در دو دهه اخير شاخه پزشك ترميمي كه در گذشته براي اصلاح اندام‌هاي سوخته و يا ناقص مورد استفاده قرار مي‌گرفت با گسترش دامنه فعاليت‌هاي خود در حوزه جراحي هاي زيبايي، توانسته است سود آوري هنگفتي را براي اين صنعت نو ظهور به ارمغان بياورد. پزشكان جراحي‌هاي زيبايي، در كنار رسانه‌هاي جمعي، كارگردانان و تبليغاتچي‌ها، تلاش مي‌كنند كه جذاب‌ كردن چهره‌هاي زنان را با مفاهيمي نظير باهوش، فهيم، عاقل و با استعداد بودن پيوند بزنند تا از دغدغه دائمي زنان در مورد چهره‌شان براي توسعه يك كسب و كار پول‌ساز بهره ببرند. اين صنعت جديد با ارائه عمل‌هاي جراحي‌ و آرايشي براي كم اهميت‌ترين و مخفي‌ترين اندام‌هاي زنان، بي ترديد به يك موج نوين زن ستيزي و تحقير دامن مي‌زند كه مي‌تواند به پيدايش موج نوين فمنيسم منجر شود. همان طور كه در سال‌هاي دهه هفتاد ميلادي، زنان سرخورده از نابرابري‌هاي اجتماعي، موج اول فمينيسم را به وجود آوردند، بايد منتظر اين موج نو ظهور باشيم.

بهار امسال، ستاره فيلم «سايد ويز» (زير چشمي)، ويرجينيا مادسن به سخنگوي ابر شركت اكرژان، توليد كننده ماده تزريقي فرم دهنده و سفت كننده سينه(بوتوكس) منصوب گرديد. وي در گفت و گو با مجله «مردم» اظهار داشت كه با پيشنهادهاي زيادي رو به رو بوده است تا خود را همچنان جوان و قوي نگاه دارد. وي همچنين در ادامه چنين گفت: من از كار كردن كناره گيري كرده‌ام. غذاي خوب مي‌خورم و از مواد تزريقي استفاده مي‌كنم. »

البته به روشني مي‌توان دليل انتخاب ستاره‌هاي هنرهاي عامه پسند را در جهت تبليغ محصولات زيبايي و آرايشي و افزايش مشتريان اين كالاها دريافت. از آغاز سال 2007 ميلادي تاكنون و براساس اعلام «انجمن پزشكان جراحي پلاستيك آمريكا» ASPS، تعداد عمل‌هاي زيبايي نظير بزرگ كردن سينه و يا تزريق ژل بزرگ كننده سينه، با 48 درصد رشد روبه رو بوده است. در حالي كه در گذشته اين گونه جراحي‌ها به صورت مخفيانه و زير زميني و توام با ريسك انجام مي‌شد، هم اينك انجام اين گونه عمل‌هاي پزشكي در رسانه‌ها به شدت تبليغ مي‌گردد تا آنها را همانند سفيد كردن دندان‌ها، بي خطر و عادي جلوه دهند. تبليغاتچي‌ها، تهيه كنندگان برنامه‌هاي تلويزيوني، ناشران كاركنان بخش روابط عمومي و حتي خود پزشكان با جلب مشتريان به اين تجارت، به دنبال آن هستند كه زناني با هر سابقه و پيشينه را به جذاب كردن چهره و همچنين به جوان ماندن تشويق نمايند.

امروز محصولات آرايشي و زيبايي بيش از گذشته مورد پذيرش مردم قرار گرفته‌اند، اما به صورتي نامحسوس، همچنان مديران صنعت به دنبال يافتن بازارهاي جديد هستند. به صورتي روز افزون، در رسانه‌هاي ما شكايت و نارضايتي زنان ميانسال از چهره و اندام‌هايشان منتشر مي‌گردد. چرا كه براي ايجاد تصور عمومي نسبت به باهوش، فهيم، عاقل و با استعداد بودن گويي انجام يك يا چند عمل جراحي زيباي براي اين مشتريان بالقوه، ضروري است. البته رسانه‌هاي ما حتي افسانه «سيندرلا» را هم براي تحقق اهدافشان تغيير داده‌اند و ما در اين كارتون، شنونده گفتار متن زني باهوش كه از عمل جراحي زيبايي استفاده مي‌كند، هستيم.

حتي هم اينك صنعت جراحي‌هاي آرايشي دقيقا پا جاي پاي فعاليت‌هاي صنعت زيبايي در طول سال‌هاي گذشته مي‌گذارد؛ چرا كه آنان با انطباق و تغيير ظاهري و عرضه مجدد شعارهاي فمنيست‌ها نظير توانمند سازي زنان، به دنبال دستيابي به اهداف تجاري شان هستند. بدين ترتيب ما شاهد يك جريان فمنيستي مصرف گرايانه هستيم كه در سايه شعارهاي دو گانه احتمال و انتخاب و با بهره‌گيري از تهيه كنندگان و تبليغ گران رسانه‌ها، اين جراحي‌هاي تجاري را به عنوان گامي در جهت تقويت اعتماد به نفس، به زنان مي‌فروشند.

به علاوه، در اكثر تبليغات مربوط به مراكز جراحي‌هاي آرايشي و زيبايي، ايده يك انتخاب به جامعه تحميل مي‌شود. البته به موازات پا فشاري خانم مادسن بر اين مطلب كه استفاده از ژل بزرگ كننده سينه «بوتوكس» تنها انتخاب يك شيوه جديد زندگي است و تفوات اندكي با كار كردن و خوب غذا خوردن دارد، اما در كتاب «جراحي زيبايي براي افراد مبتدي» (2005 ميلادي، انتشارات فوردوميز) ما شاهد اين امر هستيم كه به خوانند اطلاعات لازم در جهت مناسب بودن انجام يك جراحي زيبايي، يافتن يك پزشك مناسب داشتن انتظارات واقعي، ارزيابي گزينه‌ها، ايمن نمودن محيط جراحي و در نهايت، انتخاب يك گزينه مناسب ارائه مي‌گردد. البته لغت انتخاب، به صراحت يادآور حقوق باروري افراد است؛ لذا مصرف كنندگان به حق خويش بر استقلال بدنشان ايمان مي‌آوردند. اما همچنان يك انتخاب از سوي مصرف كنندگان ناگفته مي‌ماند: «حق عدم توجه به اين جراحي‌ها زيبايي».

امروزه با توجه به حق انتخاب گسترده زنان خواهان استفاده از اين روش‌هاي مصنوعي زيبايي، حتي كم اهميت‌ترين و جزئي ترين بخش‌هاي اندام يك زن هم به عرصه بالقوه براي مداخله و دستكاري آرايشي تبديل شده است. چرا كه روش‌هاي جراحي نويني براي كاهش چاقي سوتين، زيبا كردن ناف، بازسازي مهبل‌ها پس از تولد فرزند و حتي كوچك كردن اندازه پا براي استفاده از كفش‌هاي كوچك زنانه، به زنان خواهان آنها ارائه مي گردد.

اگر چه اكثر اين عمل‌ها، جراحي هاي بي خطر و ايمني به نظر نمي‌رسند. اما گويي زنان به اين نتيجه احتمالي هيچ توجهي ندارند. در واقع و بر اساس يكي از پژوهش‌هاي صورت گرفته از سوي انجمن پزشكان جراحي پلاستيك آمريكا (ASPS)، دو سوم زناني كه از جراحي‌هاي زيبايي د ر سال 2005 ميلادي استفاده كرده‌اند، مبلغي معادل 600 هزار دلار و يا كمتر هزينه نموده‌اند. همچنين دسترسي آسان به كارت‌هاي اعتباري و كاهش قيمت اين عمل‌هاي جراحي، باعث گرديده كه حتي طبقه كارگر هم به جمع مشتريان بازار صنعت زيبايي مصنوعي بپيوندد.

كوژنسكي در پايان كتاب خوره زيبايي خود، خاطر نشان مي‌كند كه اين چهره‌ها بزك شده را بايد يك جريان فمنيستي جديد دانست. هر چند هم اينك هم فمنيست‌ها مبارزه با تزريق ژل به سينه‌ها را (با توجه به مطالعات پزشكي مختلفي كه انجام اين عمل را خطرناك تشخيص داده است) آغاز نموده اند. آنان به اين نكته اشاره مي‌كنند كه چرا زير شاخه‌اي از دانش پزشكي كه براي بازسازي و يا جايگزيني بخش‌هاي سوخته، شكسته و يا بيماري افراد به وجود آمده بود، امروزه به صنعتي بزرگ و سود محور و در عين حال زن ستيز تبديل گرديده است؟

البته فمنيست ها با صدايي بلند و پر احساس به جامعه اعلام كرده‌اند كه پزشكي آرايشي بدين دليل همچنان وجود دارد كه جنسيت گرايي و تبعيض‌هاي جنسي با سرمايه سالاري، ارتباطي مستحكم دارد. و در اين ميان يك زن همواره در مورد چهره‌اش نگران است، چرا كه اين گونه مي‌توان همچنان جذاب باقي بماند، شغل خود را حفظ كند و يا به اعتماد به نفس دست يابد. اگر بگوييم كه اين دل مشغولي با چهره، يك زن سالاري نوين مي‌باشد، دچار يك اشتباه بدبينانه شده‌ايم چرا كه به جاي آن فمنيست‌ها بايد بر اين نكته پافشاري كنند كه يك ابروي كماني و زيبا، منهاي يك درون مايه واقعي، نشانگر چهره يك فمنيست توانمند سازي شده قديم و جديد است.