ايلچ راميز سانچز معروف به كارلوس از مشهورترين تروريست هاى چند دهه اخير است كه مشهورترين عمليات تروريستى وى به گروگان گرفتن وزراى نفت سازمان اوپك بود. جزئيات اين عمليات هنوز هم در هاله اى از ابهام است اما چندى قبل هفته نامه المجله مصاحبه اى را با وى ترتيب داد و كارلوس در اين مصاحبه به مسائل قابل توجهى اشاره كرده است. او از همكارى انيس نقاش (كسى كه در جريان سوء قصد به جان شاپور بختيار در فرانسه به حبس ابد محكوم شد) و برخى گروه هاى فلسطينى در اين عمليات سخن مى گويد و تلويحاً نقش سرهنگ قذافى و دولت ليبى را در پشت پرده اين ماجرا بيان مى كند. كارلوس اكنون در فرانسه زندانى و به حبس ابد محكوم شده است. در زير متن ترجمه شده مصاحبه وى با هفته نامه المجله مى آيد.

• درباره ربودن وزراى نفت سازمان اوپك چيزهاى زياد و متناقضى گفته و نوشته شده. آيا ممكن است براى ما از جزئيات اين عمليات كه اداره آن را بر عهده داشتيد صحبت كنيد؟

اين عمليات به وسيله مرحوم كمال خيربك به همراه مرحوم فواد شمالى و مرحوم فواد عواد و شهيد فلسطينى على حسن سلامه (ابو حسن) با حمايت مالى به مبلغ يك ميليون دلار شروع شد. كمال خيربك يكى از علويان منطقه القردحه و از اعضاى مجلس اعلاى حزب ملى اجتماعى سوريه و همچنين يكى از موسسان دومين سازمان جنبش فتح به نام «سپتامبر سياه» بود. در پايان ماه اكتبر ۱۹۷۵ كمال خيربك با رئيس جمهور يكى از دولت هاى عربى ديدار مى كند و او از كمال مى پرسد آيا مى تواند در روز ۲۰ دسامبر همان سال در مقر سازمان اوپك عملياتى را سازماندهى كند و همچنين به وى پيشنهاد هرگونه كمكى كه در اين عمليات نياز دارد از جمله اطلاعات و سلاح و اموال را مى دهد. كمال خيربك در جواب رئيس جمهور دولت مذكور مى گويد: انجام اين كار در چنين زمان كوتاهى محال است... شايد فقط كارلوس بتواند عملياتى به اين وسعت را در چنين زمان كوتاهى سازماندهى كند.

• رئيس جمهور مذكور چه شخصى بود و چه دلايلى براى اجراى چنين عملياتى داشت؟

من در اين زمان به عنوان يك مبارز نمى توانم بيشتر از اين وارد جزئيات شوم اما از جمله دلايل اصلى كه رئيس جمهور مذكور بيان كرد اين بود كه عربستان سعودى درصدد شكستن قيمت نفت بود. كمال خيربك همچنين با رئيس ستاد ارتش و مسئول روابط خارجى در حزب حاكم دولت مذكور گفت وگو كرد و مسئول روابط خارجى مامور رسيدگى به اجراى اين عمليات شد. وى ۳۰ هزار دلار براى هزينه سفر به عدن به كمال داد تا با ما در اين مورد مذاكره كند.

• شما چه زمانى رسماً از اين عمليات با خبر شديد؟

در اولين روزهاى ماه نوامبر وقتى كمال خيربك به فرودگاه «خورمكسار» در يمن رسيد از من خواست فوراً با وى ديدار كنم. وقتى يكديگر را ديديم او سريع وارد اصل موضوع شد و از من خواست نظرم را به او بگويم. من به وى گفتم موافق هستم به شرط آنكه رئيس ما شهيد وديع حداد (ابوهانى) با آن موافقت كند. ابوهانى در ابتدا مخالف بود و گفت اين افراد جدى نيستند سپس از من پرسيد آيا واقعاً اين عمليات با اين سرعت قابل اجراست. من قبلاً با ولفرد بوزى (رهبر تاريخى هسته هاى انقلابى آلمان) مشورت كرده بودم و به ابوهانى جواب دادم اين كار ممكن است. ما هم سريع شروع به مقدمات كار كرديم بعد از آن ابوهانى هم با اين عمليات موافقت كرد اما به شرط آمدن اسلحه و اطلاعات همانگونه كه از جانب دولت پيشنهاددهنده اين طرح عرضه شده بود ولى با پرداخت هزينه هاى مالى اين عمليات از جانب دولت مذكور مخالفت كرد به دليل اينكه بعد از مدتى به خاطر بهانه هاى مالى از تعهدات خود طفره نروند. از اين رو مقرر شد كه جبهه مردمى براى آزادى فلسطين تمام هزينه هاى عمليات را بپردازد. ابوهانى تمام اختيارات در اين عمليات را به من سپرد و من به بيروت رفتم تا نامه وى كه با دست خط خودش نوشته شده بود را به يكى از مسئولان ميدانى عمليات هاى خارجى در جبهه مردمى كه يكى از اعضاى كميته مركزى بود برسانم.

• براى ما از جزئيات اقداماتى كه براى آماده سازى اين عمليات انجام داديد بگوييد و چه كسانى با شما در اين عمليات مشاركت داشتند؟

من از عدن به همراه ولفرد (بوزى) به بيروت رفتم و با هم به خانه كمال خيربك رفتيم سپس ولفرد تحت حفاظت ابوالحسن (على حسن سلامه) به خانه دوستانش در گروه هاى ارتش سرخ آلمان رفت. مسئول عمليات خارجى در جبهه مردمى ۲۳ هزار دلار از ۵۰ هزار دلارى كه درخواست كرده بودم را به من پرداخت كرد و من سفارشاتم براى آمدن كارشناس مواد منفجره كه به وى اعتماد كامل داشتم را به بيروت بيان كردم. كمال خيربك هم براى ديدار با افسر ارتباطات در سفارت دولتى كه پشت طرح اين عمليات بود به طور مخفيانه به دمشق رفت آن افسر به كمال مى گويد سلاح ها و اطلاعات لازم در وين در انتظار ماست و ۱۰۰ هزار دلار به وى مى دهد اما بعد از مدتى مسئول سياسى عمليات خارجى در جبهه مردمى كه از مبارزان نبود مقرر كرد حمايت مالى دولت مذكور از اين عمليات متوقف شود چون اطلاعات با تاخير به ما رسيد اما من و كمال خيربك و فواد عواد و ولفرد بوزى تصميم گرفتيم كه نبايد اين فرصت تاريخى را از دست داد. لذا من از كمال خواستم ۴۰هزار دلار به ولفرد بدهد تا وى به زوريخ برود. در اين ميان يك جوان لبنانى كه شبيه اروپايى ها بود و كمال او را براى مشاركت در اين عمليات انتخاب كرده بود در كمين «قوات لبنانيه» گرفتار مى شود و با چند تن ديگر از همراهانش به شهادت مى رسد. كمال به جاى وى محافظ شخصى و وفادار خودش كه در گذشته از افسران تيراندازان دريايى بود را انتخاب كرد. پس از آن انيس نقاش، ستوان اطلاعات كه در مصر آموزش ديده بود به ما ملحق شد. وى رئيس سازمان «انصارالثوره» بود كه متشكل از دانشجويان لبنانى وابسته به جنبش فتح بود. انيس نقاش يكى از روشنفكرترين كادرهاى سياسى و نظامى بود و از اينكه وى در اين عمليات همراه من باشد خيلى خوشحال بودم. ما مى خواستيم افراد بيشترى از سازمان ها را در اين فرصت كوتاه تا زمان اجراى عمليات به خود ملحق كنيم.

• چه زمانى گروه به مكان معين در وين رسيد؟ و آيا رويداد غيرمنتظره اى پيش آمد؟

من اولين نفرى بودم كه به وين رفت سپس ولفرد و هانس بوهاشيم كلاين به من پيوستند ما تصميم گرفتيم كلاين را به جاى ولفرد در اين عمليات شركت دهيم چون من به شدت با مشاركت مستقيم ولفرد در اجراى اين عمليات مخالف بودم و اين با وجود شايستگى هاى عالى نظامى وى بود (من شخصاً ولفرد را آموزش داده بودم). دليل من اين بود كه ولفرد علاوه بر مسئوليتش در ارتباطات بين المللى رهبر معارضان مسلح آلمانى و هماهنگ كننده اصلى بين گروه هاى سه گانه مسلح و شبكه هاى امدادرسانى وابسته به آن بود و من در صورت بروز حادثه اى ناگوار، وى را به عنوان فرد شايسته اى براى جانشينى خودم مى دانستم. انيس نزد دايى اش در برن كه سفير لبنان بود رفت و سپس به وين بازگشت. وى در ژنو از همراهش (كه كارشناس انفجارات و داراى استعدادات عجيبى بود) جدا شده بود. انيس وقتى آمد از اينكه سفير دولت مذكور در وين از چنين عملياتى اطلاع ندارد متعجب شد و از اين رو مجبور شد مجدداً به بيروت بازگردد. در خلال دومين سفر محرمانه كمال خيربك به دمشق سفير دولت پيشنهاددهنده عمليات به وى قول مى دهد اين بار اطلاعات و اسلحه در وين آماده است. سفير ليبى در وين هنگام اجراى عمليات ميجور عزالدين غدامسى بود. وى پس از مدتى از مخالفان دولت قذافى شد و براى اطلاعات مركزى آمريكا فاش كرد كه سلاح ها با آخرين پرواز از طرابلس به ما رسيده و آنها را در حدود نيمه شب ۱۹ دسامبر ۱۹۷۵ با ماشين شخصى اش از طرف حسونه شاويش كه اكنون معاون وزير خارجه ليبى است در پشت اوپرا وين به من تحويل داده است. ما واقعاً مهمات نظامى را نيمه شب ۱۹ دسامبر در وين تحويل گرفتيم اما اطلاعاتى كه به ما دادند پراكنده و غيرمفيد بود. بعضى از آنها هم كاملاً اشتباه بود و به جز يك مورد از هيچ يك از آنها استفاده نكرديم كه آن يك مورد اطلاع از ادامه يافتن كنفرانس وزراى اوپك تا پايان يكشنبه ۲۱ دسامبر بود.

• شما مى گوييد ميجور عزالدين غدامسى بعد از مخالفتش با دولت ليبى به اطلاعات مركزى آمريكا اعلام داشته سلاح ها به وسيله آخرين پرواز از طرابلس به وين رسيده و وى آنها را با ماشين شخصى اش از جانب حسونه شاويش معاون وزير خارجه ليبى به شما تحويل داده است. از اين مطالب مى توان فهميد رئيس دولت عربى كه مى گوييد پيشنهاد اين عمليات را مطرح كرده و آن را به اطلاع كمال خيربك رسانده كسى نيست مگر رهبر ليبى سرهنگ معمر قذافى؟

ميجور عزالدين غدامسى خود مسئول تصريحاتش به CIA است اما من در اين زمان به عنوان يك مبارز نمى توانم بيشتر از اين وارد جزئيات لوجستيكى اين عمليات شوم.