غلاة معناى كسانى است كه از حد تجاوز كرده باشند. معناى لغوى اين لغت عام است شامل همه كسانى كه درباره شخص يا چيزى به هر نوعى غلو كنند مى شود و اختصاص به گروه و فرقه خاصى ندارد.

در مذهب شیعه به کسانی اطلاق شده است که درباره ائمه اهل بيت(ع) غلو مى كنند، ثانياً غلو و زياده روى آنان به حدى است كه آنها را به جهت خدايى مى رساند يا قائل به حلول جوهر خدايى در روح آنان مى شوند.

نوشتار حاضر درصدد است ضمن شرح مختصرى از عقائد غلات و تاثيرات منفى آن در جامعه هاى مسلمين، نقش ائمه عليهم السلام در روشن كردن انحراف آنان را ترسيم نماید، و با نقل برخوردهاى بعضی از امامان شيعه با اين گروه منحرف نشان دهد كه چگونه ائمه با اعمال خود مرز تشيع را از همه عقائد و اندشه هاى ضددينى، هرچند كه بنام دين باشند، جدا كردند.

فهرست مطالب کتاب به شرح زیر است:

● تعريف غلو

● غلو در اديان پيشين

● تعريف غلاة

● غلو در اهل سنت

● فرقه هاى غلات در كتب ملل و نحل:

● علل پديد آمدن غلات منتسب به شيعه

● اعتقادات غلات

● چگونگى موضعگيرى امامان شيعه در برابر غلات

● برخوردهاى صادقين(ع) در برابر غلات

● برخوردهاى امام جوادعليه السلام با غلات

● برخوردهاى امام هادى عليه السلام با غلات

● برخوردهاى امام مهدى(عج) و نواب اربعه با غلات

● تاثير غلات بر تاريخ شيعه