باشگاه را خانه خود بسازيد ورود اعضا کاربر میهمان به باشگاه خوش آمدي امروز جمعه 28 اسفند 1388 كاربران برخط 130 نفر



متن اخبار كتاب تصوير صدا سيما       منابع افراد مطالعات موضوعي مطالعات منطقه اي صفحات ويژه لغتنامه
  
  
    
◄ از عاشورا تا اربعین(3)
ارسال صفحه براي دوستان اظهار نظر امتياز به صفحه چاپ
◄ گزیده ای از مباحث معرفتی در مورد ماهیت وجودی اهل الله (صلوات الله علیهم اجمعین)


 
   ● نويسنده: سید خلیل - شاکری

● ارسال كننده: سیدخلیل شاکری(شاکر)

● منبع: سایت - باشگاه اندیشه - تاريخ شمسی نشر 20/11/1388
 
 
پس از اینکه در مورد اربعین در بیان اسرار و ظرائف و لطایف آن تقریر شد از آنچه را که در فهم و شعور ناقص این بنده فقیر ظرفیت بیان می بود با کسب اجازه از خدای علی و برادر مولی علی و مرد بینهایت شاه نجف مرتضی علی به فضل الهی و کرم مولی علی قلم را الوانی ولائی جوهرین شد تا بر لوح سفید تقدیر یافته نقطه آغاز را شهادت الهی بر هوی بینهایت اش نگارد و چون های و هوی نبی، حسین را خون خود تاویل نمود پس شهادت داد بر قهقه مستانه او در حین ذبح شدن در حالیکه هوی عرفات بر لبانش روان بود و فرمود تا ذکر مصیبت او را ملائکه با نای یا حسین قتیل الله و نوازش نی سبوحین بر جان عالمیان ندبه کنند و شوری بر پا کنند تا همگان در مصیبت او ذکر تسبیح شان یا حسین علی گردد. پس چون قلم به این جا روان گشت ذکر مصیبت حسین نبی توان از انگشت شهادت برد و قلم را یارای نگارین نمودن لوح در یاد عاشورای ثار حی لاقیوم نگردید و بغض کهنه در گلو مانده فقیر عاصی، لوح نگارین شده با نام حسین هوی حق را سیراب حب دلسوخته قتیل محراب عروج گردانید.

بسم الله الرحمان الرحیم
الحمد لله الذی رب العالمین و صلی الله علی سیدنا محمد و اله الطاهرین لا سیما بقیه الله فی الارضین و اللعن علی اعدائهم الی یوم الدین
و اما بعد
عاشورا حسینی در تاریخ بشریت نقطه عطف تمامی حق پرستان عالم در جهت شهود طریق حقانی شدن می باشد. و حیات اندیشه های حقیقی و ملکوتی در روان ماندن خون حسین در جانهای حق طلبین عالم طرز الهی بوده است و اقامه عزاداری برای آن بزرگوار نیز یکی از طرق زنده نگه داشتن این آب حیات کوثری و تسنیمی می باشد که این فقیر در این مجال مغتنم به ذکر تعدای از روایات لطیف الروائح جانان را خوشه چین نموده و تقدیم تان گردانیدم تا ارزش و عیار سخن بیشتر قلب حق جویان را بی تاب روز دهم گرداند:

الف) فرمایش رسول معظم (صلوات الله علیه و اله و سلم)
کل عین باکیه یوم القیامه الا عین بکت علی مصائب الحسین فانها ضاحکه مستبشره بنعیم الجنه
همه دیده ها در روز قیامت گریانند مگر چشمی که در عزای حسین(ع) گریسته است که خندان و مژده یافته به بهشت است.

ب) روایت از امیر المومنین حضرت علی(علیه السلام)
روایت شده است از ابن عباس که گفت ؛در ذیقار خدمت حضرت علی(علیه السلام) رسیدم صحیفه ای بیرون آوردند به خط خود و املای پیامبر اکرم(صل الله علیه و اله و سلم) و از آن برای من خواندند و در آن صحیفه مقتل{ امام }حسین (علیه السلام) بود و آنکه چگونه شهید می شود و چه کسی او را شهید می کند و چه کسانی در رکاب او به شهادت می رسندپس آنحضرت گریه کردند گریه سختی که مرا نیز به گریه در آورد.

ج) حالات ام ابیها اولین مدافع ولایت مولای روسفیدان که با پهلو شکسته سنگر حریم ولایت بودند حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها)
هر وقت که خبر واقعه کربلا در شرایط مختلف از طرف نبی رحمت(صل الله علیه و اله و سلم) و یا امیر دلسوخته گان مرتضی علی(علیه السلام) به آن صدیقه کبری (سلام الله علیها) گفته می شد مجلس گریه و نوحه منعقد می شد که موارد آن متعدد بوده و از کثرت به شمار نیاید.

د) فرمایش امام حسن مجتبی (علیه السلام)
موقعی که امام حسن (علیه السلام) را زهر دادند و اثر آن در تمام بدن مبارک شان ظاهر گردید در حالت احتضار که امام حسین (علیه السلام) او را در برگرفته و می گریست. امام حسن(علیه السلام) فرمود چرا گریه می کنی یا ابا عبد الله(علیه السلام) ؟ برادرشان جواب دادند: به حال شما گریه می کنم. حضرت فرمودند: هیچ روزی مانند روز تو نخواهد بود. چرا که 30 هزار نفر که همه مدعی اسلامند و خود را از امت جد ما می شمارند بر تو هجوم آورند و بر کشتن تو و ریختن خون و هتک حرمت و اسیر کردن عیال و اطفالت اجتماع کنند. پس آسمان در این حادثه خون و خاکستر می بارد بلکه هر چیزی بر تو می گرید، حتی وحوش صحرا {ها} و ماهیان دریا{ها}.

و) فرمایش خود حضرت ابا عبد الله الحسین(علیه السلام)
انا قتیل العبره لایذکرنی مومن الا استعبر
من کشته اشکم هیچ مومنی مرا بیاد نمی آورد مگر اینکه اشک از دیدگانش جاری می شود.
تمامی امامان شیعه در زنده نگه داشتن عاشورا بوسیله سوگواری و عزاداری برای سالار شهیدان سفارشات بسیاری نموده اند بطوریکه قطب عالم امکان حضرت ولی عصر (عج الله تعالی فرجه) در سوگ جدش که غریب است بسیار عزادار است بطوریکه در جای دیگر می فرماید: \\\"اگر زمانه به تاخیرم انداخت و مقدرات از یاریت بازم داشت و نتوانستم در رکاب تو با دشمنانت بجنگم ولی از بام تا شام در یاد تو سرشک غم از دیده می بارم و به جای اشک خون می گریم\\\".

انبیاء و ملائکه و ذکر سید الشهداء علیه السلام
مطلبی که مشخص است اینکه عزاداری و ذکر مصیبت برای حضرت ابا عبد الله الحسین(علیه السلام) قدمت چندین هزار ساله دارد.
الف) پس از آنکه حضرت آدم (علیه السلام) توبه کرد و جبرئیل امین به او اسامی طیبه را آموخت و همانجا مجلس ذکر بر پا شد. آن حضرت بر ساق عرش نام مبارک نبی اعظم(صل الله علیه و اله و سلم) را دیدند و {}و جبرئیل با او تلقین کرد که او را در هنگام مناجات بگوید: \\\"یا حمید بحق محمد یا عالی به حق علی یا فاطر بحق محمد یا محسن بحق الحسن و الحسین و منک الاحسان\\\"
هنگامی که حضرت آدم(علیه السلام) نام حضرت حسین(علیه السلام) را از جبرئیل شنید اشک از چشمان او روان شد و دلش شکست. از جبرئیل پرسید : چرا با ذکر نام حسین(علیه السلام) اشکم سرازیر شد؟جبرئیل نیز جریان مصیبت امام حسین(علیه السلام) را برای او نقل نموده و آنگاه هر دو برای مصائب سید الشهداء(علیه السلام) و فرزندانش مانند مادر فرزند فوت کرده گریستند.

ب) روایت شده که؛ چون حضرت موسی(علیه السلام) مامور گردید تا به ملاقات حضرت خضر و تعلم از او، اول چیزی که در وقت ملاقات مابین ایشان ذکر شد آن بود که خضر نبی برای حضرت موسی (علیه السلام) مصیبت ها و بلاهائی که بر آل محمد(صلوات الله علیهم اجمعین) وارد می شود را ذکر نمودند. سپس هر دو بسیار گریستند.

ج) حضرت زکریا(علیه السلام) وقتی از واقعه کربلا و مصیبت سید الشهداء باخبر می شونداز خداوند فرزندی می خواهند که چون سید الشهداء در راه خدا کشته می شود و او برایش بگرید تا در مصیبت کربلا شریک باشد و خداوند متعال حضرت یحیی را به ایشان روزی نمودند و او نیز مثل امام حسین(علیه السلام) به شهادت رسیدند و...

د) اخباری که درباره اطلاع پیامبران از شهادت حضرت ابا عبد الله الحسین(علیه السلام) از طریق غیب وارد شده است و اینکه آنان در مصیبت حضرت سید الشهداء(علیه السلام) گریه و سوگواری نمودند بطوریکه در کتب بسیاری آمده و مطالب زیادی هم دارد که پرداختن به همه آنها در این مجال نمی گنجد. سوگواری حضرت آدم(علیه السلام)، حضرت نوح(علیه السلام)، حضرت ابراهیم(علیه اسلام)، حضرت اسماعیل(علیه السلام)، حضرت موسی(علیه السلام)، حضرت سلیمان(علیه السلام)، حضرت عیسی(علیه السلام)، حضرت ادریس(علیه السلام)، حضرت یوسف(علیه السلام)، حضرت هود(علیه السلام)، حضرت ایوب(علیه اسلام) و... در عزای حضرت امام حسین(علیه السلام) که در کتابهای تاریخ سید الشهداء(علیه السلام) و مقاتل و سیره آن حضرت به تفصیل ذکر شده است.

ه) از حضرت امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که ایشان فرمودند: \\\"چهار هزار ملکی که از آسمان برای یاری رساندن سید الشهداء(علیه السلام) آمدند ولی او را کشته یافتند، همچنان تا قیامت بر روی مزار و قبرش اعتکاف نمودنده و گریه می کنند.
بنابراین واقعه روز عاشورا سرگذشت غمبار تاریخ است که این مصیبت از طرف دشمنان خاندان رسالت بر پیکر اسلام وارد شد. همه در روز عاشورا به نوعی برای سید الشهداء(علیه السلام) گریه کردند حتی دشمنان، حیوانان و موجودات و.... لذا این این بنده فقیر عاصی درگاه ازلی مطالب فوق را در این بخش صرفا جهت آگاهی آنهائی آوردیم که دچار نوعی عرفان عرفی سازی شده وارداتی هستند و چون می خواهند شخصیت اخلاقی از خود بروز دهند تکرار نیکی ها و ارزشها را منافی خلق حسنه! تلقی نموده و بنوعی در تضعیف موقعیت های نمادین مذهبی و ارزشهای متعالی اسلام ناب محمدی (صل الله علیه و اله وسلم) از هیچ کارشکنی فروگذار نمی کنند پس اولا با توجه به آنچه که در بحث روایی تبیین شد وقایع عاشورا فقط یک روز حزن انگیز نبوده چراکه آن موقع لزومی نداشت تا قبل از وقوع آن مجلس عزاداری برای آن بزرگوار از جانب انبیاء و اولیاء بر پاگردد. و ثانیا ارزش کار امام حسین(علیه السلام) که ملکوتیان را به تاثر و معزز داشتن آن وا داشت با کدامین عمل انسان ها برابری نموده است و در ضمن آیا حضرت ابا عبد الله الحسین(علیه السلام) نیازی به گریه من نوعی دارد مگر ایشان نیازمند ترحم هستند در حالیکه خداوند متعال از ایشان قدر دانی نموده است و ایا ایشان ترحم من و شمای نوعی را به مقبولیت و مشروعیت ملکوتی شان ترجیح داده اند؟ و براستی باید پرسید چرا انبیاءو اولیاءو صدیقین و صلحاء عاشورا را بعنوان آب حیات معنوعی و روحانی و جسمانی برای خویش و تمامی بشریت تصدیق نموده اند آیا این فقط یک احساس صرف تراژدی وار است و اصولا آیا حسین از کشته شدن ناراحت بود ؟!کجاست بصیرت زینبی که شهدت داد بر اینکه حسین علی با فدای شش ماهه خود جام باده ملکوتی را تماما سرکشید تابی کفن بی سر معشوقش را لایق شود.
ای که کنی به حسین چرا چرا
یک لحظه به بیا بخود بگو چرا
{چون}اگر دیده خود پاک کنی
از گرد و غبار من، منیتی
نیک بینی کل عوالم همه در سوگ او
گرفته اند ماتم همه در عزای او
{پس}رسوا مکن ای چرا چرا کنان خود پیش خدا
چون رب علی خود گفته حسین خون خداست
و در این میان جواب برخی که چون شعار علی دوستی را سر داده و غافل از معرفت اولیااند و با تشکیک در عاشورا و نقد حرکت ملکوتی سعی دارند از عاشورا تصویری خشونت بار نقاشی کنند و به قائلین التقاط عرفان امامیه با عرفان های وارداتی نیز باید گفت که چون دم از علی زدی پس باید کلام او بر تو حجت باشد چون علی تنها طریق کسب رضایت مرض الهی و حب او تنها ترین وسیله برای رسیدن به بهشت می باشد و همچنین مگر سخن مولی را نشنیده ای که چون در مورد ارزش ایثار و عمق مصائب فرزندش میثم تمار کسی که بخاطر حب ال الله به طرز فجیعی به شهادت رسید را مخاطب خویش قرار داد فرمود: \\\"بر حسین همه چیز خواهند گریست حتی وحوش صحرا و ماهیان دریا و مرغان هوا و آفتاب و ماه و ستارگان آسمان و زمین و مومنان انس و جن و جمیع ملائکه آسمانها و زمین و رضوان خازن بهشت و مالک خازن جهنم و حاملان عرش الهی نیز بر او خواهند گریست و آسمان خون و خاکستر خواهد بارید\\\".
گر چه ورد صوفیان علی علی است
اما آن شاه مردان بر هر کسی نگوید شیعتی
پس اگر شوق بقا در علی طریق عارف است
والله که عارف همه دم سوگوار حسین علی است
پس ای اخی گر به صدق صفا مهر وفا کنی علی علی
پس بشنو نی از نینوای حسین مولی علی
تا فنا گشتی عارفا حقا در خون حسین
دستگیر و کمربسته مولا باقی شوی در رب علی
ابن بصیر گوید؛ حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) فرمودند: \\\"انس و جن و پرندگان و وحوش بر حسین بن علی (علیه السلام) گریستند تا اینکه اشک شان جاری گردید\\\".
مفضل بن عمر و گروهی دیگر از روات نقل نموده اند؛حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند: \\\"زمانی حسین علی(عپلیه السلام) به شهادت رسیدند آسمانهای هفتگانه و زمینهای هفتگانه و آنچه در آسمانها و مابین آنها بود و تمام جانداران که در آسمانها و زمین هستند و بهشت و دوزخ و تمام مخلوقات خدا آنچه در نهان و آشکار است بر وی گریستند\\\".
از امام باقر (علیه السلام) روایت شده است که ایشان فرمودند: \\\"(ذوالجناح) اسب امام حسین(علیه السلام) با صدای بلند شیهه می کشید و پیشانی خود را به خون آن حضرت آغشته می نمود و می بوئید و در چنین حالی می گفت«اللظلیمه الظلیمه من امه قتلت ابن بنت نبیها»فریادرس فریادرس از امتی که پسر دختر پیغمبر خود را کشتند\\\"در زیارت ناحیه مقدسه از این اسب با عنوان «جواد»یاد شده است که با زین واژگون و حالت پریشان روی به خیمه ها نهاد.
دیدگاه فرزند خلف مولی علی(علیه السلام) خمینی کبیر(ره) در رثای عزاداری برای سید الشهداء(علیه السلام)
ایشان فرموده اند: \\\"سید الشهداء(علیه السلام) را این گریه ها حفظ کرده است، مکتبش را... این سینه زنی ها و این دسته جاتن حفظ کرده... هر مکتبیتا پایش گریه کن نباشد تا پایش سر و سینه زن نباشد حفظ نمی شود این گریه ها زنده نگه داشته مکتب سید الشهداء(علیه السلام) را این ذکر مصیبت ها زنده نگه داشته مکتب سید الشهداء(علیه السلام) را همین نوحه سرایی ها... که مار را زنده نگه داشته است... مصیبت و گریه است که کشور ما را حفظ کرده است تباکی کمک می کند به این مکتب \\\". و در جای دیگر ایشان می فرموده اند: \\\"... ما تا ابد هم اگر برای سید الشهداء(علیه السلام) گریه کنیم برای سید الشهداء(علیه السلام) نفع ندارد {بلکه}برای ما نفع دارد\\\".

دیدگاه فرزند زهرای اطهر(سلام الله علیها) خمینی ثانی قائد کبیر انقلاب ولائی حضرت آیه الله خامنه ای(مد ظله) در مورد احیای عاشورا
ایشان در مورد احیاء فرهنگ عاشورا فرموده اند: \\\"... خدا می داند در طول تاریخ هیچ حرکتی به شکوه و عظمت حرکت حسینی نیست. حسین بن علی (علیه السلام) در یک دنیای تاریک که هیچ کس با او نبود با یک عده افراد معدود حرکت کرد... انتظار این حادثه را داشت... شهادت خود را می دید حرکت امام حسین(علیه السلام) یک حرکت آموزنده بود می خواست یاد بدهد می خواست به همه دنیا بفهماند که وقتی شرایط اینجور است که ظلم حرکت می کند قران محجور می ماند افرادی در راس حکومت قرار می گیرند که از خدا و از دین بیگانه اند و قطار منظم دین از خط خارج شده است آن وقت هر کس که حسین (علیه السلام) را امام می داند بلکه هر کس پیغمبر می داند باید قیام کند\\\" و ایشان در جای دیگر نیز فرمودند: \\\"«و انا من حسین»یعنی این پیامبر (صل الله علیه و اله و سلم) زنده شده حسین بن علی(علیه السلام) است. آن روی قضیه این بود این روی سکه حادثه عظیم و حماسه پرشور و ماجرای عاشقان عاشورا است که واقعا جز با منطق عشق و با چشم عاشقانه نمی شود قضایای کربلا را فهمید باید با چشم عاشقانه نگاه کرد تا فهمید حسین بن علی (علیه السلام) در این تقریبا یک شب و نصف روز یا حدود یک شبانه روز لز عصر تاسوعا تا عصر عاشورا چه کرده و چه عظمتی آفریده است لذا این است که در دنیا باقی مانده است و تا ابد هم خواهد ماند.
مقام عظمای ولایت در مورد محتوای مجالس حسینی فرموده اند: \\\"مجالس عزاداری امام حسین (علیه السلام) باید علقه و روابط عاطفی و محبت به اهل بیت (علیه السلام) را فزونتر و مستحکمتر کند...

* بازنویسی مطلب توسط سجاد علیپور
 

    82 بازديد     0 امتياز     0 نظر

◄ مطالعات موضوعي :
●   اربعین 
●   عاشورا 

◄عناوين مرتبط
●  از عاشورا تا اربعین(2)  

◄ دسته
●  متن / مقاله

◄رسته :3

◄تاريخ ارسال:20/11/1388
   
 

  درباره ي ما   |   تماس با ما   |   عضويت در سايت   |   ورود اعضا   |   تبليغات در سايت    |   ارسال مطلب