فاجعه شیمیایی شهر سردشت و مرگ و مصدومیت شهروندان بی دفاع که هنوز قربانیان آن در شرایط سخت دست و پنجه نرم می کنند. در همان ایام هیچ محکومیتی از جانب دولتمردان مدافع حقوق بشر، به جهت تعاملات غرب با اقدامات بعث و شخص صدام صورت نگرفت و عدم واکنشی خاصی از سوی مدافعان دروغین حقوق بشر، باعث شد که فاجعه دهشتناک حلبچه در بعدی وسیعتر با چند هزار قربانی تکرار گردد.

بسیاری از کارشناسان مسایل سیاسی براین باورند که اگر حادثه بمباران شیمیایی سردشت و مریوان در همان زمان با محکومیت جهانی مواجه می شد، قطعا شاهد تراژدی غم انگیز حلبچه نبودیم. "چامسکی" از منتقدان برجسته سیاست های ایالات متحده آمریکا در نقد عملکرد رسانه های آن کشور در قبال فجایع بعثی ها و حکومت صدام می گوید:

"آن روزها که صدام دوست و مرد خوب غرب بود، مردم آمریکا از دیدن تصاویر مربوط به کشتار حلبچه و انعکاس تعقیب و گریز کردها در کانال های تلویزیونی خود محروم شدند.

حلبچه، سردشت، شلمچه، میمک، سومار، بانه، هورالهویزه، حاجی عمران، جزایر مجنون و... از خون سرخ شهیدان گلستان شد و به شهر خونین و از یاد رفته هیروشیما و ناکازاکی پیوست. امروز که سال ها از این جنایات دلخراش ثبت شده بر قلب سیاه تاریخ می گذرد اگر وجدان بیداری در این زمینه قضاوت عادلانه ای داشته باشد به این نکته خواهد رسید که مگر همین مدعیان دروغین حقوق بشر نبودند که مرگبارترین سلاح های کشتار جمعی را در اختیار عراق قرار دادند؟

چرا رفتی؟!

علی فدایی جانباز شیمیایی در 17 سالگی (1/12/62) به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شده بود.

17 فروردین 63 همزمان با بمباران شیمیایی صدام طی عملیات کربلای 5 به درجه جانبازی نائل آمده است.

وی پیرامون نحوه جانبازشدنش توضیح می دهد: آن موقع متوجه چیزی نبودم. همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد و بعد چون باران گرفت، گردوغبار و بوهای مشکوک از بین رفت. بعدها متوجه شدم که ذرات خردل روی ریه ها و تنفسم اثرگذاشته است.

وی این بار با خنده می گوید: آن موقع هر روز 70 تا آرپی جی می زدم، ولی الان اگر عصبی باشم و در محیط غبارآلود قرار بگیرم، نفس کم می آورم.

فدایی با لحنی گله مندانه ادامه می دهد: وضعیت ما جانبازان شیمیایی مثل آتش زیرخاکستر می ماند. وقتی تکانی نباشد، شعله ای هم از بیرون نمی بینید. اما همین که خاکسترها کنار بروند، شعله زبانه می کشد.

همه از بیرون صبر، روحیه خوب و بی توقعی ما را می بینند و خیال می کنند رنجی نداریم. اما ما رنج می کشیم. تنها زخم های ریه رنج نیست، نحوه بعضی برخوردها رنج است.

ما که خودمان از همان اول شیمیایی نبوده ایم. بعضی ها خیال می کنند برای گرفتن درصد جانبازی مظلوم نمایی می کنیم. همه پله ها را که بالا و پایین رفتیم و ثابت شد مصدومیت شیمیایی داریم، تازه افراد ناآگاه روبرویمان می ایستند و می گویند: چرا رفتی؟!"

خورشید هیچ وقت پشت ابر نمی ماند

به همراه نیرومنش، مستندساز، اسناد تاریخی را که ورق می زنیم، این مستندساز توضیح می دهد: "BNL "بانک ایتالیایی است که یک شعبه در آتلانتای آمریکا داشته، در این شعبه فساد مالی اتفاق می افتد. نیروهای اف بی آی به بانک هجوم می برند و مدارک را جستجو می کنند.

چندی بعد "هنری گونزالس" نماینده مردم تگزاس از حزب دمکرات ها برعلیه بوش که جمهوری خواه بود، سخنرانی کرده و مدارک به دست آمده از "BNL" را افشا می کند. به این ترتیب معلوم می شود که دولت آمریکا از طریق بانک "BNL "به عراق کمک مالی داشته است.

کمک های مالی آمریکا به نام وزارت کشاورزی این کشور بوده که به بهانه فروش موادسمی دفع آفات نباتی از طریق بانک "BNL" پول برای عراق واریز کرده اند. محاسبات نشان می دهد با این مبالغ می توانستند به مدت 200 سال برای کل دنیا حشره کش تولید کنند.

نیرومنش به نمونه دیگری از این قبیل افشاگری ها اشاره کرده و می گوید: عراق به تل آویو موشک "اسکادبی" می زند، اسراییلی ها هم علیه شرکت "کارل کولب" در شهر "دارمشتاد" آلمان شکایت می کنند که چرا این شرکت تکنولوژی سلاح شیمیایی را به عراق فروخته است؟ طی این شکایت معلوم می شود که این شرکت هزاران تن مواد شیمیایی به عراق فروخته و در خاک عراق کارخانه تولید سلاح های شیمیایی راه اندازی کرده است. ضمنا طی تحقیقات دادگاه مشخص می شود ارسال مواد با اطلاع کامل دولتمردان آلمان بوده است.

وزیر وقت اقتصاد آلمان می گوید: به طور کلی 59 شرکت با عراق مشارکت تسلیحاتی داشته اند که 22 شرکت آنها تسلیحات شیمیایی به عراق ارسال می کرده اند.

نیرومنش ادامه می دهد: "قاضی شهر "دارمشتاد"، وزیر دادگستری آلمان را متهم به مخفی کاری می کند. "کنت تیمرمن" در کتاب "لابی مرگ" سوالی اساسی مطرح می کند مبنی براین که چرا اسراییل از بین 59 شرکت فقط باید از "کارل کولب" شکایت کند؟

این نویسنده در ادامه می آورد: در یورشی که به دفتر مدیر عامل "کارل کولب"به عراق برده اند، متوجه عکسی از مدیر عامل شرکت "کارل کولب" می شوند که یونیفورم نازی ها را به تن داشته است. آقای مدیرعامل یک افسر ارتش نازی بوده اند!

این مستندساز که مدتها بر روی اسناد کنکاش کرده است در ادامه می گوید: "جاناتان کوار" عضو نیروی دریایی آمریکا تصاویر ماهواره ای کارخانجات تولید موادشیمیایی عراق را در اختیار اسراییل قرار می دهد که از طرف دولت آمریکا به حبس ابد محکوم می شود. وی در مصاحبه ای می گوید: دولت "ریگان" وحشت زده به خاطر مخفی کاری مشارکتش در تجهیز کردن عراق به سلاح های شیمیایی من را به حبس ابد محکوم کرده است. "

این مستندساز در تکمیل صحبت هایش می گوید: "در سال 2003 نیز وقتی عراق را بازرسی می کنند، هیچ نوع سلاح غیرمتعارفی به دست نمی آید. رسانه ها شروع به تبلیغ می کنند که این سلاح ها موجود بوده، ولی تخریب شده اند.

شبکه "نت ورک" هلند با یک دلال مواد شیمیایی به نام "آنرات"مصاحبه تلویزیونی ترتیب می دهد. آقای "آنرات" ناگهان احساساتی شده و می گوید: خودم مواد سمی را به عراق می بردم! "تیفن" دادستان شهر لاهه هلند به طور اتفاقی این مصاحبه را می بیند و پرونده مفصلی برعلیه "آنرات" تشکیل می دهد. "تیفن"، "آنرات" را تنها به دلیل نقص قوانین هلند، نه به دلیل جنایت جنگی علیه ایران به 16 سال حبس محکوم کرد.

نیرومنش به عنوان آخرین کلام تاکید می کند: "برخی اسناد رسانه ای اعم از مکتوب و تصویری هستند که می توانند به عنوان سند حقوقی یا کیفری در دادگاه قابل ارائه باشند و محکومیت دولتمردان و صاحبان شرکت های آمریکایی و اروپایی را به دنبال داشته باشند.

گام های موثر در روند درمان جانبازان شیمیایی

دکتر مجید شهرتی معاون پژوهشی مرکز تحقیقات آسیب های شیمیایی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله با اشاره به اهداف راه اندازی چنین مرکزی می گوید: این مرکز در سال 1379 تحت عنوان MBC شروع به فعالیت کرد و به عنوان یکی از مراکز 4 گانه پژوهشکده طب نظامی فعالیت می کند. در سال 1380 زیر مجموعه وزارت بهداشت قرار گرفت و به امر ساماندهی پژوهش های علمی در زمینه ارتقا سطح سلامت جانبازان مشغول شد.

وی ادامه می دهد: در مرکز تحقیقات آسیب های شیمیایی از سال 1380 تاکنون بیش از 70 پروژه تحقیقاتی انجام شده که نتایج بسیاری از آنها به صورت کاربردی در پروتکل درمان جانبازان شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد. خوشبختانه ارتباط مرکز ما با سایر دانشگاه های کشور و حتی دانشگاه های خارج کشور به نحو پررونقی برقرار است. در برخی از پروژه ها به صورت مشترک از توان علمی این دانشگاه ها استفاده می کنیم.

تاکنون 9 دوره آموزش درمان مصدومین شیمیایی را برای پزشکان خارج کشور داشته ایم که معمولا در هر دوره بیش از 30 کشور شرکت داشته اند. "

نور امید در چشم های جانبازان شیمیایی

معاون پژوهشی مرکز تحقیقات آسیب های شیمیایی پیرامون مهمترین دستاوردهای دارویی و پزشکی که در این مرکز حاصل شده و بسیار مناسب حال جانبازان شیمیایی قرار گرفته است، توضیح می دهد: "از لحاظ ریوی تحقیقات متعددی صورت گرفته که دکتر قانعی به عنوان معاون پژوهشی دانشگاه بیشترین تحقیقات را در زمینه عوارض ریوی جانبازان شیمیایی انجام داده اند. کاربرد داروهایی مثل "گاما اینترفروم" و "ان استین سیستنین" که توانسته اند در بهبود عوارض ریوی این عزیزان موثر باشد، ماحصل همین تلاش هاست.

در بحث مشکلات چشمی با توجه به این که درموارد حاد مصدومیت ها مواجه با پارگی قرنیه در این عزیزان می شویم، اقدام به ساخت قرنیه با به کارگیری سلول های بنیادی کردیم. خوشبختانه تحقیقات در زمینه سلول های بنیادی جواب داده و پیوند هم روی چشم جانبازان شیمیایی صورت گرفته که تا حدودی موفقیت آمیز بوده و مورد اجرا است.