مقاله «معانی واژه سلام در قرآن»، نوشته «علیرضا صالحی» در آخرين شماره فصلنامه «صحيفه مبين» منتشر شده است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، مؤلف در اين اثر كوشيده است تا بخشی كوچك از آن عظمت و ژرفايی را در قالب پژوهشی كوتاه درباره واژه «سلام» آشكار كند و از اين راه، نگرشی ديگر را درباره مفاهيم و معانی آيات قرآنی در سادهترين شكل آن؛ يعنی نمودهای واژگانی رقم زند و بر شكلگيری هرچه بيشتر اين باور كه هر واژه قرآن كريم دريايی است كه با دريای واژگان ديگر میپيوندد و اقيانوسی لايتناهی از معانی ژرف را میآفريند، تلاش كند.
به زعم نگارنده، اين واژه در هر حال مقوله احترام را در درون خود دارد و آنگاه كه جهت اظهار دوستی و محبت و ارادت به فرد مقابل به كار میرود، میكوشد در كنار اظهار دوستی، رفاقت، محبت و احترام خود را به مخاطب منعكس كند. حتی زمانی كه مخاطب از نظر فكری، معرفتی، اعتقادی و ايمان در حدی نيست كه شايسته و درخور احترام باشد، خداوند توصيه میكند كه با آنان به گونهای برخورد كنيد تا متانت و احترام خودتان حفظ شود و از بحث و جدل كاربرد كلمات زشت و زننده پرهيز كنيد.
مؤلف اين نوشتار آورده است: اولين عرصهای كه در ارتباط با معانی سلام میتوان بدان ورود يافت و حقايقی را درباره اين واژه آشكار كرد، بررسی سلام به عنوان يكی از اسمای الهی است كه در احاديث مروی از ائمه معصومين(ع) و كتب عرفا وحكما نكاتی درباره آن ذكر شده است.
وی در مقام بيان نمونه مینويسد: در حديثی از امام صادق(ع) در باب اسمای حسنای الهی پس از ذكر مقدماتی آمده: «خدای سبحان برای هر اسمی ار اين اسماء، چهار ركن مسخر فرمود كه جمعا دوازده ركن میشود. سپس در برابر هر ركنی سی اسم كه به آنها منسوبند آفريد كه سلام را يكی از سی اسم برشمرده است.»
نويسنده اذعان میدارد كه: با توجه به گستره اسمای الهی و شرحهای گوناگونی كه در بسياری از كتب عرفانی در زمينه حقيقت و جلوههای مختلف اسماءالله آمده، پرداختن به جايگاه سلام در بين اسماء، تحقيق مستقل ديگری میطلبد.
نويسنده سلام را به عنوان يكی از واجبات نماز، ديگر زمينهای دانست كه در ارتباط با معانی اين واژه جای تأمل فراوان دارد و در اين رابطه مینويسند: حقيقت سلامهايی كه در بخش پايانی هر نماز، بر زبان نمازگزار جاری میشود، موضوعی است كه بسياری از مفسران، به ويژه آنان كه در مقام بيان اسرار نماز قرار گرفتهاند بدان پرداخته و شرحهای عارفانه بسياری در اينباره نگاشتهاند كه اين عرصه نيز درخور پژوهش ديگری است.
نگارنده:
اولين عرصهای كه در ارتباط با معانی سلام میتوان بدان ورود يافت و حقايقی را درباره اين واژه آشكار كرد، بررسی سلام به عنوان يكی از اسمای الهی است كه در احاديث مروی از ائمه معصومين(ع) و كتب عرفا وحكما نكاتی درباره آن ذكر شده است
وی ديگر معنای سلام را اينگونه تبيين كرده است كه: سلام به عنوان مهمترين واژه ارتباطی در بين مسلمانان كه در همه رويارويیها و برخوردهای حسنه اجتماعی، مورد استفاده قرار میگيرد و با به كار بردن آن حس دوستی، آشتی، محبت و الفت ميان انسانها جريان پيدا میكند، نقش مهمی ايفا میكند. در اين چارچوب میتوان ضمن بررسی لغوی، معنايی و زبانشناختی اين واژه ارتباطی، درباره پيشينه تاريخی و بررسی مقايسهای آن با واژههای معادل در ديگر زبانها نكات قابل توجهی فراهم آورد. همچنين بررسی ارتباط واژه سلام با واژههايی نظير امنيت، عافيت، رستگاری، تحيت، رحمت و... به شناخت گستره معنايی اين واژه در قرآن كريم كمك میكند.
وی در پايان اين مجال مینويسد: اما نكته مهمتر اينكه هر يك از سلامهای موجود در قرآن كريم بر اساس موضع و مقامی كه در آن قرار گرفتهاند جای تأمل، تحليل، تفسير و بسط بيشتری دارند.
آخرين شماره از فصلنامه «صحيفه مبين» به صاحب امتيازی معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی، به مدير مسئولی دكتر «محمدمهدی مظاهری» و سردبيری دكتر «سيدبابك فرزانه» روانه بازار نشر شده است.
