مي گويند بايد از حضرت علي (ع) الگو بگيريم! اما چگونه!... من يك جوان هستم! يك جوان با خصوصيات خاص دوران جواني! يك جوان با شور و نشاط خاص اين دوران كه به خنده و تفريح به شور و احساسات نياز دارد و به الگويي كه مرا به شور آورد!

با تمام اين حرفها باز هم بهترين الگو براي تو و براي همه مولاي متقيان است و بخصوص جواني شان!

جواني حضرت علي (ع)! الگو گرفتن يك الگو ـ بله! خود اميرالمومنين هم در جواني شان الگو داشته اند. الگويشان هم پيامبر بوده است. علي (ع) از شش سالگي همراه و همراز پيامبر و در خانه ايشان زندگي مي كرده اند و در همه امور زندگي شان حتي جزيي ترين مسائل هم به پيامبر اقتدا مي نمودند. يعني خود ايشان هم از يك انسان كامل و والاي ديگر الگو مي گرفته اند!

اما چگونه

پيامبر اكرم (ص) و علي (ع) همواره با هم بودند از هنگام عبادت و خلوت در غار حرا گرفته تا مراحل مختلف دعوت خويشان دعوت عمومي در خانه خدا و حتي سفرهاي تبليغي پيامبر. علي (ع) هميشه اول صبح به ديدار پيامبر مي رفت و آنگاه يكديگر را شاداب و در آغوش مي كشيدند و احوال هم را مي پرسيدند. آندو بزرگوار اوقات زيادي از شبانه روز را در كنار هم به كار و تلاش مي پرداختند و گاه علي (ع) خالصانه عرق از پيشاني پيامبر(ص) پاك مي كرد و ايشان نيز صميمانه از او تشكر مي نمود.

علي (ع) خود در اين باره مي فرمايند: پيامبر(ص) مرا در دامن خود پروريد.

من كودك بودم پيامبر مرا چون فرزند خود در آغوش گرمش مي فشرد و در استراحتگاه مخصوص خود جاي مي داد... هرگز نيافت كه من دروغي بگويم و در كردار من اشتباهي رخ دهد. من همچون بچه شتري تازه كه پيوسته به دنبال مادرش هست به دنبال او مي رفتم. او هر روز نكته تازه اي از اخلاق را براي من آشكار مي ساخت. و مرا فرمان ميداد كه در خط او حركت كنم. آن حضرت مدتي از سال در كوه حرا به سر مي برد و كسي جز من او را نمي ديد... من نور وحي و رسالت را ميديدم و بوي خوش ودل انگيز نبوت را احساس كردم... موقعيتي كه من در محضر رسول الله داشتم براي هيچ كس نبود!»

بسيار خوب! تمام اين حرفها درست! اما حضرت علي پيامبر را مي ديده اند وجودشان را لمس مي كرده و به ايشان اقتدا مي كرده اند اما من چه! من كه حضرت علي را نمي بينم چگونه مي توانم از ايشان الگو بگيريم!

تاريخ كه روح افعال و رفتار اميرالمومنين را ديده و نقل كرده است.

از او استفاده كن! از ديدگان تاريخ!

آري! مگر تو نمي گفتي الگويي مي خواهي كه تو را به شور بياورد. آنچه مي تواند يك جوان را به شور بياورد ديدن حماسه آفريني ها و شورمندي هاي كسي است كه به او علاقمند است. حال چه كس ديگري را سراغ داري كه به اندازه اميرالمومنين حماسه آفريده باشد.

در همان كودكي كه مصادف بود با آغاز بعثت پيامبر كودكاني كه به تحريك مشركان پيامبر را آزار مي دادند و سنگ مي پراندند با شجاعت از اطراف پيامبر دور مي كرد. چه كسي شب را در بستري پر خطر بجاي ديگري بجاي محبوبش خوابيده و از آن شب به عنوان لذتبخش ترين شب عمرش ياد كرده است مگر رشادتهاي اميرالمومنين را در جنگ بدر نشنيده اي! آن هنگام او فقط 25 سال داشته است و به گفته مورخين نيمي از كشته شدگان اين جنگ با ضرب شمشير علي (ع) از پاي در آمده بودند. مي داني در جنگ احد زمانيكه علي (ع) 26 سال داشت آنجا كه در همان اوائل جنگ پرچمدار لشكر دشمن را به خاك انداخت و بعد هم هنگامي كه پيامبر در خطر محاصره بود پروانه وار به دور آن حضرت مي چرخيد و از وجود مباركشان محافظت مي كرد همه مردم چه ندايي را از آسمان شنيدند: ((لا فتي الا علي لا سيف الا ذوالفقار))

«علي از همه جوانها بهتر است و ذوالفقار او از همه شمشيرها برنده تر»

اما جنگ خندق و شجاعت بي همتاي علي (ع) و داوطلب شدن ايشان جهت مبارزه با عمروبن عبدود يكي از نيرومندترين مردان عرب آري همانجا بود كه پيامبر به واسطه اخلاص علي (ع) در اين مقابله بي نظير فرمود.

((ضربه علي يوم الخندق افضل من عباده الثقلين))

به راستي كه چنين حمله اي در وصف هيچ دلير مرد ديگري بيان نشده! در آن زمان اميرالمومنين 28 سال بيشتر نداشت.

در جنگ خيبر نيز هنگاميكه تمام مردان با تجربه و جنگ ديده سپاه اسلام شكست خورده بازگشتند علي (ع) به ميدان آمد و با فتح قلعه محكم و مقاوم خيبر آن پيروزي بزرگ را براي اسلام به ارمغان آورد.

به راستي كه هيچ جوان ديگري چنين جواني پرشور و هيجان انگيزي نداشته است.

همه مردان بزرگ تاريخ بشريت و پيشاپيش همه آنان علي (ع) در دوران جواني از رموز موفقيت خود بهره برده راههاي پرپيچ و خم آن را با درخشندگي پشت سر نهاده توانسته اند كارهاي بزرگي را به انجام رسانند.

تفريح و شادي علي (ع)

مي داني اي دوست عزيز: من هم حرفهاي تو را مي پذيرم. اما جنگ و شور و حماسه فقط بخشي از زندگي انسان است. جيزهاي ديگري هم هستند كه آدمي بايد به آنها هم توجه كند. الگوي كامل بايد در آن زمينه ها هم حرف براي گفتن داشته باشد.

اينطور نيست؟

حتما همينطور است و من به تو مي گويم كه اميرالمومنين در آن موارد هم الگويي قابل قبول و كامل ارايه مي دهد. آخر تو درباره زندگي اميرالمومنين چه فكر كرده اي؟ فكر مي كني تمام زندگي حضرت علي (ع) در جنگ و عبادت خلاصه شده!

يعني اينطور نبوده است؟

نه كه نبوده است! حضرت علي (ع) مردي خوش رو و خندان بوده اند. هميشه تبسم خوش آيندي بر لب داشته اند كه دل مومنان را شاد مي كرده است. ايشان تفريح هم مي كرده اند. منتها تفريح در ديدگاه علي (ع) ولگردي و اتلاف وقت يا روز را به شب رساندن نبود!.

پس تفريح علي (ع) چگونه بود؟

علي (ع) كار را تفريح مي دانست.

تفريح او را مسافرت كمك به ديگران تحصيل و تدريس سرودن نوشتن حفظ و قرائت قرآن مباحثه نگريستن به طبيعت و ورزش تشكيل مي داد. پرداختن به ورزشهاي شمشيربازي پرتاب نيزه اسب سواري كشتي وزنه برداري و شركت در مسابقات ورزشي هم براي ايشان جنبه تفريح داشته است.

چقدر جالب بوده است! احتمالا به دليل همين ديدگاه اميرالمومنين نسبت به تفريح و زندگي بوده است كه اگر سرتاسر زندگي شان را مرور كنيم لحظه اي توقف و سكون در آن نمي يابيم. گويي حتي يك لحظه هم با لحظه قبلي شان مشابه نبوده است و درست به دليل همين ديدگاه بود كه شوخي و خنده هم در سيره مولاي متقيان شكل ديگري داشت.

مگر شوخي و خنده علي (ع) چگونه بود؟

اميرالمومنين اهل شوخي و مزاح بود اما نه شوخي هاي زننده و بي مزه! بلكه مزاح هاي معنادار و آموزنده!

هرگاه كه يكي از ياران و دوستانش را غمگين و گرفته مي ديد با شوخي او را خوشحال مي كرد تا اندكي از اندوهش كم شود. از همه مهمتر اينكه شادي علي (ع) هنگامي بود كه يك كافر مسلمان مي شد.

جنگي به پيروزي ختم مي شد غذايي به فقير مي رساند دل غمديده اي را شاد مي كرد مشكلي را از كسي مرتفع مي كرد و كودك يتيمي را ذوق زده مي نمود. نكته ديگر هم اين بود كه مولاي متقيان در شوخي هايش مراقب و محافظ حدود شرعي بود تا حتي به شوخي دروغ نگويد دل مومني را نشكند يا با زن و دختر نامحرمي شوخي ننمايد.

علي و ارتباط با زنان و دختران

به طور مثال همين چگونگي ارتباط داشتن با زنها و دخترهاي نامحرم در جامعه يكي از معضلات امروز ما جوانها است. بخاطر اينكه نه الگوي مناسبي در مورد آن ارائه شده و نه ديدگاه دين در مورد آن به خوبي مشخص و تبيين شده است. تازه تندروي ها و كج رويهاي گروهها و طبقات گوناگون در مرحله عمل را هم به آن اضافه كن.

اگر به سيره اميرالمومنين دقت كني مي بيني كه حضرت علي (ع) در سنين جواني با زنان سالخورده اسلام سلام و احوالپرسي مي نمود ولي با دختران و زنان جوان نه! حتي سلام هم نمي كرد. در حاليكه پيامبر در همان زمان با زنان و دختران هم سلام و احوالپرسي مي كردند.

چون زماني كه علي (ع) 20 ساله و درعنفوان جواني چنين عمل مي نمود پيامبر اكرم (ص) قريب 50 سال از عمر شريفشان مي گذشت بنابراين از آنجا كه احتمال پيش آمدن گناه دست كم براي طرف مقابل دور از ذهن نبود علي (ع) اين تربيت شده مكتب پيامبر به عنوان يك جوان سعي داشت مسائل ارتباطي و حدود بين دختر و پسر يا به عبارتي زن و مرد را مراعات كند. هر چند وجود نازنين آن حضرت مبرا و پاكيزه از هر گونه آلودگي بود. از طرفي پيامبر سه دختر جوان به نامهاي زينب ام كلثوم و فاطمه در خانه داشتند.

حضرت علي (ع) با اينكه از كودكي به اين خانه رفت و آمد داشتند اما در اين رفت و آمدها نهايت دقت را به عمل مي آوردند.

به راستي كه كسي چون حضرت علي (ع) در سنين جواني اش و در ريزترين حركات و رفتارهايش بهترين الگوي نسل جوان ماست.