انتخابات ماه مارس تكليف زيمبابوه و رهبر كهنه كار آن رابرت موگابه را روشن خواهد ساخت، بنابراين اكنون همه حريفان داخلى و خارجى موگابه تلاشى بى وقفه براى تأثيرگذارى براين انتخابات كه قراراست درروز۲۹ مارس برگزارگردد، آغاز كرده اند. جنگ تبليغاتى نامزدهاى رياست جمهورى به طوررسمى آغاز شده است. موگابه، رئيس جمهور و رئيس حزب حاكم زانو- پى اف هر روزبا برگزارى گردهمايى گسترده تبليغات انتخاباتى، سياستها و برنامه هاى حزبش رابراى دورجديدرياست جمهورى زيمبابوه اعلام مى كند. او همان انديشه هاى دوران استقلال را مطرح مى كند لذا گفته است سياستش، تداوم مبارزه براى استقلال، هويت وسرمايه هاى سرزمين و ملت زيمبابوه است.
كارزار انتخابات براى موگابه ميدان رويارويى جديد با غرب است. او گفته است كه رؤساى جمهور آمريكا و انگليس بايد قبول كنند كه زيمبابوه وتمام سرمايه هايش متعلق به مردمش است. موگابه با نقد وبررسى عملكرد دولت طى دوره قبلى رياست جمهورى اش و ضمن قطعى دانستن پيروزى خود از مردم خواسته تا در اين انتخابات حضورى تمام داشته باشند. ازسوى ديگر موگابه با انتقاد از حريف تازه نفس اش، دكتر ماكونى، او را فردى فاقد مبارزه سياسى براى استقلال كشورودربرابر قدرت هاى استعمارى دانسته وجدايى ماكونى رااز حزب زانو- پى اف واعلام استقلال خودرا به عنوان مسئله اى شرم آوراعلام كرده است.
رقباى انتخاباتى موگابه، دكتر ماكونى نامزد مستقل وتسونگيراى رهبرحزب مخالف دولت مى باشند كه البته با مطرح شدن ماكونى تبليغات تسونگيراى كمرنگ شده است.
هم اكنون همه چيز در اين كشور فقير آفريقا نماى انتخاباتى گرفته است. پوسترهاى انتخاباتى بر روى ديوارهاى كشورنصب شده ونيروهاى امنيتى كشور دركناركميسيون انتخاباتى به تأمين آرامش فضاى انتخاباتى سرگرم هستند.
قراراست همزمان با انتخابات رياست جمهورى، انتخابات دومجلس وفرماندارى ها نيز برگزار گردد. اين اولين بار در زيمبابوه است كه چهارانتخابات به طورهمزمان برگزار مى گردد. از سوى ديگر آمريكا وانگلستان ضمن مخالفت با نامزدى موگابه براى رياست جمهورى دوباره براى زيمبابوه سرمايه گذارى هاى هنگفتى رابراى تبليغات ماكونى طراحى كرده اند. دولت انگليس با تصويب لايحه اى افزايش بودجه براى حمايت مخالفين موگابه رابراى پيروزى درانتخابات به مورد اجراگذاشته است. همزمان سران مخالفين موگابه در آفريقاى جنوبى وانگليس حركتهاى اپوزيسيونى گسترده اى راشروع نموده اند.
اتفاق جالب در اين انتخابات اين است كه روستائيان زيمبابوه طرفدارموگابه هستند اغلب شهروندان كشور از ماكونى يا تسونگيراى حمايت مى كنند.
در اتفاق ديگر موگابه دست رد سينه ناظران اروپايى براى حضور درانتخابات زده است. دولت تنها از سازمان هاى بين المللى همچون: اتحاديه آفريقا، سادك وسازمان هاى بين المللى حقوق بشر ونيز كشورهاى طرفدار جهت نظارت برانتخابات دعوت به عمل آورد.
چنان كه انتظار مى رفت اقتصاد و فقر بر اين انتخابات سايه سنگين انداخته است. آنچه اين روزها درفضاى عمومى انتخابات مشاهده مى گردد، درواقع، توزيع فراوان اقلام موردنياز زندگى مردم و گرانى سرسام آوراست. نرخ تورم كشور درروزهاى پايانى اولين ماه سال جديد ميلادى به بالاى يكصد درصد رسيد.
همين وضعيت موجب شده كه مطبوعات مستقل زيمبابوه تبليغات تندى راعليه موگابه سرداده اند با اين اوصاف جامعه زيمبابوه برخلاف نزاع قبيله اى كنيا دربرگزارى انتخابات اخير، فضاى بسيارآرامى را مى گذراند. آنچه دراين بين جارى است جدال هاى زبانى وتنش هاى طبيعى درانتخابات است. مهم ترين اين جدلهاى لفظى، انتقادهاى ماكونى ازموگابه است. به نوشته هفته نامه استاندارد ماكونى نامزد مستقل رياست جمهورى در حمله بى سابقه فوريه ادعا كرد كه موگابه ميليون ها دلار براى برگزارى مراسم سالگرد تولدش درجنوب زيمبابوه خرج كرده است.
هرچند گزارش ها حاكى است كه ماكونى درحال پيشى گرفتن از تسونگيراى است اما روشن نيست كه او بتواند بر موگابه غالب آيد. درجلسه مابين تسونگيراى و ماكونى قراراست طرح همكارى وائتلاف براى پيروزى بر موگابه دردستورجدى قرارگيرد.
تا پايان اين كارزار سخت فقط چند روزمانده است موگابه اميدوار است كه براى پيروزى قطعى خود به دوردوم انتخابات نيازنداشته باشد. لذا، اگر موگابه نتواند رأى ۵۱ درصدى را در دور اول براى خودداشته باشد، حداكثر تا ۲۱ روز بعد ازبرگزارى دوراول انتخابات، دور دوم برگزار مى شود و چنانچه دو نامزد رياست جمهورى دردوردوم هم با مسئله رأى بيشتر روبروشوند، مجلس براى تعيين برنده نهايى وارد تصميم خواهدشد.
ماكونى كه از سال، ۱۹۸۰ زمان استقلال كشور در ساختارسياسى دولت حضورداشته، به عنوان يك تكنوكرات مورد احترام است و خطرى براى انتخاب مجدد موگابه محسوب مى شود.
علاوه بر اين ها او از پشتيبانى حريفان بين المللى موگابه برخوردار است.
در آرايش حزبى زيمبابوه نيروهاى اپوزيسيون در حزب تغييرات دموكراتيك جمع هستند، حزبى كه خواهان قانون اساسى جديدى است كه تعيين كميسيون مستقل انتخاباتى درآن لحاظ شده باشد. به سخن ديگراين تقاضا بدين معناست كه قانون اساسى از نو دگرگون و بازسازى گردد، نكته اى كه آقاى موگابه قطعاً زيربارآن نخواهد رفت. بنابراين، جناح مخالف بيشترخواهان تعويق زمان برگزارى انتخابات است، مورگان تسوانگيرايى، يكى ازرهبران رقيب اعلام نموده درصورت عدم تحقق شرايط درخواستى خود، انتخابات را بايكوت مى كند.
رابرت موگابه كه ازسال ۱۹۸۰ قدرت رادردست دارد، هنوز اپوزيسيون را جدى نمى گيرد. البته محافل مردم جنوب آفريقا را نظربراين است كه ممكن است بلافاصله پس از انتخابات، موگابه ازقدرت كناررفته وسكوى اداره كشوررابه جانشين خوددرحزب زانو- پى اف واگذار كند و شايد چنين كسى امرسون منانگاگوا، رئيس سابق اداره امنيت كشورباشد، درچنين صورتى، چه بسا حاكميت جديد با تأمين يكى از اميال حزب اپوزيسيون (تغييرات دموكراتيك) و در همراهى با آن موفق به تشكيل«دولت وحدت ملى» باشد و البته دراين حالت به يقين غرب نيز سياست دوستى را با زيمبابوه آغاز خواهد نمود. آنچه پيداست انتخابات امروز زيمبابوه به ميدان رويارويى بازيگران غربى با دولت موگابه نيز تبديل شده است. رسانه ها و محافل غرب اين روزها بيش از هميشه پرونده اتهامى عليه موگابه گشوده اند. در برابر اين موج فشارها و تهديدها، حاكم كهنه كار اين كشور اين اميد گذرا را به مردم زيمبابوه ارزانى داشته كه سرانجام امكان وقوع تغييرات درجامعه امرى محال نيست.
اما اين ايده موگابه از سوى حريفان داخلى اش نيز به چالش كشيده مى شود چنان كه درروز پنجم فوريه، سيمباماكونى، وزير سابق دارايى كه هنوز عضو مهم حزب حاكم زانو- پى اف به شمار مى رود، ضمن انتقاد از «رهبرى ملى» كشور، آمادگى خود را براى به دست گرفتن مسئوليتى خطير اعلام نمود. نطق هاى ماكونى سخت ترين چالشى است كه تاكنون براى موگابه، اتفاق افتاده است. چه بسا بى باكى ماكونى، حركت حزب مخالف يعنى «تغيير براى دموكراتيك» را سرعت بخشد، حركتى كه بر آن است كه مى توان با ائتلافى بزرگ رئيس جمهورفعلى را به كنار زد. هنوز معلوم نيست ماكونى، حمايت فراوان توده مردم رانداشته باشد اما خوداو مى گويد كه نامزديش براى انتخابات رياست جمهورى به تشويق برخى شخصيت هاى با نفوذ ملى و حزب حاكم مى باشد. تاكنون كسى به طور آشكار به او نپيوسته اما چنانچه سولومون موجورو، رئيس سابق قدرتمندارتش، به سوى ماكونى جذب شود، بخش اعظمى از آراى حزب حاكم زانو- پى اف را متحول خواهد ساخت.
اغلب ناظران سياسى آفريقا معتقدند كه شكست موگابه ۸۳ ساله امرى كاملاً سخت است چرا كه تجربه و مديريت سياسى او كه نزديك سه دهه ادامه دارد آن قدر هست كه به اين سادگى ها بازنده بازى هاى سياسى نشود. موگابه رهبرى است كه اززمان كسب استقلال سياسى كشور در سال، ۱۹۸۰ به عنوان قهرمان آزاديبخش آفريقا به راحتى توانسته مخالفين خود را از سرراه بردارد. يك دليل تداوم قدرت موگابه، ضعف مفرط رقباى او است. جبهه رسمى مخالف ازهر زمان ممكن ضعيف تر به نظر مى رسد هنوز حزب تغييرات دموكراتيك ازعهده ترميم انشعاب خود برنيامده و بعد از ماه ها مذاكرات، رهبران دو جناح منشعب حزبى يعنى: مورگان تسونگيراى وآرتور موتامبارا، به نقطه نظرواحدى درمورد انتخابات وشخص تسونگيراى به عنوان نامزدرياست جمهورى نرسيدند و در حال حاضر اعلام كرده اند كه جداگانه در رأى گيرى انتخابات رياست جمهورى ومجلس مبارزه خواهند نمود.
آنچه پيداست غرب بويژه آمريكا همه اهرم هاى فشار سياسى را به كار گرفته تا اين انتخابات پايان حيات موگابه باشد لذا هفده فوريه بوش، رئيس جمهور آمريكا در جريان آخرين سفر دوره رياست جمهورى خود به پنج كشور آفريقايى مستقيماً عليه رابرت موگابه موضع گرفت و در سخنانى دشنام آلود آرزو كرد تا كابوس زيمبابوه بزودى به سرآيد. بوش همه حرف مخالفان غرب نشين موگابه را تكرار كرد كه زيمبابوه به رهبرى ديگرنيازدارد چراكه قحطى مواد مورد نياز مردم، تورم شديد و... ديگرقابل تحمل نيست و غرب به حمايت خوداز آزادى درزيمبابوه ادامه مى دهد. رئيس جمهور آمريكا به همسايگان زيمبابوه و از جمله آفريقاى جنوبى هشدار داده كه رفتارى مشابه را در مورد اين كشورداشته باشند. اما موگابه نيز در برابر بوش كوتاه نيامد و اعلام داشت كه بوش نبايد سخن از حقوق بشر برزبان آورد چراكه خود موازين انسانى رادرجهان زيرپا گذاشته است.
طبيعى است كه با اين سوء ظن دولت زيمبابوه با درخواست بسيارى از كشورهاى غربى ويا اتحاديه اروپا براى اعزام ناظران انتخابات رياست جمهورى ماه آينده به دليل دشمنى شان با موگابه استنكاف كند. لذا انتظار مى رود اين انتخابات زير چتر نظارت آفريقايى ها انجام گيرد.
