كتاب «جهان در پناه يازده اسم اعظم: شرح كتاب الاسری الی مقام الاسری»، نوشته «علی باقری»، به همت مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی «پازينه» تجديد چاپ شده است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، كتاب «الاسری الی مقام الاسری»، نوشته «محی‌الدين‌بن‌عربی» است كه بسيار پيچيده است و به علت همين پيچيدگی، هيچ شارحی جهت شرح آن اقدام نكرده است. اين كتاب در چند بخش تدوين شده است.

به توضيح نگارنده، بخش اول كه به نوعی مقدمه كتاب محسوب می‌شود. از باب سفر قلب و عين‌اليقين و صفت روح كلی، باب حقيقت، باب عقل به باب نفس مطمئنه ختم می‌شود. بخش دوم مراحل مختلف سير در آسمان‌های هفت‌گانه معناست. بخش سوم موقعيت‌ها و مكان‌هايی عالی در سير و تكامل روح و نفس بشری است. تا به بخش مناجات‌ها می‌رسد.

معمولا تصور می‌شود كه مناجات فقط مخصوص بندگان است. اما در اين كتاب در برخی موارد جملات مستقيم از سوی حضرت خداوند نقل شده و اين معنای اصلی مناجات را بيان می‌دارد. مناجات؛ يعنی اين‌كه كسی، ديگری را به سوی خود دعوت كند و اين می‌تواند هم از سوی بنده به خداوند يا عكس آن باشد. بنابراين در بسياری از مناجات‌ها خطاب و پيام از سوی خداوند منان است.

در بخش آخر اشارات آدميه، موسويه، عيسويه، ابراهيميه، يوسفيه، محمديه است. در اين بخش نكته‌ها و تذكرهايی هست كه می‌بايست به آن‌ها توجه شود و به عبارتی اين نكات نشانه و مشخصه‌ای از آن بزرگواران است.

مؤلف می‌نويسد: در شرح كتاب حالات و موقعيت‌هايی بود كه قابليت بيان عام آن وجود ندارد، تنها می‌توان اشاره كرد كه اساس كار در شرح اين كتاب همان بوده است كه محی‌الدين با آن جوان داشته است. محی‌الدين پس از ورود به دمشق در يكی از مساجد، با جوانی خوش‌سيما روبرو می‌شود كه نامش «محمد» و تنها فرزند خانواده‌ای متدين بوده است.

پدر او وضع متوسطی داشته و در بازار با شغل ساختن دلو و سطل، امرار معاش می‌كرد. محمد در آن ايام كلاس‌های تعليم و تفسير داشته كه ابن‌عربی هم بعد از آشنايی با او در برخی جلسات شركت می‌كرد. در آن‌جا تصور می‌كند كه آن جوان چندان قدرتمند نيست، اما پس از بحث‌های خصوصی، پی به عوالم معنوی او می‌برد.

 به زعم نگارنده: 

اين كتاب برای وارثان سنت پيامبران و فرستادگان است، اين فرد از نزديكان اهل‌بيت(ع) و حضرت صاحب(عج) به حساب می‌آمده، بنابراين كل و اساس كتاب به هيچ وجه ارتباطی به محی‌الدين ندارد و وصف حال وی نبوده است

آن جوان محی‌الدين را سير می‌‌دهد. اين كار حدود هشت‌ماه به درازا می‌كشد كه روزانه حدود هشت ساعت برای اين‌كار اختصاص می‌يابد. محی‌الدين در آن زمان ناچار است كتاب را به نوعی بنويسد كه تصور شود، بحث‌ها مربوط به اوست. اما اين بحث‌ها عمدتا مربوط به آن جوان و يكی از اوليای الهی در دوره‌های بعد بوده است.

به نظر نگارنده، اين كتاب برای وارثان سنت پيامبران و فرستادگان است، اين فرد از نزديكان اهل‌بيت(ع) و حضرت صاحب(عج) به حساب می‌آمده، بنابراين كل و اساس كتاب به هيچ وجه ارتباطی به محی‌الدين ندارد و وصف حال وی نبوده است؛ زيرا در هنگام سيردادن فردی، سير دهنده انرژی می‌دهد، سيركننده موضوع را ديده و توضيح می‌دهد.

به زعم مؤلف، مباحثی كه در اين كتاب آمده است با نظر برخی از عرفا و فلاسفه مطابقت ندارد؛ زيرا نظرات اظهار شده توسط آنان عمدتا ريشه در تاريخ آن علوم و برداشت‌های شخصی آنان دارد، اما در اين كتاب در ارتباط مستقيم و كشف محی‌الدين بوده بنابراين می‌تواند مدركی صحيح در باب سير و سلوك و مسائل خودسازی و شرح برخی اسرار باشد. به ويژه آن‌كه در اين كتاب بخشی از مسايل وارثان دين پيامبر اكرم(ص) هم طرح و هم بيان شده است.

كتاب «جهان در پناه يازده اسم اعظم: شرح كتاب الاسری الی مقام الاسری» نوشته «علی باقری» به تازگی، در دوم تيرماه سال جاری به همت مؤسسه فرهنگی و انتشاراتی «پازينه» با شمارگان 5000 نسخه در قطع وزيری (شوميز) در 346 صفحه تجديد چاپ شده است. بهای اين اثر 45000 ريال است.