قانون اساسى آمريکا قديمى ترين قانون اساسى مکتوب مورد استفاده در دنياست؛ قانونى که به عنوان سرمشق و مدل تعدادى از قوانين اساسى ديگر جهان، مورد استفاده قرار گرفته است.
قدرت دوام اين قانون اساسى مديون سادگى و قابليت انعطاف آن است. اين قانون در اصل در اواخر قرن هجدهم، به منظور تأمين چهارچوبى براى اداره چهار ميليون نفر در سيزده ايالت مختلف در طول ساحل اقيانوس اطلس آمريکا طرح گردید و هم اکنون با ۲۷ اصلاحيه، حاکم بر نيازهاى بيش از ۲۶۰ ميليون آمريکائى در ۵۰ ايالتِ حتى متفاوت تر است که از اقيانوس اطلس تا اقيانوس آرام گسترش يافته اند.
هدف اصلى قانون اساسى بوجود آوردن يک دولت قوى منتخب بود که مستقيما جوابگوى اراده مردم باشد. مفهوم حکومت ناشى از خود مردم توسط آمريکائى ها ابداع نشده بود. در حقيقت در همان زمان نيز حکومتى تا حدى مردمى در انگلستان وجود داشت؛ اما حد و ميزانى که قانون اساسى ايالات متحده را متعهد به حکومت از جانب مردم مى ساخت، در مقايسه با ساير دولت هاى سراسر جهان بى همتا و حتى انقلابى بود.
دراين كتاب نويسنده با بررسي ساختار قانون اساسي ايالات متحده به نحوه ی اداره حكومت در اين كشور پرداخته است.
فهرست مطالب كتاب به شرح زير است:
● فصل اول/ قانون اساسي: يک سند پايدار
● فصل دوم/ شرح قانون اساسي: نامه هاى طرفداران دولت فدرال
● فصل ۳/ قوه مجريه: اختيارات رياست جمهورى
● فصل ۴/ قوه مقننه: اختيارات کنگره
● فصل ۵/ قوه قضائيه: تفسير قانون اساسى
● فصل ۶/ تصميمات سرنوشت ساز دادگاههاى عالی
● فصل ۷/ کشورى با دولت هاى فراوان
● فصل ۸/ دولت مردمي: نقش شهروندان
● ضميمه
