پانل آينده ايران ـ آزادي در برابر حكومت ملايي
رياست پانل: مايكل ليدن از مؤسسه امريكن پرايز
اعضاي پانل: ريول مارك گرچت از مؤسسه آمريكن اينترپرايز، برنارد هارگير از مؤسسه فرانسوي مركز تحقيقات علمي، موريس آميتاي از مؤسسه يهودي مطالعات امنيت ملي، راب سبحاني از دانشگاه جورج تاون.
پانل عصر سمينار آينده ايران، ساعت 2 بعد از ظهر در مركز كنفرانس ولستر آغاز شد. مايكل ليدن، محقق محافظهكار و با نفوذ مؤسسه امريكن اينترپرايز، پانل را با بيان اين بحث آغاز كرد كه ايران ـ از نظر او ـ داراي حكومتي است كه آخرين گامهاي حيات خويش را برميدارد. وي با بيان اين مطلب، از «ريول مارك گرچت» از محققان مؤسسه امريكن اينتر پرايز و كارشناس سابق سيا در امور خاورميانه، خواست تا به بيان نظرات خويش بپردازد. گرچت در پاسخ به اين دعوت، سخنان ليدن را رد كرد و گفت: رژيم ايران به زودي ـ آن طور كه ليدن گفته است ـ سقوط نخواهد كرد.
وي گفت: يك انقلاب، نيازمندي يك سري اتفاقات اوليه است و به هيچ عنوان به خودي خود محقق نميشود. وي خاطرنشان كرد: شورش سال 1999 دانشجويان، به هيچ وجه قابل مقايسه با اعتراضات سال 1979 ـ سال سقوط شاه ـ نبود.
گرچت تأكيد كرد، دخالت ايالات متحده در ايران نيز مفيد نيست. به گفته وي همه مردم ايران، از رژيم بيزارند و حتي اين احساس در درون خود رژيم نيز، وجود ندارد.
يكي از مباحثي كه گرچت به بيان آن پرداخت، مسأله سلاحهاي كشتارجمعي ايران بود. اين محقق سابق سيا گفت: سياست هستهاي ايران، داراي حمايت گستردهاي در اين كشور است و ايران هستهاي، واقعيتي غيرقابل اجتناب است. حمله نظامي آمريكا نيز كاري از پيش نبرده و در آينده نيز باعث ميشود ايران به پنهانسازي برنامه هستهاي خويش روي آورد. با وجود اين گرچت تأكيد كرد: اسراييل از نزديك، تحولات هستهاي ايران را تحت نظر دارد. او گفت، يك ايران هستهاي، قابل هدايت كردن استراتژيك است و در پايان افزود: از نظر شخصي، اقدام نظامي آمريكا عليه ايران را به هرگونه تنبلي ترجيح ميدهم.
آميتاي: وزارت خارجه آمريكا رفتار اخلاقي روشني ندارد
موريس آميتاي، معاون انستيتو يهودي مطالعات امنيت ملي، سخنران بعدي بود كه از سوي ليدن براي بيان نظراتش به تريبون فرا خوانده شد. ليدن از آميتاي به عنوان پدر معنوي مؤسسه پرنفوذ يهوديان آمريكا (AIPAC) ياد كرد. آميتاي در آغاز سخنان خويش، تأكيد كرد كه سخنان وي الزاما ديدگاه انستيتو يهودي مطالعات امنيت ملي (JINSA) نيست؛ JINSA يك مؤسسه نخبگان فكري يهود و نزديك به گروه نئومحافظهكاران حاكم در واشنگتن است.
آميتاي سخنان خود را با بحث در مورد پاسخهاي احتمالي آمريكا به توسعه ايران و تشكيل يك قطب چالشي در برابر آمريكا پرداخت و خاطرنشان كرد: با فرا رسيدن انتخابات سال 2004 رياست جمهوري آمريكا، سناريوها در مورد ايران ممكن است به سرعت فراموش شود. چرا كه براي حزب جمهوريخواه، حفظ قدرت مهمتر از مسأله ايران است. وي با اشاره به انتقادات نيوت گنگريج از كالين پاول مبني بر اينكه «او به اندازه كافي فكر نميكند» خاطرنشان كرد، مشكلاتي در دستگاه سياست خارجي آمريكا وجود دارد. وي با بيان اينكه وزارت خارجه آمريكا به روند «فرآيند، سياست و تطابق» اهميت ميدهد، گفت: در برابر اين سياستها، وزارت دفاع آمريكا از روند اخلاقي و رفتاري روشني برخوردار است.
آميتاي افزود: در حالي كه وزارت دفاع با الفاظ روشن، دخالت ايران در عراق را بيان ميكند، وزارت خارجه با الفاظ پيچيده از اقدامات نامناسب ايرانيان ياد ميكند. وي برخورد پاول با ايران را غيرمقتضي و نپذيرفتني دانست. وي همچنين در ادامه به وضعيت كنگره آمريكا اشاره كرد و گفت: سناتورهاي نظر جوبيدن، چوك هاگل و ريچارد لوگا ـ اعضاي كميته خارجي ـ از ديدگاههاي وزارت خارجه حمايت ميكنند و اگر همه آنها مانند سناتور برون بك، انديشه روشني داشتند، ميتوانستيم انتظار داشته باشيم كه طرح صندوق كمك به اپوزيسيون ايران به تصويب برسد.
آميتاي همچنين در پايان اعلام كرد كه وي به همراه «راب سبحاني» و مايكل ليدن، دفتر تلاش براي دموكراسي در ايران (CDI) را بنيان نهادهاند.
سبحاني: ما ميتوانيم انقلابي را به وقوع برسانيم
راب سبحاني سخنان خود را با پخش نوار گفتوگوي خود، با يكي از بستگانش در جنوب تهران ـ در چند روز پيش از برپايي سمينار – شروع كرد. به گفته سبحاني فاميل وي به سوريه و كره شمالي بدگويي ميكرد چرا كه به نظر وي اين دو كشور اينك در صدر ليست آزادسازي توسط آمريكا و جلوتر از ايران ايستاده است.
خبرنگار سابق شبكه تلويزيوني «فاكس»گفت: تفاوت ميان آمريكا و ايران در اينجاست كه در آمريكا، 30 زن ايرانيالاصل در وزارت آموزش عالي كارهاي مهمي بر عهده دارند، اما زناني مانند آنها در تهران با خودفروشي زندگيشان را ميگذرانند.. سبحاني با رد اين نظر كه دستيابي ايران به سلاح هستهاي واقعيتي غيرقابل اجتناب است، گفت: اگر ايران انگشت خود را بر كليد تسليحات هستهاي بگذارد، خداوند به داد ما برسد! اين مشاور امور انرژي گفت: ايران نيازي به منابع اتمي براي تأمين انرژي خود ندارد و ايران دموكراتيك آينده، ميتواند در مورد استفاده از منابعش تصميمگيري كند. سبحاني همچنين گفت: اگر جورج بوش، دست فعالان سياسي نظير رضا پهلوي و خانم زند را در ايوان كاخ سفيد بگيرد و از آنها حمايت كند، به اهداف خود دست يافته و در چند روز بعد از آن شاهد انقلاب در ايران خواهيم بود. وي با اين وجود تأكيد كرد: آمريكا براي تحقق اين امر لازم است قدري در سياست خارجي از خود تحرك نشان دهد. استاد دانشگاه جورج تاون با حمله به اسلام به عنوان يك روش حكومتي گفت: اسلام نميتواند در سفره انسانها غذا بگذارد، اسلام نميتواند هواپيما بسازد؛ تنها ميتواند هواپيماربا تربيت كند. سبحاني با پخش تصاوير شبكه «الجزيره» و «سي.ان.ان» از يك ميليون ايراني كه شعار مرگ بر جمهوري اسلامي سر ميدهند، گفت: ما ميتوانيم نظير اين مسأله را راه بيندازيم، ما تنها به اندكي حمايت نياز داريم. وي سخنان خود را با اين بيان به خاتمه رساند كه مردم ايران، تنها به حمايت خارجي به عنوان كاتاليزوري در جهت سرعت بخشيدن به روند جانشيني حكومتي جديد نياز دارند.
بخش پرسش و پاسخ
پروفسور ليدن بخش سؤال جواب را با طرح اين مسأله كه تغييرات گام به گام در ايران، تاكنون مورد حمايت قرار نگرفته است، آغاز كرد و گفت: انقلاب هيچگاه به خودي خود به راه نميافتد، بلكه مردم، انقلاب را به راه مياندازند. اين در حالي است كه در ايران هيچكس نميتواند در برابر رژيم ايستاده و رهبري حركت را بر عهده گيرد، در اين شرايط است كه نياز به كمك خارجي احساس ميشود.
بخش سؤال و جواب با طرح انتقاد شديد از سوي يكي از حاضران در مورد سخنان هوركيد ادامه يافت. ليدن با تلاش فراوان، سعي در آرام نمودن فرد معترض كرد و گفت، اينجا يك اردوگاه سياسي نيست. فرد ديگري نيز با به چالش كشيدن سخنان هوركيد در مورد برگزاري انتخابات در ايران، آخرين انتخابات ايران را از نظر شمار شركتكنندگان فاجعهآميز توصيف كرد.
يك شنونده ديگر نيز از سبحاني پرسيد كه آيا ايرانيان به نيروهاي مهاجم آمريكا خوشآمد خواهد گفت؟ سبحاني در جواب خاطرنشان كرد كه وي هرگز مداخله نظامي آمريكا را به عنوان تنها راهي مردم ايران خواهان آن هستند، تجويز نكرده است. او گفت كه تنها از اين مداخله، به عنوان امري كه به نفع آمريكا است ياد كرده است. پانل عصر سمينار آينده ايران ساعت 8 شب با نمايش دو فيلم درباره ايران، پايان يافت.