صرف حضور در زمين بازي، نشانه تبحر نيست. حتماً تاكنون ديده ايم افرادي را كه بدون اطلاع و رعايت قواعد يك بازي مدعي پيروزي در آن هستند درصورتيكه از نگاه ناظران، آنان اصلاً بازي ننموده اند. آنها تنها به منظور سرگرم نمودن سايرين در زمين هستند. آيا مي توان تصور نمود كه فردي در زمين فوتبال با دست بازي كند؟ و يا دونده اي در خارج از ميسر اصلي مسابقه شروع به دويدن كند؟ در اين صورت او براي خود بازي نموده و تنها خود مي تواند به اين سبك بازي افتخار كند.
حوزه سياست عرصه تخصص و تبحر است. هدف سياست كشف قواعد پيچيده قدرت بخشي و علم سياست هنر كارگرداني منافع متضاد است و سياستمدار آگاه ضمن درك كاركرد سياست به تفاوت در حوزه هاي درون مرزي و برون مرزي نيز اشراف دارد و مي داند كه در عرصه برون مرزي بازي قدرت مطرح است و در عرصه درون مرزي بحث تمكين به اقتدار به ميان مي آيد.
او مي داند كه اخلاقيات، معنويات و حقوق در جاي خود مولفه هاي مثبتي هستند اما كاركرد متفاوتي از سياست دارند. ماهيت آنارشيك سيستم بين الملل نگرش ويژه اي را مي طلبد كه بر محور قدرت استوار است. سياست حوزه نيك و بد نيست و قدرت چه بخواهيم و چه نخواهيم در كانون توجهات قرار دارد و در كنش هاي فرامرزي اين قدرت است كه ميزان بازيگري را تعيين مي كند. لذا با آگاهي به اين قواعد ضمن شناخت منافع ملي خود و با درك مقدورات و محذورات در عرصه بازي هاي برون مرزي گام بر مي دارد. او واقف است كه هدفش توليد قدرت جهت كسب امنيت است و به اين موضوع آگاه است كه چه مسئوليت خطيري بر عهده دارد، لذا رفتار هاي ساير بازيگران را به درستي بررسي مي كند.
تيم حريف را مي شناسد، از نحوه قضاوت داور و حساسيت هاي او از پيش اطلاعاتي كسب نموده و مي داند بازيكني كه يكبار خطا نموده و كارت گرفته بايد احتياط بيشتري به خرج دهد و گاهي نيز براي پيشگيري از رخدادهاي ناخوشايند نسبت به تعويض بازيكن اقدام مي نمايند. مي داندكه تماشاگراني كم و بيش زياد آمده اند تا بازي تيم او را تماشا كنند و به اين علم رسيده است كه او را به سمت مربي برگزيده اند تا به ساير تيم ها گل بزند و تماشاچيان تنها زماني خشنودند كه تيمشان امتياز بگيرد.
تماشاچيان از اينكه تيمشان در زمين جوانمردانه بازي كند نيز خرسندند اما اگر تيم امتيازي كسب نكند باز هم اعتراض مي كنند. چرا كه آنان نيز به درستي دريافته اند، هدف يك تيم بازي جوانمردانه نيست، هدف گل زدن و كسب امتياز است، هرچند پيوند اين دو بسيار لذت بخش است اما تيم بدون دستيابي به كاركرد اصلي قابل تصور نيست و تعريف متفاوتي را مي طلبد. تماشاگران پي برده اند كه كاركرد غايتي است كه نظام به مقتضاي آن تاسيس و فعال مي شود و كاركرد نظام بين الملل نيز با نظام ملي متفاوت است چرا كه ماهيت و ساختاري جدا از هم دارند. بر اين اساس برآيند منطقي جامعه كاركردگرا حداقل رساندن برخوردهاي سليقه اي، لحظه اي، غيرتخصصي و مقطعي مي باشد زيرا تمام نقش ها تعريف شده و داراي حدود و اختيارات است.
رفتار هاي ما در عرصه بين الملل نيز تابعي از نگرش ماست. امروزه درهم تنيدگي سياست با زندگي روزمره باعث گرديده تا شناخت حداقل ها در اين حوزه براي همگان ضرورت يابد. به راستي كه همه چيز سياسي است و تمام فعاليت ها در عرصه بين الملل بار سياسي دارند و از همين رو بود كه ژان ژاك روسو اذعان داشت به هر جا كه مي نگرم، مي بينم سرانجام به سياست مربوط مي شود.
طبعاً بدون درك قواعد و چهارچوب ها حركت و قضاوت در اين ميدان بسيار مشكل مي نمايد. اكنون كه بازي مهم و سرنوشت سازي را در عرصه بين الملل آغاز نموده و به عنوان يك تيم وارد زمين شده ايم، بايد به درستي بازي كنيم تا مورد تشويق تماشاچيان قرار گيريم چرا كه در اين حوزه هيچ سرنوشت خوبي براي بازيگران ضعيف وجود ندارد. ضرب المثل معروفي در بين بازيكنان گلف و تنيس در آمريكا وجود دارد كه مي گويد : يا داخل زمين نشو و يا اگر وارد زمين شدي، بايد به درستي بازي كني !
پيروزي در مسابقه نگرش ويژه اي را مي طلبد و چه بسيارند افرادي كه در خارج از مسير اصلي همواره در تلاشند، اما راه به جايي نمي برند. منطق روابط بين الملل منطق قدرت بوده و هست لذا درك اين واژه بسيار ضروري است. پر واضح است كه باخت در عرصه بين الملل پيامد غلط انديشي است و حوادث محصول بذرهايي است كه ما پاشيده ايم.
ما هم قادريم به خوبي سايرين بازي كنيم، لذا به دور از مطلق گرايي كه همواره آفت كار سياسي است مي بايست در مورد مسائل بين المللي به قضاوت نشينيم و آن مسائل را بطور سيستماتيك مورد تجزيه و تحليل قرار دهيم.
