نويسنده كتاب «عرفان نهجالبلاغه» اثرش را شرحي عرفاني بر كلام اميرالمومنين(ع) معرفي كرد و گفت: در نگارش اين شرح از «معناشناسي» به عنوان روش فهم متن استفاده كردهام، شيوهاي كه نويسنده را از تفسير به رأي بازميدارد./
بخشعلي قنبري در گفتوگو با خبرگزاري كتاب ايران(ايبنا)، با بيان اين كه «آمادهسازي اين اثر دو سال به طول انجاميد» اظهار كرد: شيوه فهم متن در اين اثر، روش معناشناختي است، روشي كه «توشيهيكو ايزوتسو»، از اسلامشناسان نامي ژاپن كه براي نخستين بار قرآن كريم را به زبان ژاپني ترجمه كرد، در كتاب «خدا و انسان در قرآن» از آن سود جسته است.
وي افزود: با توجه به شروح پيشين درباره نهجالبلاغه، درمييابيم كه تنها «علامه شوشتري» تا اندازهاي از اين روش در كتاب چهارده جلدي «بهج الصباغه في شرح نهج البلاغه» بهره برده است و ساير شرحها از آن بيبهرهاند.
استاد دانشگاه آزاد اسلامي ادامه داد: بسياري از شارحان در شرح نهجالبلاغه از مسير اصلي كتاب خارج ميشوند، به همين دليل شاهد بخشهايي در اين آثار هستيم كه اگر حذف شوند، آسيبي به محتواي كلي اثر وارد نميشود، در حالي كه مطالب زايد در شرح آثار جايي ندارند. شرحي كه به تازگي تأليف آن را به پايان بردهام نيز در ابتدا دچار چنين اشكالي بود كه آن را برطرف كردم.
وي يادآور شد: استفاده از ساير روشها ممكن است شارح را دچار تفسير به رأي كند و سبب دوري مخاطبان از مقصود اصلي نويسندگان شود.
قنبري ورود كتاب «خدا و انسان در قرآن» نوشته توشيهيكو ايزوتسو با ترجمه احمد آرام به بازار نشر ايران را يكي از عوامل مطرح شدن شيوه معناشناختي در كشورمان برشمرد و گفت: كتاب «ساختمان مفاهيم اخلاقي قرآن» از آثار ايزوتسو است كه با ترجمه فريدون بدرهاي منتشر شد. اين اثر به معرفي بهتر اين شيوه كمك كرد.
وي تفسير «الميزان» علامه طباطبايي را نيز يكي از بهترين نمونهها در استفاده از روش معناشناسي در تفسير برشمرد و تصريح كرد: البته روش اصلي شرحي كه علامه طباطبايي انجام داده است، روش قرآن به قرآن بوده است، اما اين شيوه شباهتهاي بسياري با روش معناشناسي دارد. قنبري عنوان كرد: اين روش در محافل علمي از وجهه بسياري برخوردار است و بنا بر ادعاي برخي از پژوهشگران بهترين شيوه در فهم متون به شمار ميآيد. با رواج اين روش، متون ديني بهتر تفسير و فهميده ميشوند.
وي در پايان گفت: اين كتاب مراحل چاپ خود را در انتشارات اساطير طي ميكند.