دوشنبه ۲ بهمن ۱۳۹۶
بر خط: 1135
Bashgah.net باشگاه اندیشه

بــاشگاه مـــن

1018 بازدید
توجیه ائتلاف و ائتلاف بی توجیه!

ائتلاف در داخل کشورها به معنای تالیف منافع در کوتاه مدت و یا یک کاسه کردن موقتی سیاست ها امری است که در آستانه انتخابات مختلف گروه های همسو و حتی غیر همسو را در برابر رقیب منسجم‌تر می‌کند تا به طور محدود و غیر رسمی منابع و امکانات کنشگر مقابل تحدید گردد. این ائتلاف ها برخی اوقات علیه دولت و جریانی که قوه مجریه یا مقننه را در دست دارد صورت می پذیرد. از این رو تالیف منافع و مواضع با اتحاد سیاسی متفاوت است و ممکن است کاملا موقتی و کوتاه مدت باشد‎.
‎در ادبیات سیاسی اصولگرایان نیز ائتلاف با وحدت متفاوت است و خطر مشترکی ضرورت این ائتلاف را توجیه می کند. در بین اصولگرایان ائتلاف به معنای نخشکاندن ریشه ها به واسطه شاخه هاست. اصولگرایی یعنی جذب حداکثری و دفع حداقلی و ائتلاف اصولگرایان به معنای توسعه دایره خلصین و ارادتمندان انقلاب و نظام است. دشمن تراشی و غیر خودی کردن ملتزمین به نظام، امام(ره) و رهبری ثمری به جز "قبض ید ولایت فقیه" ندارد‎.
‎البته در ادبیات سیاسی اصولگرایان برخی ائتلاف ها بی توجیه است. ائتلاف با گروه های منحرف و فتنه گر حتی اگر نیت خیر حفظ نظام هم پشت آن خوابیده باشد هیچ توجیهی ندارد. چون نظام از صراط انحراف و فتنه بیشترین لطمه را خورده است. حال چگونه می توان از این طریق تئوری برای بقای نظام داشت. این تصور موهوم بیشتر تئوری برای بقای خود است تا نظام‎.
‎توجیه ائتلاف اما اصولگرایان همسو را در آستانه انتخابات نهم بیش از هر زمان دیگری به همدیگر نزدیک کرده است. اصولگرایان علی رغم اختلاف نظرهای شفاف و طبیعی که هراسی از عنوان کردن آن نداشته و ندارند بهتر از هر زمان دیگری ضرورت ائتلاف را درک می کنند‎.
‎بر اصولگرایان واضح و مبرهن است فهم رفتار سیاسی جامعه ایرانی در هنگام انتخابات و تخمین و برآورد نحوه رفتار رای دهندگان سر صندوق های رای از پیچیدگی‌های خاصی برخوردار است که شاید در جوامع دیگر چنین دشواری را به همراه نداشته باشد. در چند انتخابات گذشته کشور، این پیچیدگی‌های اجتماعی عمده گروه‌های مرجع را به اشتباه در تحلیل دچار کرد و بیشتر معادلات انتزاعی جریانات سیاسی را به هم ریخت. ناکارآمدی نظرسنجی‌ها و نمونه‌گیری‌های اجتماعی، فاصله فکری و رفتاری بین نخبگان و مردم و فقدان یک روش فهم بومی و متناسب برای درک رفتار سیاسی توده‌ها، از جمله مهمترین عواملی است که باعث شده است مطالعات اجتماعی در ایران بسی سخت جلوه کند‎.
‎بدون تردید برای درک پدیده‌ها در جامعه ایرانی با روحیات جاری و ساری منحصر به فرد خود، باید به دنبال روش فهمی متفاوت از یافته‌های کنونی غرب رفت. در پاتولوژی درک نامناسب و فهم ناصواب گروه‌های مرجع از رفتار سیاسی مردم علی‌الخصوص در هر انتخابات می‌توان به حضور در میدان رقابت با یک اطمینان به نفس مضاعف و گاه کاذب و یا حتی بسیار ضعیف اشاره کرد. مردم، چک سفید امضا به هیچ گروه و جریان سیاسی نداده و نمی‌دهند و تنها کارآمدی و میزان موفقیت در مدیریت کشور است که می‌تواند کرسی‌های قدرت را برای آنها حفظ کند‎.
‎امروز در آستانه انتخابات حیاتی و حساس مجلس نهم به نظر می‌رسد که برخی جریانات که بر خلاف هارمونی ائتلاف اصولگرایان سازمی‌زنند مجددا به اشتباه در تحلیل رفتارشناسی مردم دچار شده‌اند. هیچ تضمینی وجود ندارد که اصولگرایان گام بعدی را نیز با موفقیت بردارند. گویا نوعی اطمینان خاطر کاذب بین گروه‌های اصولگرا جلوه‌گر شده که بدون هیچ شک و شبهه‌ای در این انتخابات هم پیروز می‌شوند. همین آسایش خاطر کاذب، مسبب نوعی واگرایی و سهم‌خواهی بین برخی طیف‌های اصولگرا شده است.
در حالی که هر آن امکان دارد که بر اثر غفلت از پشت کوه دور بخورند و به یکباره همه چیز را از دست بدهند. امروز وقت غنیمت خواهی نیست بلکه هنگامه رقابت است و این رقابت بسیار جدی است. رقیب نه تنها ضعیف نیست بلکه با بسیج تمام قوایش برای فتح اولین سنگر یعنی مجلس آمده است. جریانات اصولگرا ذیل گفتمان هارمونیک اصولگرایی باید هر کدام در پست و نقش معینی که برای آنها تعیین شده، آهنگ بگیرند. البته بحثی در این نیست که بخشی از این اطمینان خاطر حاصله بین اصولگرایان متاثر از موفقیت‌ها و توانایی‌های اصولگرایان، مجلس هفتم و هشتم و شورای شهر دوم و سوم است. اما آیا می‌توان صرف اکتفا به کامیابی‌های چند ساله اخیر، پیروزی در انتخابات پیش رو را تضمین شده دید. مسلما نمی‌توان با روش‌های فهم کنونی، پیچیدگی‌های رفتار سیاسی جامعه ایرانی را حل شده دید. بازی رقابت را باید صفر- صفر دید و به کارتهای برنده بعد از انتخاب بالید. امروز هنگامه رقابت است‎


تاریخ انتشار در سایت: ۴ مهر ۱۳۹۰
منبع: / روزنامه / رسالت ۱۳۹۰/۷/۴
نقش ها
نویسنده : صالح اسکندری
عناوین
رسته: 0