براساس برخي اسناد موجود ، سابقه آشنائي بشر با مواد مخدر را حدود 4000 سال پيش از ميلاد برآورد مي نمايند. « پلين» دانشمند رومي قرن اول ميلادي اولين كسي است كه شيره تغليظ خشخاش را به نام اپيوم عرضه كرد. 

" اپيوم" از ريشه " اپوس" "OPOS" به معني شيره كه آن هم از كلمه "اهي پي نا" " AHIPENA" از زبان سانسكريت گرفته شده و بنا به تلفظهاي ديگر "افيون" يا " هپيون" خوانده مي شود.

بكار بردن كلمه " ترياك" " Theriac" بجاي افيون يك غلط مصطلح است ، زيرا " ترياك " در زبان انگليسي " ترياق" و در زبان فرانسوي نام يك پادزهر است كه از حدود 70 نوع گياه تهيه شده و گاهي پوست يك نوع مار به نام " Tiriak" را نيز به آن مي افزودند.

دول استعماري و در راس آنها انگليس ، همزمان با ايجاد تفرقه و خصومت بين دولتهاي ايران و عثماني ، بشدت مواد مخدر را رواج دادند كه حتي برخي از شاهان صفوي نيز به آن روي آورده و معتاد شدند. با شروع حكومت قاجار ، بر مبناي سياست انگليس كه خواهان  تضعيف همسايگان هندوستان بود ، ترياك كشي چنان در ايران رواج يافت كه حتي تصوير " ناصرالدين شاه " را همانند نقش سكه برجسته برحقه هاي وافور منقوش ساختند و بدينسان به آن رسميت بخشيدند و در همين ايام نيز كشت خشخاش را ترويج كردند و براي اولين بار در " ماهان كرمان " مرغوب ترين اين محصول را كاشتند.

در زمان حكومت سلسله پهلوي ، سطح زير كشت تا ميزان 33.000 هكتار افزايش يافت و علاوه بر ترياكهاي سناتوري كه اسباب تعيش طبقه اشراف و ثروتمندان ، وكلا و نمايندگان مجلس ، درباريان و خوانين بود ، براي اولين بار مرزهاي كشور به روي هروئين گشوده شد و از حدود سال 1340 جوانان اين مرز و بوم در معرض يكي از مهمترين توطئه هاي استكبار جهاني (مواد مخدر) قرار گرفتند و ايران كه در مسير ترانزيت مواد مخدر آسيا به اروپا قرار دارد بزرگترين لطمات را متحمل شد. استكبار جهاني كه شكست عظيمي را از انقلاب اسلامي متحمل شده بود جهت غوطه ور كردن جوانان كشور در دام اعتياد ، با توطئه اي حساب شده توزيع مواد مخدر را در ايران افزايش داد . مبارزه با قاچاق مواد مخدر بارهنمودهاي امام و با همت جوانان حزب اللهي در قالب كميته هاي انقلاب اسلامي آغاز شد . اين مبارزه با تشكيل ستاد مبارزه با مواد مخدر در سال 1367 و تصويب قانون جديد مبارزه با مواد مخدر ، مصوبه مجمع تشخيص مصلحت نظام بتدريج شكل سازمان يافته به خود گرفت و با ادغام نيروهاي انتظامي موج فزايندي اي به خود گرفته است و ستاد مبارزه با مواد مخدر كه رياست آن را رئيس جمهور بر عهده دارد هماهنگي لازم را در زمينه ادامه اين مبارزه انجام مي دهد. در حال حاضر در كشور يك ميليون و 200 هزار نفر معتادرسمي وجوددارد و 800 هزار نفر نيز به صورت تفنني از مواد مخدر استفاده مي كنند. فقر ، بيكاري ، سرخوردگي اجتماعي و جدائي والدين از عوامل اصلي گرايش به مواد مخدر مي باشند.

كنت دمارانش رئيس سابق سازمان جاسوسي فرانسه ، در كتاب خود به نام جنگ جهاني چهارم توضيح داده است كه چگونه از مواد مخدر به طور پنهاني عليه نيروهاي كشورهاي ديگر استفاده مي شود.

وي در ملاقاتي كه با رئيس جمهور وقت آمريكا رونالد ريگان در سال 1980 داشته، طرحي را جهت روياروئي ايالات متحده آمريكا با شوروي سابق در افغانستان مطرح مي كند كه در يكي از مراحل آن استفاده از مواد مخدر را عليه سربازان ارتش سرخ افغانستان پيشنهاد مي كند . او خطاب به رئيس جمهور مي گويد : « آقاي رئيس جمهور ! عامل سوم شايد از همه ديو صفتانه تر باشد. راستي شما با اين همه مواد مخدر كه توسط آژانس اطلاعات دفاعي ، گارد ساحلي ، اف. بي.آي و پست خدمات گمركي توقيف مي شود ، چه مي كنيد؟»

رئيس جمهور پاسخ داد: « خوب من نميدانم ، فكر مي كنم آنها را نابود مي كنيم. »

دمارانش : « كار اشتباهي است . ما بايد آنها را به طور مجاني پخش كنيم. »

ريگان از اين پيشنهاد دمارانش تعجب مي كند. او در ادامه مي گويد : اين دقيقا همان كاري است كه ساكنان ويتنام شمالي در ويتنام با سربازان داوطلب شما كردند. آنها اين كار را طبق برنامه انجام داده بودند. اگر اين اقدام صورت گيرد ، شما دولت شوروي را از كار خواهيد انداخت ...

"اين طرحي زيركانه است و چيزي است كه براي انجام گرفتن طراحي شده است . مبارزه جنگي ، بدون آن كه حتي يك گلوله از روي خشم شليك شود."

جالب اينجاست كه دمارانش درآن زمان هزينه اين طرح را نيز خيلي كم پيش بيني مي كند و براي كل عمليات فقط يك ميليون دلار بودجه در نظر مي گيرد.

بعضي از ماموران سا زمان جاسوسي سيا اظهار مي دارند كه اين سازمان هميشه براي عمليات پنهاني خود در جهان نياز به اسلحه و پول دارد و به همين دليل مايل است قاچاقچيان مواد مخدر كه قادرند اين نيازها را تامين كنند همكاري نمايند. خلباناني كه به طور قراردادي براي « سيا » كار كرده اند اظهار مي دارند كه آنها در پروازهاي خود به آمريكاي مركزي سلاح و تجهيزات برده و در مراجعت به فلوريدا مواد مخدر مي آورند.

موادمخدر مهمترين ابزار استمرار سلطه غرب بر كشورهاي جهان سوم 

ايالات متحده آمريكاگسترش موادمخدر را درداخل مرزهاي خود مغايربامنافع ملي معرفي مي كند ،درحاليكه باارتباط سازمان يافته با باندهاي اصلي قاچاق مواد مخدر نبض توليدوگردش اين موادواستفاده از ثروت حاصله عليه ملتها رادر اختياردارد.

چنانچه در تازه ترين مورد باوعده پايان كشت خشخاش افغانستان را اشغال كرد وتنها يكسال بعد ميزان كشت اين مواد دراين كشور ،زير سايه سربازان آمريكايي به 12برابررسيد.

اين درحالي است كه براساس برخي منابع موجودآمريكاييان اعلام كرده اند كه ساليانه بيش از 90ميليارد دلار بابت هزينه هاي اعتياد از دست مي دهند و بيش از 13 ميليارد دلار نير توسط دولت فدرال هزينه مي شود تا بتواند با مصرف مواد مخدر مقابله كند. در اين كشور در 10 سال گذشته 25 ميليون معتاد گزارش شده است كه با برنامه ريزي هاي علمي و آموزشي اين تعداد به 12 ميليون كاهش يافته است.

حال اين سوال پيش مي آيد، آمريكاييان كه مدعي هستند ساليانه بيش از 90 ميليارد دلار از مواد مخدر خسارت مي بينند و جهت مقابله با آن هزينه صرف مي نمايند، چرا حاضر نمي شوند يك دهم يا يك بيستم يا حتي يك پنجاهم آن را جهت تغيير كشت در هلال طلايي و ساير مراكز توليدي جهان، سرمايه گذاري كنند؟ چرا اهرم شوراي امنيت سازمان ملل براي مبارزه قاطع با مواد مخدر به كار گرفته نمي شود؟

يكي از بدترين مسائلي كه در پاسخ به اين ابهامات در ذهن متبادر مي شود، اين است كه اردوگاه غرب و در راس آنها آمريكا از روند مواد مخدر و مبارزه با آن در كشورهاي جهان سوم نه تنها ناراضي نيست، بلكه مايل به استمرار اين روند مي باشد و به شيوه هاي مختلف به افزايش توليد و تقويت شبكه هاي ترانزيت و قاچاق مواد مخدر دامن مي زند.

افاغنه، خسته از طولاني شدن جنگ و درگيريها و در نهايت تنگدستي، براي جبران خسارات وارده و تامين نياز روزافزون جبهه هاي داخلي و تامين روزانه خود، بهترين شيوه را در افزايش تصاعدي سطح زير كشت خشخاش و توليد ترياك، هروئين و مرفين يافته اند وبه طور نمونه ناگهان ميزان توليد ترياك از 685 تن در سال 1993، به 3600 تن (حدود 5/4 برابر) در سال 1995، رسيد. اين مواد به طور طبيعي توسط سوداگران مرگ به سوي جمهوري اسلامي ايران و پاكستان سرازير مي شود.

به تحقيق از نظر استكبار غرب، افزايش تعداد معتادان پاكستان كه مردمش نزديكترين ديدگاه ها را نسبت به انقلاب اسلامي دارند، خوشايند خواهد بود و لذا از افزايش معتادان اين كشور (به ميزان 1000% طي 10 سال، 000/300 نفر در سال 85 به 000/000/3 نفر در سال 95 افزايش يافته) استقبال خواهند كرد.

از سوي ديگر افزايش توليد مواد مخدر مستقيما به افزايش فعاليتهاي شرارت آميز، وقوع درگيريهاي مسلحانه، تلفات انساني طرفين و افزايش خسارات مادي در مواجهه بين نيروهاي دولتي 3 كشور با اشرار و قاچاقچيان مسلح منجر مي شود و يا مواد مخدر به داخل ايران منتقل شده و در صورت كشف و دستگيري متهمين به انباشته شدن زندانها، افزايش سطح اعدامها و ساير تبعات آن منتهي مي گردد و يا به مصرف معتادين مي رسد و... و طبعا هيچ يك از اينها باعث نگراني غرب و در راس آنها آمريكا نخواهد شد.