نوشتار حاضر با بررسی این موضوع شكل می گیرد كه چگونه دریافت معنی در هنر به وسیله ی مخاطبان باعث می شود تا نظام های اجتماعی بر مبنای سلیقه و انتخاب زیبایی شناختی آنان، مرزهایی میان گروه های مختلف اجتماعی پدید آورند. مرزهای اجتماعی ممكن است در هر دو شكل فیزیكی و نمادین وجود داشته باشند. در این جا، به مورد دوم پرداخته می شود.

این نوشتار نشان می دهد كه سلیقه ی هنری، نهادینه سازی هنر متعالی در برابر هنر نازل و ایجاد مجموعه ی آثار معتبر هنری مرتبط با نظام موقعیت اجتماعی است. هنر در نظام های اجتماعی جای گرفته، منبعی فراهم می آورد كه علاوه بر فراهم آوردن زمینه ی درك هنری و لذت، به گروه های اجتماعی امكان می دهد تا مرزهایی میان خودشان و دیگران ایجاد كنند یا پیوندهایی با سایر گروه های اجتماعی برقرار سازند.

یافته های مطالعاتی كه در این نوشتار عرضه شده است، به بررسی تجربه ی مصرف هنر نمی پردازد. شاید هنر مرزهای اجتماعی را تقویت كند، ولی مطالعات سرمایه ی فرهنگی توضیح نمی دهد كه چرا مردم از هنر لذت می برند یا شاید چه معناهایی از آن ها می گیرند. اغلب افرادی كه به اركستر سمفونیك یا به موزه های هنر می روند، به دلیل لذت بردن این كار را انجام می دهند. شاید آنان احتمالاً فكر نمی كنند كه «آخر این هفته به اپرا می روم، چون شاید به من كمك كند تا در حرفه ام پیشرفت كنم یا بتوانم همسر آینده ام را بیابم». حتی اگر چنین حضوری به این نتایج هم بینجامد، اُبژه های هنری و علاقه ی مردم به آن ها تبدیل به جعبه های سیاهی شده است كه روابط درون گروهی را توضیح می دهد.

فهرست مطالب

● مرزهای نمادین

● شكل های هنری متعالی و نازل

● مصرف هنر و طبقه ی اجتماعی

● تمایز

● نقد تمایز

● نهادینه سازی هنر متعالی

● اُبژه های هنر و مرزهای اجتماعی

● نتیجه گیری: عنوان افتخارآمیز «هنر»