تمامي اشعار فارسي درباره امام علي(ع) شامل مدايح، مناقب و مراثي آن امام همام به كوشش «محمد صحتي سردرودي» جمع‌آوري و تدوين شده است كه در قالب كتابي با نام «امام علي (ع) در شعر فارسي» به زودي منتشر مي‌شود.

به گزارش خبرگزاري فارس، كتاب «امام علي(ع) در شعر فارسي» توسط انتشارات پرتو خورشيد و در دو جلد منتشر خواهد شد.

اين كتاب شامل چهارده فصل است كه جلد اوّل آن از ولادت تا امامت علي (عليه السلام) را در بر مى‌گيرد و خود در شش فصل تأليف شده است.

فصل اوّل كتاب «امام علي(ع) در شعر فارسي» از ميلاد مولا(عليه السلام) سخن مى‌گويد كه در چهار بخش جداگانه تدوين شده و به ترتيب چنين است كه نخست شعرهايى را كه به صورت مطلق در ميلاد گفته شده، تحتِ عنوانِ «ولادت» آورده شده و در بخش دوم و سوم، شعرهاى مربوط به «شب ميلاد» و «صبح ميلاد» را با همين دو عنوان مرتّب شده است. در بخش چهارم به شعرهايى كه در «مولود كعبه» و «كعبهْ زاد» بودنِ حضرت على(عليه السلام) سروده شده‌اند پرداخته شده و «زادگاه زيبايى» نام دارد.

فصل دوم حاوى اشعارى است كه از اسم يا ذِكر على(عليه السلام) سخن مى‌گويند و با عنوانِ «نام و ياد مولا» تأليف شده است.

فصل سوم در ولايت على(عليه السلام) است كه به اختصار در دو بخش از مهر و ولاى مولا (تولاّ) و ولىُّ الله بودن حضرتش سخن مى‌گويد.

فصل چهارم شامل بخش اندكى از غديريّه‌ها است كه به ترتيب از «حماسه غدير»، «خطبه رسول الله(صلى الله عليه وآله)در غدير» و «عيد غدير» مى‌سرايد.

فصل پنجم حاوى اشعارى است كه در «فضايل و مناقب مولا» گفته شده‌اند كه در چهار باب با عناوينِ «حديث حيرت»، «قطره قطره از اقيانوس»، «تركيب بندها» و «از ميان منظومه ها» برگزيده شده‌اند.

فصل ششم در تكميل دو فصل پيش، از «امامت و خلافتِ مولا» سخن سر مى‌دهد كه اين سه فصل، به ويژه غديريّه‌ها، بسيار اندك و در حدّ نمونه آورده شده‌اند تا در كتاب مستقلّى با نامِ «دانشنامه شعر غدير» منتشر شود كه به نوعى ادامه كتاب حاضر محسوب مى‌شود.

جلد دوّم از غربت تا شهادت امام على(عليه السلام) را شامل مى‌شود كه در هشت فصل ـ از فصل هفتم تا چهاردهم ـ تنظيم شده است:

فصل هفتم در «غربت مولا على(عليه السلام)» تدوين شده است كه در دو بابِ جداگانه با عنوانِ «در فراق فاطمه(عليها السلام)» و «على تنهاست» تنظيم يافته است.

فصل هشتم «از مكتب مرتضى على(عليه السلام)» سخن مى‌گويد كه خود در دو بخشِ «سياست سبز انصاف» و «عدل على» تأليف شده است.

فصل نهم «علم على(عليه السلام)» ناميده شده كه در دو بابِ مستقلِّ «درياى دانش» و «سخن مولا» ـ يعنى نهج‌البلاغه ـ تدوين شده است.

فصل دهم «عرفان على(عليه السلام)» نام دارد كه در دو بخش، با عنوان‌هاى «راز و نياز» و «عشق و عرفان» تنظيم شده است.

فصل يازدهم شامل شعرهايى است كه در «شجاعت شير خدا» سروده شده‌اند و در سه بخشِ اسدالله (شير خدا)، يدالله (دست خدا) و سيف الله (شمشير خدا) از هم تفكيك شده‌اند.

فصل دوازدهم «شهادتنامه عشق» خوانده شده كه در دو باب مجزّا و مفصّل ترتيب يافته است كه نخست از شبِ ضربت خوردنِ مولا با عنوانِ «شامِ آخر» ـ شب نوزدهم رمضان ـ و سپس «در عزاى عدل و عشق» ـ يعنى شام غريبان مولا ـ سخن مى گويد و سوگ سروده‌هايى را كه شاعران در رثاى امير مؤمنان سروده‌اند، در خود گرد آورده است.

فصل سيزدهم با عنوانِ «توسّل به مولاى دردمندان» درد دل هاى شاعران را كه در بثّ الشكوى و توسّل به روحِ بزرگِ مولا سروده‌اند در بر مى‌گيرد.

و فصل چهاردهم نيز كه فصل پايانى كتاب است، نجف نگاشته‌ها را با عنوانِ «مرقد مولا» در خود گرد آورده است كه توصيف نجف اشرف و اشتياق به زيارت مولا على(عليه السلام) را از زبان شاعران در طول تاريخ روايت مى‌كند.

اين كتاب، ادوار مختلف از زندگى نامه امام على(عليه السلام) را ـ از ولادت تا شهادت ـ از زبان شيرين و جذّابِ شاعران حكايت مى‌كند كه در اين ميان بيش از بيست موضوع را با تفصيل و تفكيك شامل مى ‌‌شود.