در بياباني در شمال عراق جايي كه يك خرابكار ناشناس روز 31 ژوييه مواد منفجره كار گذاشت تا لوله هاي نفتي را كه زير زمين كار گذاشته شده اند و نفت را به يك ايستگاه توزيع محلي مي رساند ، منفجر كند شعله هاي آتش و دود به آسمان بلند است.

پنج روز بعد يك مقاطعه كار غيرنظامي امريكايي كه در تصفيه خانه محلي كار مي كرد به علت عبور كاميونش از روي يك مين ضدتانك كشته شد.

اين انفجارها كه اندكي پيش از اينكه جريان نفت خام از پايانه هاي بايجو به تركيه از سر گرفته شود رخ مي مي دهد ، نشان مي دهد كه 150 هزار نظامي امريكايي در اين كشور نمي توانند خودشان و زيرساختارهاي عراق را از شورش سطح پايين حفظ كنند و بعيد است كه درآمد ناشي از صادرات نفت هزينه هاي بازسازي عراق را تامين كند.

پل برمر ، رئيس نهاد موقت ائتلافي كه عراق را اداره مي كند روز قبل از انفجار لوله نفتي اعلام كرد كه اميدوار است در طول يك سال به امريكا بازگردد.

وي گفت : اين كه بتوان براي انتخاب يك دولت مستقل در عراق تا اوسط سال 2004 انتخابات برگزار كرد ، امري «نامعقول» نيست.

اشغالگري جرياني است كه خون و ثروت امريكا را مي مكد و اشغالگران ممكن است در جست وجوي تدبيري براي خروج ، شايد قبل از شروع انتخابات آتي رياست جمهوري امريكا باشند.

اعضاي شوراي حاكم ، گروهي عراقي كه منصوب به نهاد موقت ائتلافي هستند ، مي گويند در انديشه گرفتن مقام برمر هستند اما شروع كار خود شورا با دشواري همراه بود به طوري كه اعضاي آن بيش از دو هفته بر سر تعيين رئيس آن اختلاف داشتند و در پايان يك رياست دوره اي 9 نفري كساني را برگزيد كه ادعاي رياست بر آن را داشتند.

اين شورا براي حل عاقلانه مساله اي حساس تر يعني چگونگي سازماندهي مجمع تنظيم قانون اساسي قطعا با دشواري مواجه خواهد شد.

قبل از انجام انتخابات پيش نويس متن قانون اساسي بايد تهيه شود.

آيت الله سيستاني با صدور فتوايي اعلام كرده است كه شركت كنندگان در مجمع تنظيم قانون اساسي بايد انتخاباتي باشند.

سازمان دادن انتخابات بدون فهرست هاي انتخاباتي يا حتي يك اجماع شناخته شده عملا غيرممكن خواهد بود اما بدون انتخابات ، متقاعد كردن همه احزاب سياسي ، گروه هاي قومي و مذهبي و قبايل عراق كه نمايندگان همگي آنان به طور عادلانه درمجمع قانون اساسي حضور دارند ، بسيار دشوار خواهد بود.

شورا در عين حال با مشكل مشروعيت مواجه است روزنامه ها ، خطباي جمعه و مردم عادي آن را به علت بي خاصيت بودنش به تمسخر گرفته اند.

منابع شورا پاسخ مي دهند كه آنان با به عهده گرفتن انجام مسووليتي كه انجام آن براي امريكايي ها بسيار دشوار است ، يعني تامين امنيت عراق ، مي توانند موقعيت خود را تقويت كنند.

مسعود بارزاني و جلال طالباني دو رهبر عمده كرد عراق ، پيشنهادي را كه در ماه مه در مورد استقرار يك نيروي امنيتي عراقي در بغداد و مناطق سني نشين(مراكز اصلي حملات به نظاميان امريكايي) داده بودند ، دوباره مطرح كرده اند.

اين نيرو از پيشمرگان كرد و سپاه بدر ، كه تحت كنترل شوراي عالي انقلاب اسلامي در عراق است ، به اضافه گروههاي كوچكتر شبه نظامي متعلق به كنگره ملي عراق (احمد چلبي) و توافق ملي عراق (متعلق به اياز علوي ، و واحدهايي از قبايل محلي تشكيل خواهد شد.

عادل مراد از سخنگويان اتحاديه ميهني كردستان طالباني مي گويد: «بهترين فرد براي تصدي اين امر (تامين امنيت) يك عراقي است» وي ادعا مي كند گروههاي ضدشورش محلي مي توانند با يك مثلا بعثي به زبان خود او صحبت كنند و مي دانند كه هموطنان آنان سلاح هاي خود را در كجا (مثلا زير قطعات گوشت در يك يخچال) پنهان مي كنند.

همچنين احتمال اين كه با تفنگ خود درها را بشكنند يا از شيوه هاي ديگري كه عراقي ها از آن شكايت دارند ، استفاده كنند ، بعيد است.

از مسائل آزاردهنده ديگر اين است كه مردم عراق غالبا مي گويند كه نظاميان مهاجم امريكايي پولي را كه آنان در خانه هاي شان دارند ، مي دزدند.

مقامات نظامي امريكايي اعتراف مي كنند كه چنين مواردي پيش آمده است اما مي گويند كه اين نيز جنبه ديگري از تفاوت هاي فرهنگي بين دو ملت است : نظاميان امريكايي نمي دانند كه مردم عراق معمولا پول هاي خود را در خانه هايشان نگه مي دارند (نه در بانك ها) و تصور مي كنند كه وجود پول در خانه حاصل يك فعاليت خلاف و جنايتكارانه است.

حملات امريكاييان گاهي نتايج مرگباري به بار آورده است نيروهايي از گروه ضربت بيستم واحد نخبه امريكايي كه در جستجوي صدام است در شب بيست و هفتم ژوييه به روي حداقل دو وسيله نقليه غيرنظامي آتش گشودند كه به گفته شاهدان به اشتباه مي خواستند از حلقه امنيتي آنان كه در حال حمله به ويلايي در ناحيه كوچك المنصور بودند ، عبور كنند در اين ماجرا پنج نفر (عراقي) كشته شدند.

ريكاردو سانچز ژنرال امريكايي در مورد عذرخواهي و پرداخت غرامت مي گويد :«ما در ارتش چيزي به نام عذرخواهي نداريم» اما عذرخواهي ضمني به صورت پرداخت «پول خون» در شيوه هاي سنتي عراق بشدت رايج است.

مقاومت ، بدون نشانه اي از خاتمه يافتن ، ادامه دارد ، به نظر مي رسد مخالفان در حال تغيير شيوه هاي حمله خود مانند استفاده از وسايل انفجاري راحت تر، مانند پنهان كردن يك گلوله توپ در ميان انبوه زباله هاي كنار جاده (به جاي شليك دشوار يك راكت آرپي جي به يك وسيله نقليه در حال حركت هستند).

روز هفتم اوت يك كاميون حاوي بمب در مقابل سفارت اردن منفجر شد و حداقل هشت كشته بجا گذاشت.

صرفنظر از كشته شدن امريكاييان ، هزينه اشغال نيز موضوع مهمي است.

هزينه اشغالگري يك ميليارد دلار در هفته برآورد شده است و اين امر از عوامل موثر بزرگترين كسري بودجه در تاريخ امريكا است مقامات امريكايي اميدوار بودند درآمد صدور نفت هزينه بازسازي عراق را تامين كند اما حملات مخالفان لوله هاي انتقال نفت را نابود و سرمايه گذاران خصوصي را دلسرد كرده است مقامات ائتلاف و وزارت نفت عراق چيزي در مورد درآمدها نمي گويند اما شكي نيست كه درآمدها خيلي كمتر از ميزان مورد نظر است.

جيمز ولفنسون ، رئيس بانك جهاني در جريان ديدار اخير (از عراق) در اين مورد كه بتوان هزينه هاي كوتاه مدت بازسازي عراق را بر دوش جامعه بين الملل گذاشت ، ابراز ترديد كرد.

وي روز 30 ژوئيه در يك كنفرانس مطبوعاتي گفت پول بانك جهاني به عراق جريان خواهد يافت اما قبل از هر چيز داشتن قانون اساسي و يك دولت لازم است تا عراق به صورتي برپا شود كه مردم عراق دوست دارند.

امريكا در حالي كه در فكر عقب نشيني از عراق است ، ممكن است در حال تجديد نظر در مورد يكي از هدف هاي قبل از جنگ خود باشد: شكل دادن دوباره اقتصاد عراق مثلا خصوصي سازي صنعت نفت در حالي كه همچنان نفوذ قابل توجهي بر دولت عراق دارد.

گفته مي شود اعضاي شورا در مورد حفظ صنعت نفت در دست دولت اختلاف نظر دارند ، اما قبول دارند كه اتخاذ چنين تصميم هايي بايد تاپس از انتخابات به تعويق انداخته شود.