همایش حکمت و عرفان هنری مکتب شیراز سده‌های هفتم، هشتم و نهم هجری قمری، آذر ماه سال آینده از سوی فرهنگستان هنر در تهران و شیراز برگزار می شود .

به گزارش خبرگزاری مهر، این همایش از سوی فرهنگستان هنر در روزهای  17 و 18 آذر ماه در تهران و 20 و 21 آذر ماه نیز در شیراز برگزار می شود.

مکتب شیراز از جمله مکتب‌های حکمت دوران اسلامی است که طی حدود سه قرن چراغ حکمت را در ایران و جهان اسلام روشن نگاه داشته است.

در این مکتب بیش از بیست حکیم فعالیت فلسفی - کلامی داشته‌اند که مهمترین آنها قاضی عضدالدین ایجی، میر سید‌شریف جرجانی، سید‌صدرالدین دشتکی، جلال‌الدین دوانی و میرغیاث‌الدین دشتکی بوده اند.

تداوم اندیشه‌ فلسفی در ایران و جهان اسلام، غلبه عنصر کلامی بر تفکر فلسفی، رواج فراوان شرح و حاشیه‌نویسی به‌جای تألیفات مستقل، امتزاج تدریجی فلسفه با تفکر شیعی،‌ رواج تدریجی اندیشه اشراقی، تقرب دین و فلسفه و بالاخره اینکه منشاء بسیاری از ابتکارات فلسفی ملاصدرای شیرازی مباحث کلامی - فلسفی مکتب شیراز از اهداف همایش است .

از محورهای پژوهشی این همایش می توان به "مطالعات تاریخی" اشاره کرد که در آن شاخصه‌های مکتب شیراز؛ عوامل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر در پیدایش مکتب شیراز؛  دارالعلم شیراز در سده های هفتم، هشتم و نهم هجری قمری؛ مدرسه منصوریه و نقش آن در مکتب شیراز؛ مدرسه‌ خان، ترکیبی از فلسفه و هنر؛ بررسی علل افول و فترت مکتب فلسفی - کلامی شیراز بررسی می شوند.

"مطالعه آثار و شخصیت شناسی" بخش دیگری است که در آن آرای خواجه نصیرالدین طوسی و مکتب شیراز؛ قطب الدین شیرازی سلسله جنبان مکتب شیراز؛ قاضی عضدالدین ایجی؛ میر سید شریف جرجانی؛ صدرالدین دشتکی (سید سند)؛ غیاث الدین منصور دشتکی؛ جلال الدین محمد دوانی؛ شمس الدین محمد خفری؛ قاضی میر حسین میبدی؛ حاج محمود نیریزی؛ شاه طاهر شیرازی؛ میر فتح الله شیرازی؛ حبیب الله باغنوی؛ شیخ روزبهان بقلی؛ شاه داعی شیرازی؛ محمود دهدار؛ محمد دهدار؛ شمس الدین محمد لاهیجی؛ رکن الدین بیضاوی شیرازی (بابا رکنا)؛ قاضی بیضاوی؛ نائب الصدر شیرازی بررسی می شود.

در بخش "تجزیه و تحلیل آثار" نیز معمای جذر اصم در مکتب شیراز و نسخه شناسی مکتب شیراز با تکیه بر نسخه های خطی منتشر نشده موردب حث و بررسی قرار خواهد گرفت.

در بخش "مطالعات تطبیقی" نیز ارتباط و تعامل مباحث مشائی، اشراقی، منطقی و عرفانی در مکتب شیراز؛ ارتباط علم کلام و تفسیر قرآن با مکتب شیراز؛ مکتب شیراز و ارتباط آن با مکتبهای دیگر (هند، هرات، تبریز، اصفهان، عثمانی)؛ تأثیرپذیری حکمت متعالیه ملاصدرا از مکتب شیراز؛ تحلیل آثار هنری از دیدگاه مباحث حکمی و عرفانی شیراز بررسی می شود.