زندگينامه

آيت الله سيد اسدالله مدني در سال 1293 هجري شمسي در شهر دهخوارقان (آذر شهر) متولد شد. در دوران جواني به قم عزيمت كرد و پس از گذراندن درسهاي مقدماتي حدود چهار سال به تحصيل درس منقول در محضر امام مشغول شد.

پنج سال بعد به نجف اشرف عزيمت و تدريس و تحصيل خود را در آنجا شروع كرد، در درسهاي مرحوم آيت الله العظمي سيد عبدالهادي شيرازي، مرحوم آيت الله العظمي سيد محسن حكيم و آيت الله العظمي آقاي حاج سيد ابوالقاسم خوئي دام ظله العالي شركت مي كرد.

وي اولين كسي بود كه در جريان انقلاب سال 42 شمسي مردم بپاخاسته كشورمان ،در نجف از امام تبعيت كرد، و در انتشار تلگرام آيت الله حكيم به همين مناسبت نقش بسزائي داشت در زمان حكومت عبدالناصر تحت نظر ايشان عده اي از علماي نجف براي افشاگري چهره طاغوت در ايران به امر امام جهت تدريس علوم ديني به خرم آباد رفت و حوزه علميه كماليه در آنجا به تلاش و كوشش ايشان تأسيس شد.

سپس براثر فعاليتهايي عليه رژيم منحوس پهلوي به نور آباد ممسني و گنبد كاووس، بندر گنگان و مهاباد تبعيد شد و با اوجگيري انقلاب عظيم مردم مسلمان ايران به قم بازگشت.

بعد از پيروزي انقلاب به دعوت مردم همدان به اين شهر عزيمت كرد و به لحاظ حساس بودن اوضاع آذربايجان به امر امام به تبريز عزيمت نمود. آيت الله سيد اسدالله مدني از سوي مردم همدان به نمايندگي مجلس خبرگان انتخاب شد و بعد از شهادت آيت الله سيد محمد علي قاضي طباطبائي از سوي امام خميني به سمت امام جمعه و نماينده امام در تبريز منصوب شد. وي تا وقت شهادت در اين پست به امور مردم رسيدگي مي كرد.

از خصوصيات بارز آيت الله سيد اسدالله مدني اعتقاد عميق ايشان به اعلميت امام و برپائي نمازهاي شبانه بود كه در اثناي اين عبادات هميشه شهادت را از خداوند طلب مي كرد. از اين شهيد گرانقدر پنج فرزند دختر و يك پسر بجاي مانده استدوران مبارزات:

سيد اسدالله مدني از دوران جواني به اهدافي متعال مي انديشيد و همان گونه كه در بعد علمي نردبان ترقي و كمال را پيمود و به اجتهاد نايل آمد،‌ در اوضاع نابهنجار نيز در كنار مردم قرار گرفت. ايشان پيش از نهضت سال 1342 هـ ش در ايران با فرقه هاي گمراه در ستيز بود و پس از پيروزي انقلاب نيز همگام با امام خميني (ره) در دلش آتش تلاش و مجاهده شعله ور بود.

ستيز با بهائيت

بذر بدفرجام بهائيت در كشورهاي اسلامي به دست استعمارگران انگليسي پاشيده شد و نهال آن در دامن كج انديشان پرورش يافت. دستهاي پنهان اين مسلك را در ممالك اسلامي بويژه شيعه نشين رواج دادند و با ورود فرهنگ بيگانه و بازگشت روشنفكران غربزده از پرورشگاه خود نفوذ اين كيش ضد مذهب به اوج خود رسيد. رضاخان و عاملان ديگر غرب در ايران براي كوبيدن اسلام خصوصاً مكتب حيات بخش تشيع به ترويج كنندگان مرام بهائيگري ميدان دادند به طوري كه در اندك زماني سرمايه داران بهايي در آذربايجان بويژه مناطق اطراف تبريز بر صنايع عظيم استان از جمله كارخانجات برق مسلط شدند. قبضه كردن شريانهاي اقتصادي روزبه روز كارگران شيعه شاغل در اين مركز را با شبهات فكري و عقيدتي مواجه مي ساخت. آيت الله مدني كه در اين ايام در حوزه علميه قم مشغول درس و بحث علمي بود اين آشفتگي اوضاع منطقه را تاب نياورد و بي درنگ روانه زادگاه خود شد و با عشق و ايمان به مكتب و قلبي آكنده از خشم به دشمن، مبارزه اش را بر ضد بهائيت آغاز كرد.

تمام اين حوادث از طرف شهرباني وقت پيگيري مي شود و شهيد مدني تنها عامل همه تحريكات ضد بهائي شناخته مي شود. در نتيجه او را به همدان تبعيد مي كنند. ولي قيام معظم له به ثمر مي رسد. مردم دست از ادامه مبارزه برنمي دارند و سرانجام اين شهر مذهبي را از لوث اين فرقه استعماري صهيونيستي نجات مي دهند.

نهضت سال 42

جرقه انقلاب اسلامي ايران در سال 1342 هـ. ش زده شد. دشمن، امام خميني (ره) را دستگير و مدتها او را دور از شهر قم تحت نظر قرار داد. آنها توطئه غيرمذهبي جلوه دادن قيام و اعدام حضرت امام (ره) را در سر مي پرورانيدند.

دراين روزها آيت الله مدني از استادان نامي حوزه علميه نجف اشرف به شمار مي رفت كه از دستگيري امام اطلاع پيدا كرد و به عمق فاجعه و توطئه دشمنان پي برد. كلاسهاي درس و بحث خود را تعطيل كردو به سوگ شهداي نهضت ايران نشست و با ترتيب دادن مجالس متعدد چهره كريه حكومت وقت ايران را در حد توان شناساند و توطئه دشمن را در انحراف اذهان عمومي از اسلامي بودن انقلاب ناكام گذاشت.

هنگامي كه در سال 1342 حركت عظيم مردم مسلمان ايران به رهبري حضرت امام خميني در جهت سرنگوني رژيم طاغوت آغاز شد. آيت الله مدني نخستين كسي بود كه در نجف به نداي "هل من ناصر ينصرني" امام لبيك گفت و با تعطيل كردن كلاسهاي خود در نجف و تشكيل مجالس سخنراني در جهت افشاي چهره پليد رژيم مزدور پهلوي گام برداشت. وي در اين زمان در نجف ازسردمداران جريان دفاع و پشتيباني از نهضت امام به شمار مي آمد و وقايع ايران را براي طلاب بيان مي كرد.

در روزهاي سخت در پشتيباني از امام مخصوصاً پس از سخنراني مهم و افشاگرانه در رد كاپيتولاسيون توسط امام خميني (ره) شهيد آيت الله مدني از جمله كساني بود كه لحظه اي از پشتيباني رهبر و مراد خود دريغ نكرد.

آثار و تاليفات

كتاب هايي كه چاپ شده اند:

1- تعليقة شريفة علي بحث الخيارات و الشروط

2- براهين الجج للفقهاء و الحجج

3- كتاب القصاص للفقهاء و الخواص

4- كتاب الديات

5- كشف الاستار عن حكم المغرب و الاستتار

6- فرائض المقلدين

7- رساله في حكم التيمم لضيق الوقت و عدم دليل عليه مع وجود الماء عنده

8- كتاب الخلافة

9- كشف الحقائق في الرد علي الزنديق و المنافق

10- رسالة في اصول مذهب تشيع

11- مناسك حج

12- الحجابيه

13- من ولي السفهاء

14- رساله في الربا

15- رسالة في آنية الذهب و الفضه

16- كفاية روية الهلال في البلاد البعيدة

17- آل محمد كيست؟

18- رساله در ولايت فقيه

كتاب هايي كه تاليف فرموده‌اند ولي چاپ نشده‌است:

1- الحواشي علي كتاب العروةالوثقي

2- الحاشيه علي الغاية القصوي

3- الحواشي علي توضيح المسائل

4- رسالة في الحدود

فرازهايي از وصيتنامه ايشان

بسم الله الرحمن الرحيم، الحمدلله رب العالمين و الصلوة علي خير خلقه خاتم النبيين و علي آله الطيبين الطاهرين.

اولا وصيت مي‌كنم خود را و ثانيا اولاد و اهلبيت خود را و ثالثا كليه برادران و خواهران و مومنين را به تقوي و پرهيزكاري و امتثال اوامر حضرت باري و اطاعت خداوند و پيغمبر اكرم (ص) و اولي الامر كه مراد دوازده نفر اوصياي آن بزرگوارند چنانچه خداوند فرموده: اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الامر منكم.

و ايضا اطاعت و پيروي از فقهاي شيعه كه راويان احاديثند از ائمه معصومين كه حضرت وليعصر (عج) فرمودند: و اما الحوادث الواقعه فارجعوا الي رواة احاديثنا فانهم حجتي عليكم و انا حجة الله....

نه هر فقيهي بلكه فقيهي كه عادل باشد و به هواي نفس خود عمل نكند و حافظ دين خود باشد.

و ايضا مواظب باشند كه تقليد و پيروي كنند از كساني كه حقيقتا فقاهت را دارا هستند، هر چند شهرتي هم نداشته باشند، پس ممكن است تبعيت كنند از مجتهديني كه در گوشه و كنار هستند و ادعايي ندارند.

بالجمله در امور زندگاني خود دنبال اهل حق برود و هر عملي بلند شد دنبال او نرود مانند اكثر اهل اين زمان، بلكه ازمنه سابقه نيز اغلب مردم از خود اختياري ندارند و از هر طرف باد بيايد آنها را متحرك به طرف يمين و يسار مي گرداند.

اگرچه مي دانم آنچه گفتم چندان موثر نيست، اما اگر ميان ده هزار نفر يكي از آنها هم به آن عمل كند حقير را كافي است. چون تكليف حقير هدايت و امر به معروف است، هر كه خواهد عمل كند و هر كس نخواست بر ضلالت خود باقي باشد.

وفات:

ايشان در 12 ذيقعده الحرام 1401 هجري قمري روز جمعه در ميعادگاه عاشقان الله (نماز جمعه) به شهادت رسيد.