مارگ گلاسه چهار سئوال جالب را از طريق اي ميل از ژورناليست هاي برجسته از جمله: وين كراسبي، كريگ نيومارك، انگوس فريم، جاناتان ديوب، لي ريني،  بيل گرواسكين، دين رايت، سيروس كروهن، پيتركراسيوسكي و... پرسيده است. مارك گلاسر از اين ژورناليست  ها پرسيده بود كه از نظر آنها مهم ترين رويداد رسانه اي سال ۲۰۰۳ چه بود؟ مهم ترين پيشرفتي كه در ژورناليسم اينترنتي در سال ۲۰۰۴ اتفاق خواهد افتاد، چيست؟ چه اتفاقي در سال ۲۰۰۳ افتاد كه آرزو مي كردند اتفاق نمي افتاد و اميد دارند در سال ۲۰۰۴ چه اتفاقي بيفتد؟ ترجمه كلمه كلمه همه اين اظهار نظر ها طولاني و از حوصله خارج خواهد بود و به همين خاطر خلاصه اي از پاسخ ها از نظر خوانندگان مي گذرد. متن كامل آن را مي توانيد در سايتOJR بيابيد.از نظر وين كراسبي رئيس هيأت مديره ديجيتال دليورنس گرچه وبلا گ ها از پيچيدگي هاي ايجاد يك سايت اينترنتي كاسته اند اما نمي توان ادعا كرد كه انقلابي در دنياي ژورناليسم ايجاد كرده باشند و از ميان سه ميليون وبلاگ شايد فقط چند صدتاي آن ارزش مراجعه مداوم را پيدا كرده اند. به نظر انگوس فريم، از دبيران گلوب اندميل، وبلاگ هاي خبرنگاران مستقل در جنگ عراق، تا حد سي ان ان و نيوريوك تايمز اهميت پيدا كردند.

وين كراسبي درباره نقش تلفن هاي هوشمند نسل سوم در دنياي رسانه ها مي گويد: «ريچارد بيلتون خبرنگار بي بي سي و ماني پانارتوس فيلمبردار اين بنگاه خبرپراكني براي پوشش خبري زنده از تلفن هاي موبايل نسل سوم معروف به پهن باند يا برادبند براي ارسال گزارش هاي با كيفيت بالا استفاده مي كردند به عبارت ساده تر ديگر خبرنگاران تلويزيوني براي تهيه گزارش زنده نياز به آنتن هاي ماهواره اي گران قيمت و پيچيده و دوربين هاي فيلمبرداري مخصوص نداشتند.»دين رايت سردبير پايگاه خبري مايكروسافت [MSNBC.COM] درباره پهن باند [برادبند] و كليپ هاي ويدئويي مي گويد: «سال ۲۰۰۳ تصاوير ويدئويي جايگاه خود را به عنوان وسيله اي براي انتشار اخبار پيدا كرد. به خصوص جنگ عراق نياز مبرم به تصاوير ويدئويي را ايجاد كرد به همين خاطر در طول سال گذشته ۸۵ ميليون تصوير ويدئويي از طريق سايت ام اس ان بي سي مورد استفاده مخاطبان قرار گرفت.»

سيروس كروهن ناشر «اسليت» (Slate) نيز درباره پهن باند اين گونه اظهارنظر كرده است: «پهن باند فرصت بي نظيري براي بهره برداري از ابزارهاي چندرسانه اي يا مولتي مديا ايجاد كرد تا مخاطبان به اطلاعات مورد نياز خود دست پيدا كنند.»

ديك هالستيد دبير نشريه  اينترنتي «ديجيتال ژورناليست ديزاين» درباره جنبه هاي مثبت و منفي پايگاه هاي اينترنتي روزنامه هاي چاپي اظهارنظر كرده مي  گويد به تدريج روزنامه ها متوجه اين حقيقت شده اند كه محتواي اينترنتي آنها با مطالب چاپي شان فرق داشته باشد. چون ماهيت دو رسانه تفاوت ماهوي دارد اما از اين نكته هم نمي توان غافل شد كه داشتن پايگاه اينترنتي در ارتقاي وضعيت نشريه در افكار عمومي بسيار مهم است، ضمن آنكه پايگاه هاي اينترنتي امكان استفاده از مولتي مديا را فراهم كرده و امكان پخش اخبار متني، صوتي و تصويري از طريق سايت را به وجود آورده است. در عوض جنبه منفي آن اين است كه رسانه هاي چاپي صاحب پايگاه اينترنتي شكيبايي خود را از دست داده اند و براي رسيدن به سود زياد در كوتاه مدت قصد كرده اند از مخاطبان پايگاه اينترنتي خود بابت دسترسي به محتويات و مطالب دست اول پول درخواست كنند، در حالي كه با اين كار خود به جلب مخاطب لطمه وارد مي آورند.«لي ريني» سال ۲۰۰۳ را سال رونق «سطح بندي كردن» مطالب در سايت هاي خبري مي داند. بعضي از سايت ها مطالب خود را رايگان ارائه مي كنند بعضي فقط بابت مطالب آرشيوي از مخاطب پول دريافت مي كنند و بعضي هم خدمات جانبي و گران قيمت خود از جمله اخبار تصويري (ويدئويي)، فرستادن اختصاصي خبر [در بخشE-mail news-alert مخاطب مي تواند يك يا چند كلمه كليدي را مشخص كند، در آن صورت سايت خبري به محض آن كه خبري در مورد كلمه كليدي مخاطب به دست آورد از طريق اي ميل براي مخاطب ارسال مي كند] را پولي كرده اند. به اين ترتيب جلب مخاطب از طريق پايگاه اينترنتي نيز به يكي از راه هاي درآمد در كنار اشتراك و آگهي بازرگاني تبديل شده است.شكي نيت كه سال ۲۰۰۳ سال رونق پولي شدن و اشتراكي شدن گزارش هاي دست اول و مطالب پرطرفدار در سايت هاي مطرح جهان بوده است.

از نظر لي ريني سال ۲۰۰۴ نيز بر رونق وبلاگ ها افزوده خواهد شد و سازمان ها و نهادها و صاحبان رسانه هاي پر مخاطب بلاگر ها [وبلاگ نويسان] مطرح را جذب خواهند كرد و از ستاره هاي به وجود آمده در اين زمينه حداكثر بهره برداري را خواهند كرد.

لي ريني پيش بيني مي كند در مبارزات انتخاباتي آتي، اينترنت به عنوان يك وسيله ارتباطات در مركز توجه قرار خواهد گرفت و سال ۲۰۰۴ سال رونق ژورناليسم اينترنتي خواهد بود. ريني معتقد است سال ۲۰۰۴ براي اينترنت مثل ۱۹۶۰ براي تلويزيون است. در دهه ۱۹۶۰ ميلادي تلويزيون به يك رسانه مؤثر و فراگير در مبارزات انتخاباتي تبديل شده بود. ريني سال ۲۰۰۴ را نقطه عطفي براي اينترنت و ژورناليسم اينترنتي مي داند. «دين رايت» نيز با لي ريني هم عقيده است و مي گويد ژورناليسم اينترنتي نقش عمده تر و برجسته تري را در پوشش خبري انتخابات سال ۲۰۰۴ بازي خواهد كرد و شايد بتوان گفت نقش آن در سه دهه گذشته بي نظير خواهد بود. خبرنگاران نيز خود را بيش از پيش مجهز كرده اند تا از اين فرصت به دست آمده حداكثر بهره برداري را داشته باشند.اما «جي دي لاسيكا» با لي ريني و دين رايت هم عقيده نيست. او سال ۲۰۰۴ را سال رونق «ژورناليسم تصادفي» مي داند و معتقد است انتشار اخبار و گزارش ها بيشتر توسط افراد عادي كه سابقه يا تجربه خبرنگاري ندارند و يا تحصيلات آكادميك آنها ژورناليسم نيست، صورت مي پذيرد. لاسيكا گسترش و رونق وبلاگ ها و استفاده از تلفن هاي موبايل نسل سوم را به عنوان شاهد و دليل رونق خبرنگاري غيرحرفه اي و ظهور نسل جديد گزارشگران آماتور معرفي مي كند و براي آن دو حسن قائل است اول اين كه مطالبي كه توسط افراد عادي منتشر مي شود تصنعي و ساختگي نيست و از رويدادهاي حقيقي نشأت گرفته و دوم اين كه عاري از شانتاژهاي خبرنگاري حرفه اي است. با وجود اين لاسيكا اعتراف مي كند اگر چنين گرايشي اتفاق بيفتد تغيير بنيادي در رسانه ها و بنگاه هاي اطلاع رساني اتفاق خواهد افتاد و علائم و آثار چنين تغييري در ظرف مدت كوتاه مثلاً سال آينده قابل مشاهده نخواهد بود، اما شواهد نشان مي دهد كه اين رشته اي است كه تاروپودهاي اوليه آن بافته شده است.«استيو آوتينگ» از دبيران ارشد پوينتر (Poynter) و از ستون نويسان «اديتور اند پابليشر»، پيش بيني مي كند تلفن هاي دوربين دار تاثير عمده اي روي ژورناليسم باقي خواهند گذاشت چون هركسي در جيب خود وسيله اي دارد كه مي تواند يك رويداد يا واقعه اي كه در مقابل چشمانش اتفاق مي افتد به ثبت رسانده و از طريق انتشار آن در اينترنت، نسل جديد فتوژورناليسم را رقم بزند. مردم عادي خلاء يك خبرنگار را در رويدادها پر خواهند كرد و نقش واقعي ژورناليست ها را بر عهده خواهند گرفت.پروفسور جان باتل استاد روزنامه  نگاري دانشگاه كاليفرنيا در بركلي خبر از پديده  اي جديد به نام آراس اس (RSS مخفف Real Simple Syndication است) مي دهد و مي گويد سال ۲۰۰۴ سال رونق آراس اس خواهد بود. اما استيو آوتينگ اين پديده را در مرحله جنيني و آغازين مي بيند با اين وصف اعتقاد دارد كه آراس اس مهمترين پديده در فناوري انتشارات الكترونيكي است و به محض آن كه بخشي از اينترنت اكسپلورر مايكروسافت شود به پديده اي روزمره تبديل خواهد شد.

آنگوس فريم معتقد است كه سال ۲۰۰۴ سالي است كه مدل «پولي شدن مطالب دست اول در اينترنت» كه از سال ۲۰۰۳ آغاز شده به نتيجه خواهد نشست. همين امر باعث بهتر و غني تر شدن مطالب ژورناليستي خواهد شد چون رسانه ها مي دانند مردم به شرطي سركيسه را شل مي كنند كه ارزشش را داشته باشد.«تراويس اسميت» از دبيران پايگاه اينترنتي ورايتي (Variety. Com) اعتقاد دارد كه سال ۲۰۰۴ سال افول گوگل و قوت گرفتن كساني است كه در چند سال گذشته انتظار مغرور شدن، سست يا كند شدن گوگل را مي كشيدند.وين كراسبي معتقد است كه سال ۲۰۰۴ شاهد هيچگونه پديده خيره كننده نخواهد بود و اوضاع و احوال به همان شكل عادي پيش خواهد رفت و رسانه هاي چاپي تلاش خواهند كرد مدل هاي متعارف تجاري خود را به مدل هاي تجاري اينترنتي پيوند بزنند.

در مورد تأسف بارترين واقعه سال ۲۰۰۳ لئونارد آپكار سردبير نيويورك تايمز آن لاين، به جنگ عراق و سقوط شاتل فضايي [كلمبيا] اشاره كرد و «لي ريني» پديده هرزنامه را به عنوان بدترين موضوع سال ۲۰۰۳ معرفي كرد. از نظر ريني اسپم ها (نامه هاي ناخواسته) به قدري زياد شده كه مفيد بودن استفاده از اي ميل را زير سئوال برده است.در پايان به دو اظهارنظر از ميان مهمترين آرزوها براي سال ۲۰۰۴ ميلادي اشاره مي شود. وين كراسبي ابراز اميدواري كرده است كه گردانندگان اتاق هاي خبر ذائقه مصرف كنندگان را لحاظ كنند و فضاي اينترنت را با ميليون ها صفحه رنگار نگ پرنكنند و ناشران و دست اندركاران اطلاع رساني ارتباط متقابل ميان رسانه  و مخاطب [interactivity] را با مولتي مديا اشتباه نگيرند. چون ارتباط متقابل ميان مخاطب و رسانه يعني اين كه مخاطب حق انتخاب و كنترل مطالب مورد علاقه اش را داشته باشد.كراسبي آرزو كرد كه صاحبان رسانه ها ارتباط متقابل ميان رسانه و مخاطب را در طراحي هاي رنگارنگ صفحات به وسيله نرم افزارهايي نظير ماكرومديا [كه بيشتر به فلش flash معروف است] نبينند.

از نظر كراسبي اختصاص يك وبلاگ به يك نويسنده محبوب و يا طراحي يك ستون در صفحه اينترنتي يا چاپي به معني رعايت ارتباط متقابل ميان مخاطب و رسانه نيست. كراسبي ابراز اميدواري كرد روزي برسد كه رسانه ها نيازهاي واقعي خواننده را برآورده كنند.استيو آوتينگ نيز آرزو كرد مردم از شر ارتباط با اينترنت از طريق تلفن هاي معمولي يا به اصطلاح dial-up خلاص شوند و بخش اعظم آگهي هاي بازرگاني كه در حال حاضر به ناحق در سيطره تلويزيون است به سمت اينترنت سوق داده شود. آوتينگ همچنين ابراز اميدواري كرد كه ناشران و صاحبان مطبوعات بزرگ دست از اين ايده مضحك بردارند كه با كشيدن ديوار «اشتراك» يا «عضويت» به دور مطالب دست اول خود مي توانند دست خواننده را از مطالب دست اول خود كوتاه نگه دارند و در عين حال باقي بمانند. و در نهايت آوتينگ آرزو كرد كه هيچ كس از ميان مردم محصولاتي را كه هرزنامه نويسان تبليغ مي كنند خريداري نكنند تا هرزنامه نويسان گور خود را گم كنند.