یک‌شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۶
بر خط: 2172
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

1218 بازدید
آسمان و حلزون های خانه بدوش

آوینی سال‌هاست که از میان ما رفته و ما برجاماند‌ه‌ایم و شاید هم به قیاس خود وی، او مانده و زمان ما را با خود برده است. او که نیست، زمانه یاد او را زنده‌تر می‌دارد و گرچه جریان روشن‎فکری، ترجیح داده است تا به سکوت و کنایه از کنارش بگذرد و برخی از مریدانش هم در سلک منادیان روشن‎فکری درآمده‌اند، اما به‌راستی او شهیدی زنده است و سیدی برای اهل قلم؛ در این بیراهه‌ تجدد.
آوینی خونش را پای راهش داد و این شعار نیست، که به تمامی حقیقتی ناب است. از سال‌ها پیش، در کتاب‌ها، کلاس‌ها و انشاهای مدرسه، گفته بودند که انقلاب با خون شهدا آبیاری شده است و به‌راستی که نگاه متعهدانه به حوزه رسانه و هنر نیز مدیون تام و تمام سید مرتضی است. او رفت و برای ما کوهی از رازها باقی گذارد و حالا نوبت ما است که چو حلزون‌های خانه‌ به دوش، در پی دانستن دانایی او شویم.
و حال، نام آوینی بیش‌ از روزگار زنده بودن او، بر سر زبان‌هاست، کتاب‌هایش خوانده و فیلم‌هایش دیده می‌شود و خوشایندتر آن‌که اندیشه‌اش در جریان است و نسلی تازه را دنبال خود کشیده است.
زبان ادبی او، چون اکسیری ناب تکثیر شده است و گرایش فلسفی‌اش در نقد غرب و عتاب به غرب‌زدگان، عصای دست متفکران مسلمان و جوان می‎نماید. آوینی اگر بود، سرمایه‎ای گرانمایه بود و حالا که نیست، نبودنش چه میراث گران‎قدری است.
شانزده سال از شهادت او می گذرد واکنون بسیاری که او را ندیده‌اند و تنها سیمایش را مشاهده و صدایش را شنیده‌اند، بی‌هیچ نگرانی از بغض جماعتی که می‌خواهند او را در چارچوب روابط زمینی و کوتاه‌ مدت‌شان، به نفع خود مصادره کنند، می‌توانند منادی اندیشه متعالی او باشند و از مشرب فکری‌اش پیروی کنند؛ همان‌ها که حلزون‌های خانه‌ به‌دوش می‌نامیدشان و چه فاصله‌ای است میان آسمان او و زمین ما.
یادش جاودانه باد.

تاریخ انتشار در سایت: ۲۰ مرداد ۱۳۸۸
نقش ها
نویسنده : فرشاد مهدی‌پور
عناوین
رسته: 3