استقلال کوزوو، از همان ابتدا با مخالفت روسيه همراه شد. مسکو تلاش غرب جهت استقلال کوزوو راتلاشى غير مستقيم جهت تحديد قدرت مانور کاخ کرملين در نظام بين الملل مى داند. با اين حال روسيه هنوز در اين خصوص نتوانسته است موضعى قاطعانه را در برابر واشنگتن و اتحاديه اروپا اتخاذ نمايد. دراين ميان پيش بينى مى شود روسيه در آينده اى نه چندان دور جهت مقابله با اين مسئله فشارهايى را به کوزوو وارد نمايد. همچنين برخى استراتژيستهاى کاخ کرملين معتقدند که مسکو بايد بازى دوباره اى را با برگ برنده انرژى آغاز نمايد.
از سوى ديگر، انگلستان به عنوان يکى از اصلى ترين مخالفان روسيه و مهم ترين حامى کوزوو در برابر مسکو سعى دارد مواضع ضدروسى خود را طى روزهاى اخير پررنگ تر نمايد. چنانچه اخيرا مدير بخش سياسى وزارت امور خارجه انگليس، مسئولين نهادهاى حکومتى کوزوو را به فعاليت بيشتر براى ترغيب کشورهاى جهان جهت شناسايى استقلال کوزوو فرا خوانده است. کشورهايى که تاکنون کوزوو را به عنوان کشورى مستقل به رسميت شناختهاند اکثرا از اعضا اتحاديه اروپا، شوراى اروپا و کشورهاى عضو سازمان امنيت و همکارى اروپا هستند. لازم به ذکر است که اينکه تنها يک چهارم کشورهاى جهان استقلال کوزوو را به رسميت شناختهاند.
به عقيده مقامات انگليسى افزايش تعداد کشورهايى که کوزوو را به رسميت بشناسند بسيار مهم است زيرا در غير اينصورت کوزوو به سختى مى تواند در نهادهاى بزرگ بينالمللى عضو شود.
قابل ذکر است که آهتيسارى رئيس جمهور اسبق فنلاند در اوايل سال2007 ميلادى طرحى را مبتنى بر استقلال تحت نظارت جامعه بينالمللى براى خاتمه دادن به مسئله کوزوو پيشنهاد کرد. اين طرح گرچه به دليل مخالفت صربستان و روسيه در شوراى امنيت سازمان ملل مطرح نشد، ولى با حمايت آمريکا و برخى از کشورهاى اتحاديه اروپا عملا به اجرا درآمد.
در عين حال روسيه سعى دارد با مذاکرات پشت پرده و در قالب اعمال انواع روشها، مانع از سرمايه گذارى کشورهاى اروپايى در کوزوو شود. اما دراين راستا موفقيت چندانى کسب ننموده است. در عين حال هنوز معادلات سياسى کوزوو گنگ و پيچيده است.
برخى رسانه هاى غربى از حمايت يک کشور بزرگ غربى از تقسيم کوزوو در صورت توافق حکومتهاى بلگراد و پريشتينا خبرداده اند.
يکى از پنج کشور آمريکا، انگليس، آلمان ٌ فرانسه و ايتاليا که در تعيين وضعيت سياسى کنونى کوزوو نقش مهمى را ايفا مى کنند اعلام کرده است که اين کشور با تقسيم کوزوو به دو قسمت آلبانيايى نشين و صربنشين در صورت توافق بين بلگراد و پريشتينا مخالفتى نخواهد داشت.
اين نشريه به نقل از منابع ديپلماتيک اروپاى غربى مىگويد که اولين علائم از ناهماهنگى در پنج کشور نامبرده در رابطه با حل مسئله کوزوو از طريق تقسيم آن به دو قسمت جامعه آلبانيايى تبارنشين و غير آلبانيايى تبارنشين در هفتههاى اخير آشکار شده است.
در مورد روند تقسيم کوزوو به عنوان يک راه حل پايدار و هميشگى براى رفع اين بحران بزرگ در منطقه پر تلاطم بالکان، روسيه نيز نظرى مثبت دارد، گرچه که مسکو تا کنون رسما موضع خود را در اين مورد علنى نکرده است، ولى يوگنى پريماکوف نخست وزير اسبق روسيه دو مرتبه به اين مطلب اشاره کرده است.
بوريس تاديچ رئيس جمهور صربستان که اکنون نسبت به هر زمان ديگر از نفوذ بالاى سياسى در محافل بينالمللى برخوردار است گفت: که مى توان با استفاده از اين فرصت گزينه تقسيم کوزوو را مطرح کرد.
ازيکسو آمريکا و برخى از کشورهاى عضو اتحاديه اروپا از اين راه حل به عنوان گزينهاى مناسب جهت برقرارى ثبات و صلح پايدار در اين منطقه حمايت مى کنند. اما از سوى ديگر صربستان در کنار روسيه که در شوراى امنيت سازمان ملل از حق وتو برخوردار است معتقدند که هرگونه راه حلى براى بحران کوزوو که در جهت منافع بلگراد و پريشتينا نباشد، نمىتواند تضمينى جهت برقرارى امنيت، ثبات و صلح پايدار در منطقه بالکان و سراسر اروپا باشد.