسئولین دبیرستان تصمیم مى گیرند که درس موسیقى را جزء درس ها قرار دهند، و با برگزارى اولین کلاس موسیقى، میرزا جواد فرصت را مغتنم می شمارد و با این بهانه که این خلاف شرع است دبیرستان را ترک مى کند و حاضر نمى شود دیگر در آن مدرسه ادامه تحصیل دهد. مدیر و معلمان با مراجعه به پدر میرزا جواد از او مى خواهند که فرزند خود را از تصمیم خود منصرف نماید زیرا او آینده اى درخشان دارد ولیکن میرزا جواد مقاومت می نماید و سرانجام در سال 1323 هـ . ش در سن 18 سالگی با پناه بردن به مدرسه «طالبیه» تبریز با جدیت درس را شروع مى کند.
میرزا جواد در مدرسه «طالبیه» تبریز با علامه شیخ محمد تقى جعفرى هم حجره مى گردد. تعهد به حضور در درس، از آغاز میرزا جواد را در طالبیه تبریز شاخص کرده بود، و کم کم استعداد علمى او بروز کرد و توانست دروس سطح را در تبریز به پایان برساند. میرزا جواد به رغم مشکلات مادى، با جدیت درس مى خواند. خود می گفت: در حجره چیزى براى خوردن نداشتیم و من و علامه جعفرى مانده بودیم چه کنیم. بعد از ظهر جمعه تاجرى به مدرسه آمد و مبلغى به ما داد جهت نماز وحشت، توانستیم با آن پول چند روزى را بگذرانیم، خداوند متعال به ما عنایت مى کرد و هرگاه با مشکلى برخورد مى کردیم تفضلى مى فرمود و ایام را پشت سر مى گذاشتیم و در هر حال شکر گزار بودیم و با گرسنگى و نادارى آشنا شده بودیم، احساس وظیفه و اداى آن موجب مى شد توکلمان بیشتر شود و به آنچه که خدا مقدر کرده بود مى ساختیم.
میرزا جواد در طالبیه تبریز کم کم به فضل و علم معروف شد و افراد بسیارى به وی علاقه داشتند و از وی استفاده مى کردند. بعضى اوقات حلقه بحث در حیاط مدرسه طالبیه تبریز ایجاد مى شد و طلاب با هم بحث مى کردند. یکى از حلقه هاى بحث، مربوط میرزا جواد بود که با شیخ محمد تقى جعفرى بحث مى کرد و این بحث چنان پربار بود که حدود پنجاه الى شصت طلبه دور آن دو حلقه مى زدند و استفاده مى کردند.
میرزا جواد در سال 1327 هـ . ش با به پایان رساندن مقدمات و مقداری از دروس سطح، شهر تبریز را ترک نمود و جهت ادامه تحصیلات وارد حوزه علمیه قم شد. وی در قم دوره سطح را به پایان رساند و وارد درس خارج فقه و اصول اساتیدی همچون آیت الله سید محمّد حجت و آیت الله بروجردی و هم زمان با آن مشغول تدریس کتب سطح شد.
میرزا جواد تبریزی پس از گذشت پنج سال از حضور در حوزه علمیه قم، در سال 1332 هـ . ش برای ادامه تحصیلات به نجف اشرف عزیمت نمود. در نجف اشرف در محضر درس اساتید برجسته و عالی مقام آن زمان حاضر شد و عمدتاً از دروس آیت الله حاج سید عبدالهادی شیرازی و آیت الله سید ابوالقاسم خوئی استفاده می کرد.
در آن روزگار، حوزه درس نجف اشرف در اوج شکوفائی، شور و نشاط بود و میرزا جواد با تمام توان و تلاش در محضر اساتید حاضر شد و از موقعیتی که فراهم آمده بود کمال استفاده را نمود تا به مدارج عالی علم و مقام بلند اجتهاد نائل آمد.
میرزا جواد تبریزی در آغاز ورود به نجف اشرف، حجره‌ای در مدرسه قوام السلطنه شیرازی تهیه کرده و مشغول تدریس مکاسب و کفایه در مسجد خضراء و عمران شده بود. با گذشت زمان روز به روز بر گستره حوزه درسی وی افزوده شد، تا جایی که عده زیادی از طلاب از درس میرزا استفاده می نمودند و با تقاضای طلاب، میرزا درس خارج را نیز آغاز کرد.
میرزا جواد تبریزی که یکی از شاگردان برجسته آیت الله خوئی بود، همیشه مورد عنایت و توجه خاص وی بود و در اغلب جلسات علمی خصوصی ایشان شرکت می‌کرد. در بحث‌ها و درس‌ها با طرح اشکالات و مطرح کردن فروعات، بر بار علمی محفل می‌افزود و طرف مشورت آیت الله بود و از اصحاب استفتا به شمار می‌رفت و در سفرهایی مانند کوفه و کربلا، همواره ملازم استاد خود بود.
شیخ جواد تبریزی پس از گذشت 23 سال حضور دائم، فعال و جدّی در حوزه علمیه نجف و استفاده، افاده، تحقیق، تدریس و تبلیغ، سرانجام در سال 1355 شمسی به هنگام مراجعت از زیارت امام حسین(ع) به سوی نجف، توسط رژیم بعث عراق دستگیر و به ایران فرستاده شد.
آیت الله میرزا جواد تبریزی پس از ورود به ایران، مجدداً به حوزه علمیه قم وارد و جلسات درس خود را از سر گرفت و به تدریج حوزه درس ایشان به یکى از شلوغ ترین حوزه هاى درسى تبدیل شد.
بى توجهى به ظواهر دنیوى، خضوع و خشوع در عبادت، علاقه و اشتیاق شدید به تحقیق و تدریس و نظم در کارها باعث شد تا آیت الله میرزا جواد تبریزی پس از وفات مراجع بزرگی چون حضرت امام خمینی، آیت الله خویی، آیت الله گلپایگانی و آیت الله اراکی به عنوان یکی از مراجع تقلید از طرف حوزه علمیه قم معرفی گردند.
سرانجام آیت الله میرزا جواد تبریزی که به علت بیماری مدتی در بیمارستان کسری تهران بستری شده بود، در آخرین دقایق دوشنبه ۲۹ آبان ماه 1385 پس از طی یک دوره بیماری به جوار رحمت الهی پیوست. پیکر ایشان صبح روز چهارشنبه ۱ آذرماه پس از یک تشییع بی‌نظیر در قم در جوار حرم مطهر حضرت معصومه (س)، به خاک سپرده شد.

تألیفات
از جمله میرزا جواد تبریزی عبارتد از:
- ارشاد الطالب، تعلیقه چهار جلدی بر مکاسب محرمه شیخ اعظم انصاری
- اسس القضاء والشهادات
- طبقات الرجال که بحث وسیع رجالی است
- تکمله منهاج الصالحین و تعلیقه بر آن
- رساله توضیح المسائل
- مسائل منتخبه
- مناسک حج
- حاشیه عروه الوثقی
- حاشیه بر وسیله آیت الله اصفهانی
- حدود
- فی علم الاصول
- فی علم الفقه
- شرح کفایه الاصول
- صراط النجاه در 6 جلد
- قصاص
- التهذیب در احکام حج
- الأنوار الالهیة فی المسائل العقائدی
- رساله احکام بانوان
- رساله احکام نوجوانان و جوانان
- استفتائات جدید
- چندین جزوه در موضوعات گوناگون

منابع:
1. http://farsi.tabrizi.org
2. http://www.tebyan-hamedan.ir

موضوعات

مناطق

مطالب

تعداد: 3

تاریخ انتشار
عنوان
بازدید
نظر
تصاویر