اولین گزارش های استفاده از سلاح های شیمیایی در جنگ تحمیلی به سال 1359 بر می گردد که عراق از عوامل تهوع زا استفاده کرده بود. شاید بتوان دلیل آن را محک زدن جامعه جهانی تحلیل کرد.

وقتی عراق عکس العملی از جامعه جهانی ندید و از سوی برخی کشورهای غربی حتی مورد تشویق قرار گرفت، به دفعات از مخرب ترین سلاح های شیمیایی استفاده کرد. وسعت استفاده از سلاح های شیمیایی به حدی بود که مناطق مسکونی و مردم غیر نظامی همچون مردم سردشت از این حملات در امان نبودند، حتی عراق مناطقی از خاک خود مثل حلبچه را مورد حمله شیمیایی قرار داد.

سروان عراقی "حمید حسین فلک" در کتاب "عملیات عبور" اعتراف می کند "عملیات گلوله باران شیمیایی در هور و عملیات بدر با نظر من انجام گرفت!"

لازم به توضیح است که در بمباران شیمیایی هور الهویزه (عملیات خیبر در این منطقه جریان داشت) به تاریخ 8/12/62 حدود هزار و صد نفر مصدوم شدند، برای دومین بار در طول عملیات بدر از تاریخ 20/12/63 تا 29/1/64 قریب به 50 مورد حمله شیمیایی توسط بعثی ها صورت گرفت.

در عملیات والفجر هشت نیز که در تاریخ 20/11/64 انجام گرفت، عراق در هشت مورد دست به بمباران شیمیایی زد که در یک مورد آن در جاده فاو – بصره در حمله به محل تجمع نیروها، حدود هشت هزار و پانصد نفر مصدوم و مجروح شدند. در این عملیات ارتش عراق از گازهای خردل، سیانور، اعصاب و خون استفاده کرد.

در خاطرات سروان عراقی "حمید حسین فلک" و سرهنگ دوم "صبحی السراج" مسوول فنی جنگ شیمیایی در سپاه هفتم ارتش بعث آمده است: هر وقت می خواستیم حمله شیمیایی انجام دهیم، از تلگراف هایی استفاده می کردیم تا به نیروهای خودی بقبولانیم این نیروهای ایرانی هستند که قصد حمله شیمیایی دارند! نیروهای ایرانی را بی رحم و بی قید نسبت به اصول انسانی نشان می دادیم.

در یکی از این حمله های شیمیایی عراق، با وجود محاسبات جوی و هواشناسی ناگهان جهت باد تغییر کرد و صدمات شدیدی به ارتش بعث عراق وارد شد.

جنایات عراق دامنگیر مردم عادی

جعفر اصلانی دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله توضیح می دهد: در جنگ تحمیلی، صدام از گازهای مختلفی به دفعات استفاده کرد. در سال 62 در عملیات خیبر و جزایر مجنون در سطح وسیع از گاز خردل و اعصاب استفاده شد. سپس در ادامه جنگ صدام در عملیات فاو، کربلای 5، خرمشهر و سال 66 حتی بر علیه کردهای حلبچه عراق از سلاح شیمیایی استفاده کردبه این بهانه که در روستاهای مرزی ایلام و کرمانشاه می خواهد مواضع نیروهای ایرانی را بمباران کند، اما بعدها با تحقیقاتی که انجام شد، مشخص کردند در زمان بمباران حلبچه رزمندگان شهر را پشت سر گذاشته بودند. به این ترتیب جنایات عراق بار دیگر دامنگیر مردم عادی شد.

دکتر اصلانی در ادامه می گوید: ما بیش از 55 هزار نفر شیمیایی داریم، عمده آنها در زمان حملات شیمیایی 20 ساله بوده اند و الان سن 40 سالگی را پشت سر می گذارند گاز خردل، گازی است که عوارض مزمن ایجاد می کند، اما اثرگذاری گاز اعصاب آنی است. خردل در سه عضو پوست به صورت خارش و سوزش، چشم به صورت نابینایی وندرتا به صورت زخم قرنیه و ترس از نور عموما و مشکلات تنفسی و ریوی به شکل تنگی نفس، سرفه، خلط و نیاز به اکسیژن عوارضش را نشان می دهد.

مهره اصلی تغذیه صدام امریکا بود

بنای کارخانجات تولید سلاح های شیمیایی عراق به سال 1960 بازمی گردد. از نخستین روزهای جنگ سربازان عراقی تمامی تجهیزات پدافند شیمیایی را همراه داشتندو این نشان می دهد که بعثی ها از همان ابتدا مجهز به سلاح های شیمیایی بودند.

مهدی نیرومنش مستند ساز با ورق زدن تاریخ توضیح می دهد: قبل از سال 61 رابطه صدام با آمریکا به خاطر ادعایش در مورد کمک به فلسطین و ملاقات با عرفات، چندان گرم نبود و بیشتر به سمت بلوک شرق و فرانسه تمایل داشت.

بعد از سال 61 صدام با امریکایی ها پیوند برقرار کرده و ارسال تکنولوژی سلاح های شیمیایی از سوی امریکا به عراق آغاز می شود. عکس مشهور دست دادن صدام با رامسفلد گواه این رخداد است. "عامر سعدی" کارشناس و فرستاده عراق به اروپا برای تبادل سلاح های مخرب بوده است. "هندریکس" پورفسور سم شناس بلژیکی که مورد اعتماد سازمان ملل هم بوده، وقتی از خرمشهر بازدید می کند، می نویسد: اگر یک سرباز ایرانی، تمام تجهیزات پدافند شیمیایی را همراه داشت، باز هم از پای در می آمد.

استوار ایستاده ایم

 دکتر سید علی حسنی عضو هیات علمی دانشگاه تربیت معلم و جانباز جنگ تحمیلی توضیح می دهد: امریکا یکی از مهره های کلیدی رواج استفاده از سلاح های مخرب است تا هم بتواند سلاح های خود را بفروشد و هم ارعاب و وحشت در کشورهای جهان سوم ایجاد کند.

در جنگ تحمیلی، ارتش عراق از هواپیماهای فوق مدرن فرانسوی (میکای 21، 22 و 25) استفاده می کرد که الان با هواپیماهای فرانسه و انگلیس هم ردیف است و می توانند در ارتفاعات بالا بمب اندازی کنند.

از حلبچه تا شلمچه جایی نبود که مورد بمباران نیروهای بعث قرار نگرفته باشد. در ارتش عراق نیروهایی بودند که جزو سرویس اطلاعاتی امریکا محسوب می شدند، آنها وضعیت را دائما گزارش می دادند تا سطح کشندگی بمب ها را در مراکز آزمایشگاهی و ساخت امریکا افزایش داده و سلاح های جدید را ارسال کنند.

دکتر حسنی به جنایت حلبچه اشاره کرده و می گوید: در حلبچه از سیانور استفاده شد. فرصت طلبی به نام صدام که سال ها پس از جنگ به عنوان مهره ای از جانب امریکا به دنیا معرفی گردید در کمترین زمان کشته های زیادی بر جای گذاشت. حتی مناطقی از داخل خاک عراق نیز با توجه جهت باد قربانی این سلاح ها شدند.

مهدی جمشیدی یکی از عکاسان دفاع مقدس از اولین دقایق ورود خود به شهر حلبچه چنین می گوید: مردمانی را دیدم که بر زمین ریخته بودند. من پدران و مادرانی رادیدم دست در دست فرزندانشان، من مادرانی را دیدم که کودکانشان را به سینه می فشردند. من همه جا آنان را دیدم. در اتاق ها، زیرزمین ها، کوچه ها و خیابان ها. من آنان رادیدم همچون برگ های خزان، با لکه هایی به رنگ زرد و قرمز و قهوه ای که براندامشان نقش بسته بود. نقش هایی که اینک نمای رنگ پریده ای از آن پیش روی شماست.

احمد ناطقی عکاس دیگر دوران دفاع مقدس نیز چنین توصیف می کند: در یکی از کوچه های شهر حلبچه از خانه ای، بچه ای را سالم بیرون آوردیم. بچه ناگهان خود را به روی مردی در خیل شهدا انداخت. هیچ کس نمی توانست بچه را از آن مرد جدا کند.

او دست هایش را برگردن آن مرد در هم می فشرد.

امریکا در به کارگیری سلاح های شیمیایی شکست خورد

فجایع بمباران شیمیایی منطقه سردشت ایران در سال 1366 نیز به حدی وسیع بود که در حال حاضر یکی از خیابان های این شهر را هیروشیما نامیده اند.

دکتر علی حسنی می گوید: حملات شیمیایی عراق این حسن را داشت که نیروهای ما را مصمم تر کرد و موقعیت نیروهای ما را در حیطه دفاع ارتقا بخشید.

امریکا در جنگ عراق و ایران اگر چه پشت صحنه بود، ولی از نظر سلاح های شیمیایی شکست سختی خورد. ما از صحنه مقاومت، سرافراز بیرون آمدیم، آنچنان که خیلی پیشتر نقشه های شوم امریکا را با عنایت خداوند خنثی کرده بودیم، به عنوان مثال در حمله نظامی طبس به این ترتیب امریکایی ها بار دیگر شکست را تجربه کردند، علی رغم این که از سلاح مرگبار برخوردار بودند. صدام را خودشان پر و بال دادند و نهایتا هم با خفت در یک حرکت ساختگی پوچش کردند.

دکتر حسنی ادامه می دهد: عزیزان جانباز شیمیایی باید هوشیار باشند که فریب اذهان بیگانگان و خودفروختگان را نخورد. باید با حضور در صحنه و هوشیاری توطئه ها را خنثی کرد.

شکایت سربازان سابق ارتش امریکا از شرکت های تولید کننده مواد شیمیایی

متاسفانه بعد از جنگ تحمیلی نیز روند استفاده از سلاح های شیمیایی متوقف نشد. تعداد زیادی از سربازان سابق ارتش امریکا از شرکت های تولید مواد شیمیایی امریکا شکایت کرده اند. این سربازان درجنگ اول خلیج فارس در سال 1991 به هنگام منفجر کردن سلاح های شیمیایی عراق در معرض مواد شیمیایی قرار گرفته اند و هم اکنون سال هاست که از بیماری ناشی از آن رنج می برند.

این شرکت ها همان شرکت هایی هستند که برنامه تولید سلاح های شیمیایی دولت صدام را تجهیز کرده بودند.

روزنامه "بوستن گلوب "از قول "گری پیتز"، یکی از وکلای سربازان سابق امریکایی می نویسد: هر کس که از موهبت چشم و گوش برخوردار بود، می دانست که در دهه 80 میلادی صدام با استفاده از سلاح های شیمیایی مردم را می کشت. اگر با شرکت هایی که تولید سلاح های شیمیایی دولت صدام را تجهیز کردند، برخورد نشود، بعید نیست که این شرکت ها این کار را دوباره در رابطه با کشور دیگری انجام دهند.

بنابر آمار منتشر شده توسط "اداره کل امور پرسنل سابق ارتش امریکا" که یکی از ارگان های زیر مجموعه وزارت دفاع امریکاست،، حداقل 10 درصد از 800 هزار نفر از سربازان امریکایی که در جنگ اول خلیج فارس شرکت کرده اند مصومیت شیمیایی دارند و در این میان 3500 نفر 70 درصد مصدومیت و 1200 نفر 100 درصد مصدوم شیمیایی هستند.

وکلای این سربازان مصدوم بیان کرده اند که توانسته اند نام شرکت های امریکایی را در مدارکی که دولت صدام پیش از جنگ عراق به سازمان ملل ارایه کرده بود، بیابند.

در این مدارک نام شرکت های امریکایی که برنامه تولید مواد شیمیایی دولت صدام را تجهیز کرده بودند، ذکر شده بود و در مجموع از 11 شرکت امریکایی شکایت شده است.

شرکت های امریکایی با آگاهی و تشویق دولت این کشور برنامه سلاح های شیمیایی عراق را تجهیز کرده بودند.

ادامه دارد ...