رژيم اشغالگر قدس از بدو تولد نامشروع خود همواره تمامي قوانين بين المللي را زير پا گذاشته و در حقوق بين الملل نظام سلطه به عنوان يك رژيم استثنايي و نور چشمي آمريكا محسوب مي گردد. اگر ما نگاهي كوتاه به تاريخ سرزمين فلسطين بيندازيم مي بينيم صهيونيست ها قدم به قدم جلو آمده و تا مقاومت محكمي در برابر خود احساس نكردند عقب ننشستند و نظام سلطه ي جهاني هم از آنها حمايت كرده است به نحوي كه تا كنون نزديك به چهل قطعنامه پيشنهادي در شوراي امنيت سازمان ملل متحد توسط آمريكا به نفع اسراييل وتو شده است. نظام سلطه و ناعادلانه جهاني صهيونيسم را مانند يك آمبولانس قلمداد مي كند كه مي تواند براي نجات رژيم بيمار صهيونيستي قوانين و مقررات رانندگي را زير پا بگذارد. آنها حق دارند هر سرزميني را اشغال كنند به قوانين بين المللي بي اعتنا باشند. صهيونيست ها مي توانند به نام منافع به قول خود يهود زير هر نوع قرارداد و تعهدي بزنند و به هيچ كس هم پاسخ گو نباشند. اكنون نگاهي گذرا به تاريخ اين رژيم نامشروع مي اندازيم:

1. در سال 1901 هرتزل به نمايندگي از سوي صهيونيست ها از سلطان عبدالحميد پادشاه عثماني كه فلسطين جزء سرزمينش محسوب مي شد درخواست نمودند امتيازي براي يهوديان صادر شود تا آنها بتوانند ارض موعود را آباد كنند كه عبدالحميد آن را نپذيرفت به ناچار صهيونيست ها به انگليس روي آوردند و انگليس امتياز اوگاندا را داد كه مورد پذيرش صهيونيست ها قرار نگرفت.

2. در زمان جنگ جهاني اول و الحاق فلسطين به انگليس و شكست دولت عثماني راه براي تسلط صهيونيست ها بر فلسطين باز شد و در نتيجه اعلاميه بلفور مبني بر تشكيل دولت يهود انتشار يافت.

3. در سال 1920 اولين درگيري بين اعراب فلسطيني و صهيونيست ها رخ داد كه دولت انگليس فرماندار را عوض كرد و يك صهيونيست گذاشت.

4. در سال 1921 در اعتراض به فرماندار يهودي شورش هايي به وجود آمد كه 15 روز ادامه داشت.

5. در سال هاي 1926 و 1936 در اعتراض به مهاجرت صهيونيست ها به سرزمين فلسطين و اشغال مزارع و سرزمين فلسطينيان و اقدامات تجاوزگرانه صهيونيست ها قيام هاي مردمي در سرزمين هاي اشغالي رخ داد كه به وسيله صهيونيست ها و بريتانيا سركوب شد.

6. از سال 1937 تا 1939 قيام ها ادامه داشت كه خانه هاي فراواني خراب و هزاران فلسطيني شهيد و زخمي شدند.

7. در سال 1942 بر اثر نفوذ يهوديان در حزب كارگر انگليس حزب مذكور خواستار اخراج اعراب فلسطيني و جايگزيني صهيونيست ها شد.

8. در سال 1944 يهوديان موفق به تشكيل ارتش يهودي با جلب نظر چرچيل شدند.

9. در سال 1947 انگليس اعلام كرد از سال بعد از فلسطين خارج مي شود و سرپرستي آن را به سازمان ملل مي دهد و در همين زمان سازمان ملل طي قطعنامه 181 فلسطين را به سه قسمت تقسيم كرد 44 درصد براي احزاب، 56 درصد براي يهوديان و بيت المقدس را بين المللي اعلام كرد.

10. با مخالفت اعراب در نيمه شب 15 مه 1948 صهيونيست ها با حمله به سراسر مناطق فلسطين دولت يهودي را اعلام كردند.

11. در سالهاي 1948، 1956 و 1967 اعراب با اسراييل درگير شدند كه در تمام جنگ ها شكست خوردند و 77 درصد از خاك فلسطين اشغال شد. در سال 1967طي مدت شش روز صهيونيست ها صحراي سينا، كرانه باختري رود اردن، نوار غزه، ارتفاعات جولان را به اشغال خود در آوردند. آنها بدين ترتيب سرزمين هاي اشغالي خود را به 3 برابر افزايش دادند.

12. بر اساس قطعنامه 242 كه پس از اشغال باقي مانده سرزمين هاي فلسطين در جنگ 1967 صادر شد مي بايست تمام كرانه باختري و نوار غزه همراه با مناطق اشغال شده در جنگ 1967 به فلسطيني ها مسترد گردد كه اسراييل زير بار آن نرفت.

13. در برابر انتفاضه مردم فلسطين اسراييلي ها در كنفرانس مادريد در سال 1991 قول استرداد 100 درصد از سرزمين هاي كرانه باختري و نوار غزه را به رهبران ساف و ياسر عرفات دادند و به اين وسيله تمام امتيازات لازم را از او گرفتند. در كنفرانس اسلو در سال 1993 (توافقنامه غزه – اريحا) اين رقم به 90 درصد، در قرارداد مريلند در سال 1997 به 40 درصد، در اجلاس شرم الشيخ به 18 درصد و در اجلاس كمپ ديويد 2 به 5/13 درصد كاهش يافت. در كنفرانس اسلو سخن از ايجاد حكومت مستقل فلسطين بود اما در طول مذاكرات موضوع به نوعي به خودمختاري محدود با قدرت عمل بسيار پايين تبديل شد. بدون ترديد عقب نشيني صهيونيست ها از نوار غزه نه بر اثر مذاكرات بي خاصيت صلح بلكه بر اثر فشار انتفاضه مردم فلسطين و گروه هاي جهادي چون حماس و جهاد اسلامي حاصل گرديد. اكنون كه مردم فلسطين توانسته اند بعد از سالها مبارزه يك دولت جهادي با خودمختاري محدود و قدرت عمل پايين در منطقه كوچك 360 كيلومتر مربعي نوار غزه ايجاد كنند شب و روز در مدارس، منازل و خيابانها مورد هجوم قرار مي گيرند.

اسراييلي ها برخلاف تمامي قوانين بين المللي 5/1 ميليون نفر از مردم غزه، رفع و خان يونس را در منطقه بي آب و علف بدون بندر و فرودگاه نوار غزه به محاصره خود در آوردند. تنها راه گريز اين مردم مظلوم 12 كيلومتر مرز مشترك نوار غزه با رفع مصر مي باشد كه به شدت اسراييلي ها و مصري ها آن را كنترل مي كنند. رژيم اشغالگر قدس مي خواهد با محاصره نوار غزه مردم را از دولت جهادي حماس خسته كنند و ناكارآمدي دولت را به رخ مردم بكشند و يا بعد از خسته كردن مردم و ترور سران حماس دوباره آن را اشغال كرده و تحويل محمود عباسي دهند و خيال خود را از حماس در نوار غزه راحت نمايند كه البته با پشتوانه مردمي حماس در نوار غزه و بيش از آن در كرانه باختري به نظر مي رسد خيال خامي باشد. اسراييلي ها در پي سفر بوش به خاورميانه و حمايت هاي آمريكا از او براي رسيدن به هدف خود از هيچ جنايت و نقض قوانين بين المللي فروگذار نكرده اند. اين در حالي است كه رژيم صهيونيستي علاوه بر اين كه بايد به همه قوانين و مقرراتي كه براي اعضاي سازمان ملل لازم الاجرا است پايبند باشدمي بايست به علت فرآيند پيدايش رژيم صهيونيستي و پيامدهاي مرتبط بر آن از جمله آوارگي ميليون ها نفر از مردم فلسطين خارج از سرزمين هاي اشغالي و وضعيت رقت بار ميليون ها فلسطيني ديگر در داخل اراضي اشغالي به الزامات استثنايي ديگر تن در دهد. اما بر عكس اين رژيم نامشروع بطور استثنايي اجازه مي يابد با چراغ سبز آمريكا ابتدايي ترين قوانين بين المللي را زير پا بگذارد. واقعيت اين است كه كارنامه رژيم صهيونيستي در اين زمينه از بي اعتنايي و ناديده انگاشتن همه قوانين بين المللي سياه است. اين رژيم علاوه بر آزار و تعرض به مردم غيرنظامي، ويران كردن منازل، سوزاندن مزارع، اشغال اراضي، ايجاد سيستم ضد انساني دريافت پروانه عبور، احداث ديوار حايل، ترور، قتل عام و اسارت فلسطينيان داخل اراضي اشغالي با محاصره نوار غزه آب، برق، آذوقه و دارو را از مردم اين منطقه دريغ ورزيده است. فلسطينيان بايد براي رفتن به محل كار خود و از نقطه اي به نقطه ديگر پروانه عبور و مرور داشته باشند و تازه اگر موفق شوند از سازمان واكنش سريع نظامي اين پروانه را دريافت كنند بايد ساعت ها در صفوف طولاني و خسته كننده در پست هاي ايست و بازرسي صهيونيست ها رفتاري تحقيرآميز را تحمل كنند و بسياري مواقع پس از ساعات طولاني انتظار بدون نتيجه به محل زندگي خود بازگردند. رژيم نژادپرست صهيونيستي در اراضي اشغالي با استناد به قوانين داخلي خود مانند "قانون مربوط به رفتار زندانيان" مجازند هر فلسطيني مشكوك را بدون اقامه دليل و تفهيم اتهام به مدت يك سال بازداشت كنند و مدت اين بازداشت را تا زماني كه مسئولان نظامي و امنيتي صهيونيستي لازم بدانند قابل تمديد است.

آنچه كه اشاره شد مورد تأييد صدها كارشناس بي طرف خارجي است كه بارها اعلام كرده اند رژيم صهيونيستي تعهدات و الزامات بين المللي را محترم نشمرده است تا آنجا كه وزارت خارجه سوييس به عنوان امين كنوانسيون هاي ژنو با صدور بيانيه اي اسراييل را به دليل نحوه اجراي عمليات نظامي عليه فلسطينيان در باريكه غزه، مجازات جمعي غيرنظاميان، ويراني نيروگاه اصلي برق غزه، حمله به دفاتر نخست وزير فلسطين، حمله به دانشگاه اسلامي غزه و دستگيري جمعي از نمايندگان پارلمان فلسطين و وزيران را محكوم مي نمايد.

بدون ترديد نقض آشكار حقوق بين الملل و حقوق بشردوستانه در سرزمين هاي اشغالي فلسطين توسط رژيم صهيونيستي با حمايت هاي پيدا و پنهان كاخ سفيد ميسر گرديده است. با نفوذ لابي اسراييل در سياست خارجي آمريكا، رژيم صهيونيستي به رژيمي نورچشمي و استثنايي مبدل شده است.

آقاي پروفسور جان ميرشيمر استاد علوم سياسي دانشگاه شيكاگو و آقاي استفان دي والت استاد روابط بين الملل در دانشگاه هاروارد در كتاب مشترك خود تحت عنوان "لابي اسراييل و سياست خارجي آمريكا" (The Israel Lobbr and U. S Foreign Policy) كه از سوي نيويورك تايمز به عنوان يكي از پرفروش ترين كتاب ها معرفي شد به خوبي به اين موضوع اشاره كرده اند.

نكته اصلي اين كتاب از نگاه نويسندگان آن اين است كه دولت آمريكا موضوع امنيت خود را به كناري نهاده و به دنبال تأمين منافع كشور ديگري به نام اسراييل است. بر اساس گزارش نويسندگان اين كتاب اسراييل بزرگترين دريافت كننده كمك آمريكا پس از جنگ جهاني دوم است. از سال 1973 تا 2003 ميزان كمك هاي مستقيم آمريكا بيش از 4/1 تريليون دلار بوده است. اسراييل سالي 3 ميليارد دلار از آمريكا به طور مستقيم كمك دريافت مي كند كه معادل يك پنجم بودجه كمك هاي خارجي آمريكاست. اهميت حجم اين كمك ها زماني روشن مي شود كه بدانيم اسراييل كشور صنعتي ثروتمندي است كه درآمد سرانه آن با كره جنوبي و اسپانيا برابري مي كند علاوه بر اين اسراييل تنها كشور دريافت كننده كمك است كه مجبور نيست به دولت آمريكا چگونگي هزينه كرد آن را گزارش كند. در زمينه هاي سياسي و ديپلماتيك تنها از سال 1982 ايالات متحده آمريكا 32 قطعنامه شوراي امنيت سازمان ملل عليه اسراييل را وتو كرده است اين استفاده از حق وتو از كل دفعاتي كه ديگر اعضاي دايم شوراي امنيت از حق وتو استفاده كرده اند بيشتر است علاوه بر اين آمريكا تلاش هاي متعدد بين المللي در راستاي محدود ساختن تسليحات اتمي اسراييل در سازمان بين المللي انرژي اتمي را عقيم كرده است.

در واقع يعني اگر كشورهايي مستقل چون ايران به دليل عدم هماهنگي با نظام سلطه به زغم آنها كشورهايي استثنايي هستند كه بايد فراتر از حقوق بين الملل عمل نمايند رژيم صهيونيستي بر عكس به دليل حضور لابي هاي صهيونيستي در سياست خارجي آمريكا رژيمي استثنايي هست كه مي تواند حقوق بين الملل را زير پاي خود بگذارد و برخلاف تمامي كنوانسيون هاي بين المللي هر بلايي كه مي خواه-د بر سر مردم مظلوم فلسطين بياورند يعني به زعم صهيونيست ها و حمايت بي چون و چراي آمريكا حقوق بين الملل تا جايي اعتبار دارد كه در خدمت منافع رژيم آپارتايد صهيونيستي باشد و اين نظام ناعادلانه اي است كه مظلومان عالم آن را بر نخواهند تافت و تا فروپاشي آن از پا نخواهند نشست و اين وعده ي خداوند است كه فرمود: و ما اراده كرده ايم كه بر كساني كه در زمين به ضعف و زبوني كشيده شده اند منت گذاريم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم.