جمعه ۲۹ دی ۱۳۹۶
بر خط: 1330
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

1462 بازدید
رسانه های آمریکایی و اعتراضات ضد جنگ

نشریه آمریکایی «واشنگتن پست» در گزارشی اعلام کرد که مشاوران امور رسانه ای اخیرا در پیامی پیشنهاد داده اند که رسانه های خبری پرچم آمریکا را به اهتزاز درآورده و از بار تبلیغات ضدجنگ در برنامه هایشان بکاهند.
در این گزارش آمده است: «مک وی مدیا» شرکتی مشاوره ای در «کلیولند» خطاب به مراجعان رسانه ای خود در قالب یادداشتی که آن را «جزوه جنگ» می خواند توصیه کرده است که «برنامه های پخش موسیقی میهن پرستانه که مردم را به گریه، احترام و ابراز احساسات وا دارد،» را به اجرا درآورند.
برپایه این گزارش، این شرکت که خود را بزرگترین مشاور رادیویی در جهان توصیف می کند، به ایستگاه هایی که نشستهای سیاسی برگزار می کنند توصیه کرده است که مراقب باشند مهمانانشان خیلی با حرارت سخن نگویند، چرا که به اعتقاد این شرکت، قطبی کردن مباحث، کاری بس خطرناک است.
این شرکت می افزاید: «اکنون که مردان و زنان جوان ما در تیر رس خطر قرار دارند، زمان آن نیست که از سخنان کم ارزش و سهل برای برانگیختن واکنش های گوناگون استفاده شود.»
در گزارش «واشنگتن پست» به شرکت مشاوره ای با نفوذ دیگری به نام «فرانک ان مجید» اشاره شده و آمده است، این شرکت نیز اخیرا همین توصیه ها را با لحنی بسیار روراست تر اظهار کرده، بدین معنی که پوشش دادن اعتراضات ضدجنگ ممکن است وجهه شبکه های خبری را به مخاطره بیاندازد.
نظرسنجی انجام شده از سوی این شرکت، در شب پیش از شروع جنگ بیانگر این مطلب بود که اعتراضات ضد جنگ کمترین طرفدار را در میان 6هزار و 400 بیننده سراسر آمریکا به خود اختصاص داده بود.
«مجید» اعلام کرد که فقط 14درصد پاسخگویان گفته بودند که اخبار تلویزیون توجه کافی به تظاهرات ضدجنگ و فعالیت های صلح طلبانه مبذول نمی دارد و صرفا 13 درصد قبول داشتند که در جریان جنگ، اخبار باید توجه بیشتری به مخالفان داشته باشد.
این شرکت که نمایندگانش به تلفن ها پاسخ نمی دهند، هیچ توصیه مستقیمی در مورد اینکه ایستگاه های رسانه ای چه باید بکنند ارائه نکرده است، با این حال آنچه از نتایج نظرسنجی برداشت می شود این گفته فعالان ضدجنگ را تقویت می کند که رسانه های گروهی سخنان مخالفان را در حاشیه قرار داده اند.
«واشنگتن پست» در این باره به نقل از «آدام ایدینگر» یکی از فعالان ضدجنگ در واشنگتن می نویسد: «در حال حاضر جنبش ضدجنگ در آمریکا بسیار عظیم تر از سال های آغازین جنگ ویتنام است، ولی پوشش خبری رسانه ها چنین امری را انعکاس نمی دهد. گمان می کنم که رسانه ها کاملا جانبدارانه عمل کرده اند. صدای مخالفان به گوش نمی رسد. مردم در حال تظاهرات در خیابان ها را می بینیم ولی بسیار به ندرت حرف آنها را از طریق رسانه ها می شنویم.»
برپایه گزارش «واشنگتن پست» بسیاری از ایستگاه های رسانه ای، شرکت های مشاوره ای اخبار را به استخدام گرفته اند تا ایشان را در امر برنامه ریزی، ارتقاء کیفیت و انتخاب کارکنان خبری یاری دهند، بویژه در حوزه های کوچکتر که ایستگاه های رادیو تلویزیونی کارکنان کمتری دارند و از مدیریتی کم تجربه تر نسبت به شبکه های خبری شهرهای بزرگ برخوردارند، نقش اینگونه شرکت ها پر رنگتر جلوه می کند.
این نشریه با اشاره به اینکه «مک وی» تجربه حرفه ای خود را به ده ها ایستگاه رادیویی که برنامه هایی چون موسیقی مذهبی، ملی و راک و همچنین میزگردهای خبری پخش می کنند عرضه می نماید، می نویسد: از دیگر توصیه های این شرکت به مراجعان خود در خصوص چگونگی پوشش اخبار جنگ این بود که خبرنگاران خود را به پایگاه های نظامی منطقه خود بفرستند و همچنین سؤال شده بود که آیا این گروه های نظامی محلی نیز در جنگ حضور دارند و آیا هنوز سربازان بازمانده از جنگ خلیج فارس را در اختیار دارند یا خیر؟
همچنین توصیه شده بود که صاحب نظرانی از میان 30 رده مختلف (رده هایی چون بازماندگان عملیات «طوفان صحرا»، اداره های جذب نیروی نظامی و...)- بیابند که عمدتا بسیار بعید است که از جنگ انتقاد تندی به عمل آورند و اضافه شده بود که: «حداقل یک صاحب نظر خارج از حوزه» رسانه ها در اختیار داشته باشید که نقش شخصی را ایفا کند که نظر برتر و قطعی را ارائه می دهد. یک متخصص اسبق نظامی ایده آل است، بخصوص اگر تجربه عملیات «طوفان صحرا» را نیز در کارنامه خود داشته باشد.
«هالند کوک» متخصص میزگردهای خبری شرکت «مک وی» می گوید: «گمان می کنم اگر یک ایستگاه رادیویی تازه کار در شهری کوچک بودید، با دیدی صلح گرایانه به پخش برنامه هایی می پرداختید که به شمار کشتگان جنگ می پرداخت و یا اظهار می کرد که هنوز «اسامه بن لادن» و یا صدام را به چنگ نیاورده ایم و اینکه بهتر است دست از این دیوانگی بکشیم. ولی به عقیده من تنها توصیه مناسب این است که پرچم ملی را به اهتزا درآوریم.»
این گزارش می افزاید: مسأله موافقت با جنگ احتمالا برای ایستگاه های رادیویی که برنامه های بحث و گفت وگو ارائه می دهند از همه مهمتر به نظر می آید. چرا که مخاطبان چنین برنامه هایی غالبا مردان محافظه کار و مسن تری می باشند که موافق جنگ با عراق هستند.
«مایکل هریسون» ناشر مجله «تاکرز» که نشریه ای برای تجارت برنامه های بحث وگفت وگوی رادیویی می باشد، در این باره می گوید: «خیلی بعید است که گردانندگان مباحث رادیویی به مسأله جنبش ضدجنگ در حال حاضر بیش از حد بها دهند. قضیه این است که اگر بیش از اندازه با مردم در مورد نظرات ضدجنگ سخن بگوئیم، این امر به جریان جنگ و به کسانی که در حال جنگ هستند آسیب خواهد رساند.»

تاریخ انتشار در سایت: ۱۹ تیر ۱۳۸۲
منبع: / خبرگزاری / ایرنا ۱۳۸۲/۰۴/۱۹
عناوین
رسته: 3