بشر پس از پايان سوخت هاي فسيلي براي تامين انرژي دائمي مورد نياز خود راهي جز استفاده از فرآيندهاي هسته اي ندارد. در اين مختصر ابتدا به شرح كلي انرژي هسته اي و جوانب آن و سپس توطئه درازمدت آمريكا در منطقه و علت مخالفت با استفاده كشورمان از انرژي و فن آوري هسته اي را مورد بررسي قرار مي دهيم.

راه هاي توليد انرژي هسته اي

انرژي هسته اي به سه صورت از هسته هاي راديو اكتيو منتشر مي گردد:

1) انرژي آزاد شده همراه با انتشار ذرات آلفا و بتا و گاما و... كه در كاربردهاي راديوايزوتوپي پزشكي، كشاورزي و صنعت از آنها استفاده مي شود.

2) انرژي آزاد شده در فرآيند شكافت هسته اي، كه در نيروگاههاي هسته اي از اين انرژي جهت توليد برق استفاده مي شود. در اين فرآيند بطور متوسط به ازاي شكافت هسته اي يك كيلوگرم اورانيوم حدود 20ميلياردكيلو كالري گرما آزاد مي گردد، اين درحالي است كه گرماي آزادشده در سوختن يك كيلوگرم نفت خام تنها حدود 11000كيلوكالري است.

3) انرژي آزاد شده در فرآيند جوش هسته اي كه در خورشيد تحت همين فرآيند در هر ثانيه 564ميليون تن هيدروژن در تشكيل 560ميليون تن هليم در واكنش جوش هسته اي شركت مي كند و مابقي آن معادل 4ميليون تن به انرژي تبديل مي شود. به اين ترتيب در هر ثانيه حدود 4ميليون تن از جرم خورشيد كاسته شده و به انرژي تبديل مي شود، اين انرژي معادل 23 10*8/3 كيلوژول مي باشد كه از اين انرژي روزانه معادل 19 10*5/1كيلوژول به سطح زمين مي رسد، اين مقدار تقريبا معادل تمام انرژي است كه بشر تاكنون مصرف كرده است. (درحال حاضر مصرف انرژي روزانه بشر حدود 14 10*5/6كيلو ژول است). از آنجا كه جهت انجام فرآيند جوش هسته اي دمايي در حدود 10 تا 100ميليون درجه سانتيگراد (دماي دروني خورشيد) لازم است و دسترسي به اين دما كار مشكلي است، لذا توليد اين انرژي در حال حاضر چندان ميسر و به صرفه نبوده و تلاش هاي گسترده علمي در سطح جهاني در جريان است كه بتوان به شيوه اي كاربردي از اين فرآيند به عنوان منبع توليد انرژي استفاده كرد و از آنجا كه حدود 015/0درصد آب اقيانوسها را آب سنگين (D2O) تشكيل مي دهد، براساس محاسبه چنانچه هيدروژن سنگين يعني دوتريوم (D) موجود در يك گالن آب اقيانوس استخراج و در فرآيند جوش هسته اي شركت داده شود، معادل 300گالن بنزين انرژي آزاد مي گردد. به اين ترتيب پيش بيني مي شود با گسترش فناوري جوش هسته اي، در آينده تهيه انرژي از طريق جوش هسته اي امكان پذير گشته و آب اقيانوسها عملا به عنوان منبعي تمام نشدني جهت توليد انرژي به كار گرفته شود.

غني سازي اورانيوم

امروزه آنچه كه تحت عنوان انرژي هسته اي در سطح جهان بطور گسترده از آن استفاده مي شود از طريق فرآيند شكافت هسته اي اورانيوم تامين مي گردد.

براي آنكه بتوان از اورانيوم طبيعي تخليص شده به عنوان سوخت جهت توليد انرژي هسته اي استفاده نمود مي بايست عمل غني سازي اورانيوم انجام شود. اورانيوم داراي سه ايزوتوپ يا گونه اتمي اورانيوم-234اورانيوم-235 و اورانيوم-238مي باشد كه فراواني نسبي اورانيوم-234 بسيار اندك بوده و چنانچه از آن صرف نظر شود در آن صورت فراواني نسبي اورانيوم-235برابر 7/0درصد و اورانيوم-238، 3/99% خواهد بود. غني سازي اورانيوم يعني بالابردن درصد فراواني نسبي اورانيوم-235 از 7/0درصد به بالاي 3درصد كه در راكتورهاي اتمي از اورانيوم3 الي 4درصد غني شده به عنوان سوخت هسته اي استفاده مي شود. انرژي حاصل از شكافت هسته اي اورانيوم در راكتورهاي قدرت سبب بخارشدن آب و به حركت درآوردن توربين ها جهت توليد برق مي شود.

مقايسه انرژي سوخت هاي هسته اي و سوخت هاي فسيلي

چنانچه يك كيلوگرم اورانيوم-235بطور كامل در فرآيند شكافت هسته اي شركت كند معادل 1000مگاوات برق در روز انرژي آزاد مي گردد كه معادل انرژي حاصل از انفجار 20000تن TNT است. اگر بهره تبديل گرماي آزادشده به الكتريسيته 30%باشد در آن صورت مقدار هريك از سوخت هاي فسيلي گاز، نفت و ذغال سنگ مورد نياز جهت توليد روزانه 1000مگاوات برق در ساعت حدود 5ميليون مترمكعب گاز، 6000تن نفت و 8000تن ذغال سنگ خواهد بود كه براي حمل نفت روزانه 300كاميون و ذغال سنگ 400كاميون 20تني مورد احتياج است. اين اعداد در مقايسه با انرژي حاصل از سوخت هاي فسيلي بسيار عظيم مي باشد به اين ترتيب ملاحظه مي گردد كه استفاده از انرژي هسته اي از هر لحاظ چه از نظر اقتصادي و چه از نظر عدم آلايندگي محيطي كاملا به صرفه بوده و با سوخت هاي فسيلي به هيچ وجه قابل مقايسه نمي باشد و بر همين اساس است كه امروزه توجه به انرژي هسته اي در راس برنامه تمام كشورها قرارگرفته و كشور ما نيز درصد استفاده از اين انرژي عظيم هسته اي مي باشد.

تعداد نيروگاه هاي هسته اي در جهان

امروزه 430نيروگاه اتمي جهت توليد برق در جهان كار مي كند كه 100نيروگاه جديد نيز در دست اقدام است. از اين تعداد 105نيروگاه در ايالات متحده آمريكا، 60نيروگاه در فرانسه، 54نيروگاه در ژاپن، 30نيروگاه در روسيه، 20نيروگاه در آلمان و در بلغارستان تنها با 7ميليون جمعيت 7نيروگاه 1000مگاواتي در حال فعاليت مي باشد. در حال حاضر حدود 42درصد برق اروپا و 32درصد برق آمريكا و در مجموع 16درصد برق جهان از طريق هسته اي تامين مي گردد.

برنامه انرژي هسته اي ايران در گذشته و حال در سال 1353 كه مصرف برق كشور حدود 3500مگاوات و جمعيت كشور حدود 30ميليون و درآمد نفت حدود 22ميليارد دلار بود جهت يك برنامه توسعه 20ساله 20000مگاوات برق پيش بيني كرده بودند كه مورد حمايت كامل آمريكا بود. اكنون كه مصرف برق كشور حدود 30000مگاوات و جمعيت كشور بيش از دو برابر و درآمد نفت تنها حدود 24ميليارددلار و برنامه توسعه انرژي هسته اي كشور در يك دوره 20ساله 7000مگاوات مي باشد، براي راه اندازي نخستين نيروگاه يك هزار مگاواتي با مخالفت جدي آمريكا مواجه هستيم.

اين مخالفت آمريكا چيزي جز مخالفت با دانش هسته اي ايران (كه به گفته البرادعي در رتبه دهم جهان قرار دارد) و نيز مخالفت با پيشرفت علمي كشور نيست و اتهام سعي در ساخت سلاحهاي هسته اي و تبليغات گسترده جهاني در اين زمينه صرفا جهت جلوگيري از توسعه علمي و پيشرفت كشور و عقب نگهداشتن ايران اسلامي از دانش روز مي باشد.

لزوم ايستادگي در استفاده از انرژي و فناوري هسته اي

شكي نيست كه اگر كشور ما امروز از فناوري هسته اي چشم پوشي كند، در آينده كه فرآيندهاي هسته اي حرف اول تامين انرژي جهان را خواهد زد ، فرسنگها از دانش هاي نوين و تامين انرژي در عرصه جهاني فاصله خواهد گرفت و از آنجا كه در سالهاي اخير مصرف سوخت در كشور ما به بيش از سه برابر افزايش يافته است پيش بيني گرديده است كه در ظرف 40-30سال آينده اگر واردكننده نفت نباشيم صادركننده آن نيز نخواهيم بود. به اين ترتيب اگر كشور ما امروز از انرژي هسته اي بهره مند نشود، فردا نخواهد توانست انرژي مورد نياز خود را تامين نمايد و هر كشوري كه نتواند انرژي مورد نياز خود را تامين كند كشوري شكست خورده خواهد بود كه استقلال و عزت ديني و ملي خود را به پاي كشورهاي پيشرفته مولد انرژي قرباني خواهد كرد. بر اين اساس دستيابي به انرژي هسته اي براي كشور ما امري حياتي است و همانگونه كه مقام معظم رهبري فرمودند ما از انرژي و فناوري هسته اي دست نخواهيم كشيد، چرا كه پيشرفت كشور در تمام زمينه هاي علمي يك حلقه بهم پيوسته است و در آينده دانش هسته اي كانون توسعه علمي و پيشرفت شگرف كشورها را رقم خواهد زد و ما نبايد از كاروان حركت علمي جهان عقب بمانيم.