در شرايطي که ملل مسلمان منطقه خاورميانه نسبت به موجوديت و اعمال رژيم غاصب صهيونيستي معترضند و دولت اسرائيل براي کسب مشروعيت و ايجاد ارتباط با همسايگان خود دچار معضلات اساسي است ، دولتمردان دولت صهيونيستي بر آنند تا از ميان کشورهاي غيراسلامي براي خود دوستان يا متحداني دست و پا کنند.

در محدوده شرق ، اولين دولتي که مي تواند اين خواسته آنها را تا حدودي برآورده سازد ، دولت هند است ؛ هند که يکي از مهمترين قدرتهاي منطقه اي در آسياست و به واسطه ترکيب قومي جمعيت و ساختارهاي فرهنگي و مذهبي خود با همسايگان غربي و شمال غربيش (پاکستان ، بنگلادش و افغانستان) دچار معضلاتي است ، از ديدگاه سياستمداران اسرائيلي بهترين متحد آسيايي به شمار مي رود. در نظرگاه اين دولتمردان ، هند که به خاطر مساله کشمير با مسلمانان پاکستاني درگير است ، از حيث سياسي و مذهبي ، دشمن بالقوه اي عليه مسلمانان محسوب مي شود و اين امکان بالقوه براي اسرائيلي ها اين تصور را به وجود مي آورد که مي توانند از اين کشور با استناد به عبارت معروف «دشمن دشمن ما ، دوست ماست» ، يک متحد استراتژيک بسازند. مقاله پيش رو بر آن است تا برخي از روابط ميان هند و اسرائيل را از اين منظر مورد توجه قرار دهد.

رژيم صهيونيستي اسرائيل از اولين دولت هايي بود که بلافاصله پس از حمله مبارزين کشميري به پارلمان هند در دهلي نو، آن را محکوم نمود. در بيانيه اي که توسط دولت اسرائيل انتشار يافت ، رژيم صهيونيستي به ستايش از مقاومت دولت و مردم هند در برابر تروريسم پرداخته و حمله فوق الذکر را حمله به شالوده هاي بزرگترين دمکراسي جهان خواند. روابط تجاري بين دو کشور از 640ميليون دلار در سال 1988 به بيش از يک ميليارد دلار در سال 2001رسيده و هند را به دومين خريدار تسليحاتي اسرائيل تبديل نموده است.

اگر چه ارقام خريدهاي نظامي هند از اسرائيل توسط هر دو کشور، جزو ارقام طبقه بندي شده و دور از دسترس عموم مي باشد اما اطلاعات در مورد پروژه هاي مشخصي چون خريد سيستم موشک دفاعي ضد ناو باراک به مبلغ 270ميليون دلار، پروژه به روز کردن تانک هاي T-72 و T-82 ارتش هند و بالاخره پروژه ساخت مشترک هليکوپترهاي تهاجمي ، موجود مي باشند. دو کشور همچنين در زمينه مبارزه با آنچه که خود تروريسم اسلامي ناميده اند، همکاري هاي وسيعي را آغاز کرده اند. طبق گزارش روزنامه تايمز هند، کريشنا ادواني ، وزير مسکن هند و يکي از طرفداران روابط نزديک با اسرائيل ، مدت هاست که براي توسعه روابط بين دو کشور به تلاش هاي وسيعي دست زده است.

او در سال 1999 در تل آويو اظهار داشت : «آنچه که مرا به اسرائيل آورده است ، موضوعاتي مانند تروريسم ميان مرزي ، نفوذي هاي غيرقانوني و مديريت مرزي مي باشد». طبق گزارش موسسه يهودي JINSA ، قرار است اسرائيل 4 لشکر تقريبا سه هزار نفري از سربازان هندي را تحت عنوان نيروهاي ضربتي ضدشورش ، آموزش نظامي دهد. طبق گزارش روزنامه اسرائيلي جورسلم پست در فوريه 2003 ، بخشي از وظايف نيروهاي فوق الذکر ، جلوگيري از نفوذ تروريست هاي پاکستاني به هند از طريق منطقه کشمير مي باشد. بلافاصله پس از حملات 11 سپتامبر به نيويورک و پنتاگون ، تيتر صفحه اول نشريه وال استريت ژورنال به مقاله اي اختصاص داده شد که عنوان آن چنين بود: «اسرائيل ، هند و ترکيه ؛ تنها متحدين واشنگتن در مبارزه اي سخت و طولاني عليه تروريسم». در حالي که کشور ترکيه رو به سوي دمکراتيک شدن (از ديدگاه واشنگتن) مي رفت ، به مايه ياس و نااميدي تبديل مي شد. تقويت رابطه سه جانبه بين اسرائيل ، هند و امريکا که به سرعت در حال گسترش مي باشد ، از سوي همان نيروهايي که واشنگتن را به حمله به عراق تشويق مي کردند ، مورد حمايت قرار گرفت.

اين جهتگيري زماني به اوج خود رسيد که چندي قبل مقامات امريکايي تاييد کردند که واشنگتن براي فروش سيستم شناسايي هوايي پيشرفته فالکون به هند ، معامله اي به ارزش حدودا يک ميليارد دلار امريکا ، به اسرائيل چراغ سبز نشان داده است.

همين مقامات اظهار داشتند که همچنين دولت جورج بوش قصد دارد معامله فروش سيستم ضدموشکي ارو اسرائيل را با قيمت بالاتر تصويب کند ؛ اين سيستم مشترکا با همکاري امريکا ساخته شده است.

چنين سيستمي قادر است خطر موشک هاي پاکستاني که قادر به حمل کلاهک هاي هسته اي مي باشند را خنثي کند. اقدامات فوق بر توسعه رابطه ميان دو گروه قدرتمند نظامي غيراسلامي در خاورميانه و آسياي جنوبي مهر تاکيد زد ، روندي که از حمايت متعصبانه دولت جنگ طلب بوش ، مخصوصا در پنتاگون و ديک چني ، معاون رئيس جمهور ، برخوردار است.

با ديدار از پيش برنامه ريزي شده آريل شارون ، نخست وزير اسرائيل از هند، بار ديگر اين اتحاد در کانون توجه قرار گرفته است.

در حالي که اسرائيل ، هند را هم پيمان خود در جنگ با مبارزان اسلامي تلقي مي کند ، امريکا اهداف وسيع تري از توسعه روابط با نيودهلي را دنبال مي کند ، مخصوصا نقش عملي اش به عنوان يک وزنه تعادل عليه چين که جنگ طلبان امريکايي آن را رقيب استراتژيک واشنگتن در آسيا مي دانند. به گفته ليود ريچاردسون (مغز متفکر بسيار نزديک به دولت از موسسه هادسون) ، هند هم پيمان بالقوه ما در استراتژي کنترل چين است که اهميت آن ناديده گرفته شده است.

هند ، مصمم به ساختن نيروي درياي اي مي باشد تا از طريق آن قادر به ارسال نيرو به درياي چين گردد. طبق اظهارات کان هالينان ، تحليلگر دانشگاه کاليفرنيا در سانتاکروز ، واشنگتن تعمدا سعي کرده است که همکاري آنها (هند) را جلب کند و به همين جهت هم اخيرا مانورهاي مشترکي را با شرکت هزاران ملوان و خلبان از دو کشور ترتيب داده است.

برخي از بزرگترين حاميان رابطه نظامي امريکا هند، چه در داخل و چه در خارج دولت بوش ، محافظه کاران نو سرشناسي هستند که ارتباط نزديکي نيز با حزب ليکود حاکم بر اسرائيل دارند و اين در حالي است که هيچ کدام از اين تحولات ، اتفاقي و برحسب تصادف نمي باشند. براساس اظهارات هالينان ، با حمايت مقامات تندرويي همچون معاون وزير دفاع ، داگلاس فيث که شريک تجاري او سخنگوي نهضت آبادي نشينان کرانه باختري (در اسرائيل) است ، گروهي از محافظه کاران نو براي ايجاد ارتباطات نظامي ، گروه تحقيقاتي جديدي به نام انجمن امريکا هند با هدف سياست هاي استراتژيک تشکيل دادند. اعضاي انجمن فوق الذکر، فرانک گافني ، رئيس مرکز سياست هاي امنيتي مستقر در واشنگتن و مايکل لدين ، بنيانگذار موسسه يهود براي مسائل امنيت ملي هستند. اين دو نفر مشوق گسترش رابطه نظامي اسرائيل هند مي باشند. گافني و لدين ، بحثهاي طولاني پيرامون اين مساله داشتند که ارتش پاکستان در جنگ عليه تروريسم ، علي رغم پشتگرمي ها و تشويق هايي که از سوي افسران عالي رتبه و مقامات پايين تر امريکايي دريافت داشته است ، متحد قابل اعتمادي براي امريکا نبوده است.

زماني که پاکستان و هند نيروهاي خود را در طول مرزهاي مشترکشان بسيج کردند، واشنگتن معامله فروش فالکون را به تعليق درآورد. از آن پس بحران هاي بين دو کشور به طور چشمگيري کاهش يافته است ؛ بنابراين اين اميدواري وجود دارد که ابتکار عمل جديدي را که اتال بيهاري واجپايي ، نخست وزير هند به کار گرفته ، احتمالا مثمرثمر واقع شده و به نتيجه برسد، اما اين حقيقت که معامله فروش مستقيم فالکون حتي قبل از پيدايش هر گونه نشانه اي از حرکت مثبت در مذاکرات دوجانبه تصويب شد ، خود حاکي از آن است که نيروهاي جنگ طلب دولت امريکا در اين مشاجره هاي لفظي ، عزم خود را در چرخش به سوي هند جزم کرده اند. بر کسي پوشيده نيست که پنتاگون ، مخصوصا از نقش سرويس هاي اطلاعاتي پاکستان در دفاع از نيروهاي طالبان و القاعده که در طول مرز مشترک با افغانستان به طور فزاينده اي به حملات مکرر و مرگبار عليه نيروهاي امنيتي افغان و سربازان امريکايي دست زده اند ، بيش از پيش خشمگين است.

بنا به گفته يکي از مقامات دولتي ، تصويب نهايي فروش فالکون و احتمالا سيستم هاي ضدموشک ارو به هند، طوري طراحي شده است که نشان دهد صبر و تحمل واشنگتن (نسبت به اقدامات فوق الذکر پاکستان) رو به اتمام است.

در حال حاضر هند، بزرگترين مشتري صنايع نظامي پيشرفته اسرائيل است.

سال گذشته ، اسرائيل بعد از کشورهاي امريکا، اتحاديه اروپايي ، روسيه و ژاپن ، پنجمين رتبه را در بين صادرکنندگان اسلحه در جهان داشته است. کارشناسان اسلحه معتقدند که در طول دو سال آينده با تجارت فروش فالکون و سيستم هاي ضدموشکي ارو ، احتمالا اسرائيل به رتبه بالاتري در اين جدول رده بندي دست خواهد يافت.