نووپلتيك (Noopolitk=) يا سياست مبتني بر اطلاعات و آگاهي به نوعي كشورداري اطلاق ميشود كه با گستردهترين حوزه اطلاعاتي عقل، موسوم به جهان آگاهي يا (Noos Phere=) مرتبط است. نووپلتيك را ميتوان مشي سياست خارجي كشورهاي غربي به زعامت آمريكا براي عصر اطلاعات دانست كه در آن از قدرت نرم به جاي قدرت سخت بهره ميگيرد.
نووپلتيك بر اين اصل استوار است كه حق، زاييده قدرت است نه قدرت زاييده حق. بنابراين، نووپلتيك چندان بر تفوق ارزشهاي اجتماعي و اصول اخلاقي بر سياست خارجي كشورها، به ويژه آمريكا تأكيد ندارد. البته، هم بازيگران حكومتي و هم بازيگران غيرحكومتي ميتوانند توسط نووپلتيك هدايت شوند و يا از آن بهره گيرند، ولي منافع ملي كه با ديدگاه دولتي و حكومتي تعريف شده باشد، به تنهايي نميتواند انگيزهاي براي پيشبرد نووپلتيك باشد. با اين وصف، نووپلتيك بيشتر درصدد قدرت بخشيدن به شبكههاي متشكل از بازيگران حكومتي و غيرحكومتي است. سياست علمي، حكومتي را در برابر حكومت ديگر قرار ميدهد، در حالي كه نووپلتيك، حكومتها را به همكاري با يكديگر در قالب ائتلافها و ساير شكلهاي همكاري متقابل تشويق و ترغيب ميكند.
نووپلتيك در آينده نزديك، جانشين سياست عملي يا سياست مبتني بر زور نميشود، بلكه آن دو، با يكديگر همزيستي خواهند داشت، اما در حالتي از يك موازنه شكننده قرار ميگيرند كه اين موازنه از منطقهاي به منطقه ديگر جهان فرق ميكند. زيرا، در برخي از كشورها، الزامات پويايي عصر اطلاعات را كاملاً به خود جذب كردهاند، در حالي كه ديگر كشورهاي دسته اول، نووپلتيك به خوبي درك ميشود، در كشورهاي در حال توسعه، سياست عملي حكمفرماست. به بيان ديگر، نووپلتيك در نقاطي كه از تكنولوژي پيشرفتهتري برخورداند، مانند اروپاي غربي و آمريكاي شمالي، بيشترين مقبوليت را خواهند داشت، ولي اين مشي سياسي در مكانهايي كه هنوز حكومتها محور امورند، از مقبوليت كمتري برخوردار خواهند بود. به علاوه، نووپلتيك در جوامعي كه رسانهها بر آن مسلطاند، به خوبي پياده ميشود.
تدابير زير ميتواند به ايجاد يك نووپلتيك مؤثر كمك كند:
1ـ از دسترسي همه كشورهاي جهان به فضاي اطلاعاتي حمايت شود؛
2ـ آزادي اطلاعات و ارتباطات، به عنوان يك حق در سراسر جهان ترويج گردد؛
3ـ از دسترسي سازمانها و بازيگران غيرحكومتي به فضاي اطلاعاتي حمايت گردد؛
4ـ از طرحهاي متمايل به سياستهاي عملي براي كنترل شبكهها ارتباط جمعي پرهيز شود؛
5ـ به منظور تضمين ايمني و امنيت فضاي اطلاعاتي جهاني، سيستمهاي اطلاعاتي چندلايه پديد آيد؛
6ـ ايجاد يك نيروي ويژه رسانهاي كه به جاي تسليحات نظامي با تسليحات رسانهاي مجهز باشد، براي حل و فصل مناقشات را تشويق كند؛
7ـ درهاي ديپلماسي را به منظور هماهنگي بيشتر بين بازيگران حكومتي و غيرحكومتي با هدف به راه انداختن انقلابي در مورد ديپلماتيك بگشايد.
در آيندهاي بسيار نزديك، براي مواجهه با جهاني كه در آن نووپلتيك در حال ظهور است، به تدوين يك دكترين اطلاعات نياز است، تا عناصر قوي سياست عملي كه همچنان به پايداري خود ادامه ميدهند، به كنار زده شوند. اين دكترين بايد نه تنها متشكل از دفاع الكترونيكي چند لايه، بلكه از عناصر فعال تدابير الكترونيكي براي رويارويي با مهاجم نيز برخوردار باشد.
دعوت همکاری با باشگاه