مقاله « بررسی تطبيقی اصول و روش تبليغی در قرآن و عهد جديد » نوشته مشترك «عباس همامی» و «محسن زارعی جليانی» در آخرين شماره از مجله «پژوهش دينی» منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری ايكنا، آن‌چه در اين نوشتار می‌آيد بررسی تطبيقی اصول و روش‌های تبليغی قرآن كريم و عهد جديد است. هدف از اين پژوهش ارائه راه‌كارها و روش‌های تبليغی موفقی است كه مورد توجه اين دو آيين مقدس است.

آشنايی با عهد جديد از اين جهت حائز اهميت است كه مسيحيت از اديان ابراهيمی به شمار رفته و در متون قرآن و سنت از محتوای اين كتاب ياد شده و در مواردی نيز مشركات محتوايی در آن‌ها به چشم می‌خورد.

هر چند بايد توجه داشت قرآن از رهيافت تحريف در آن مصون بوده است، اما اناجيل موجود، بقايايی از تعاليم حضرت مسيح(س) را دربر دارد.

به زعم نگارنده با بررسی تبليغی قرآن و عهد جديد به روشنی می‌توان درك كرد كه اصول و روش‌های مشترك تبليغی در اين دو آيين وجود دارد. تفاوت اين دو آيين آسمانی در شيوه بهره‌گيری از روش‌ها و اصول با توجه به مقتضيات زمان است؛ يعنی اين تفاوت بيشتر به شرايط زمان و مكان متفاوت آنان بر می‌گردد.

نويسنده معتقد است: هم‌چنين كه شيوه تبليغی قرآن كريم بی‌نظير و ممتاز است و غير از موارد ذكر شده در اين مقاله اصول و روش‌های فراوان ديگری را می‌توان از قرآن استخراج كرد كه در اناجيل وجود ندارد.

توصيه شده است كه مبلغان به نيازهای مادی مخاطبين توجه بسيار داشته، برای جذب مردم و تأثير در آنان با رحمت برخورد كنند و ضمن مهربانی و ايجاد اميد، آنان را بشارت دهند

مؤلف می‌آورد: اما نكته قابل توجه اين است كه با وجود نظر عده‌ای كه معتقدند اسلام دين انذار است و مسيحيت آيين تبشير، بايد گفت در قرآن نيز شيوه تبشير بسيار به كار رفته است، همان‌گونه كه در انجيل از شيوه انذار برای هدايت مردم بهره گرفته شده است.

در ادامه اين مقاله می‌خوانيد: نكته ديگر اين‌كه در هر دو آيين به نيازهای مادی توجه بسيار شده است؛ لذا توصيه شده است كه مبلغان به نيازهای مادی مخاطبين توجه بسيار داشته، برای جذب مردم و تأثير در آنان با رحمت برخورد كنند و ضمن مهربانی و ايجاد اميد، آنان را بشارت دهند.

آخرين شماره مجله علمی پژوهشی «پژوهش دينی» به صاحب امتيازی و مدير مسئولی دكتر «عباس همامی» پاييز 1386 به بازار علم و دانش عرضه شد.