اسرائيل در تجهيز ارتش آمريكا با انواع و اقسام سلاح ها از موشك گرفته تا هواپيما و دستگاه هاي كنترل و نظارت و تا دستگاه هاي مخابراتي در ميدان جنگ اخير مشاركت داشت. اگر آمريكا در جنگ دوم خليج فارس (۱۹۹۱) تاكيد داشت كه به لحاظ مسايل سياسي از سلاح هاي اسرائيلي استفاده نكند، اين بار به شكلي آشكار و بي پروا از سلاح هاي ساخت اسرائيل استفاده كرد. حتي نيروهاي آمريكايي اتيكت روي سلاح ها را كه ثابت مي كرد ساخت اسرائيل است برنداشتند و آن ها را همان طور كه بود به طرف شهرهاي عراق پرتاب كردند. تلويزيون عراق در چهارمين روز جنگ بود كه اعلام كرد بقاياي موشكي اسرائيلي را در بين موشك هاي پرتاب شده به سوي بغداد يافته است. تلويزيون عراق با نشان دادن تصاوير مربوط به اين موشك گفت بر روي قطعاتي از آن نوشته است «ساخت اسرائيل». پس از اتمام جنگ آمريكا بر ضد عراق نيز روزنامه اسرائيلي «يديعوت أحرنوت» بر ملا كرد كه صنايع نظامي اسرائيل گروهي از هواپيماهاي پيشرفته بدون خلبان را در اختيار آمريكا گذاشت. از اين هواپيماها براي گمراه كردن و فريب دستگاه هاي رادار و موشك اندازهاي ضدهوايي استفاده شد. آريه اجوزي در همين روزنامه نوشت: هواپيماهاي اف ۱۸ آمريكا به طوري گسترده از اين هواپيماهاي كوچك بدون خلبان استفاده كردند. تا امروز هواپيماهاي كوچك اسرائيلي ديگري از نوع «تالد» طي يك معامله تسليحاتي به قيمت ۵۰ ميليون دلار در اختيار نيروهاي آمريكايي گذاشته شده است. اين هواپيماها نيز ساخت اسرائيل بوده و مي توان آن ها را به قصد گمراه كردن و فريب دادن ضدهوايي ها از هواپيما پرتاب كرد. زيرا به طور مشابه سازي هواپيمايي را بر رادارهاي دشمن نشان مي دهد. «تالد»، ۱۸۲ كيلوگرم وزن دارد و طول آن به ۲۳/۲ متر مي رسد و برد آن تا يكصد كيلومتر است. يك مدل پيشرفته تر از «تالد»، «ايتالد» نام دارد كه مجهز به يك موتور مخصوص بوده و برد آن سه برابر مي شود. نيروهاي آمريكايي موجود در عراق مجهز به هواپيماهاي شناسايي مدل «هانتر» هستند كه آن ها هم ساخت اسرائيل است. نيروهاي آمريكايي وقتي به منطقه خليج فارس رسيدند مجهز به موشك هاي اسرائيلي مدل «بوب آي» بودند كه شركت اسلحه سازي «رافايل» آن ها را توليد مي كند. امروزه اين موشك ها در آمريكا هم ساخته مي شود كه زير نظر يك شركت مشترك آمريكايي ـ اسرائيلي (بين رافايل و لوكهيد مارتن) توليد مي شود و بمب افكن هاي غول پيكر ب ۵۲ از اين موشك ها استفاده مي كنند. تسليحات هوايي آمريكا بر اين موشك ها نام «AGM-14» گذاشته و چندي پيش نيروي هوايي آمريكا ميليون ها دلار براي خريد موشك هاي «بوب آي» ساخت اسرائيل هزينه كرد. برد اين موشك به ۸۰ كيلومتر مي رسد و براي انهدام هدف هاي موجود در كنار تجمع هاي مسكوني استفاده مي شود. براي كسب اطلاعات مخابراتي در جنگ خليج فارس ارتش آمريكا از هواپيماهاي بدون خلبان اسرائيلي استفاده كرد كه از دو نوع مختلف بود. يكي از همان نوع «هانتر» و ديگري كه از آن پيشرفته تر بود از نوع «پرداتورش». هواپيماهاي «هانتر» ساخت اسرائيل است كه طول آن به ۵/۶ متر و طول بال ها به ۹ متر مي رسد. اين هواپيماها داراي دو موتور محرك اند كه امكان ۱۲ ساعت ماندن در فضا را به آن ها مي دهد و مجهز به دستگاه هاي تصويربرداري بسيار پيشرفته است كه تصاوير گرفته شده را فوراً به مركز فرماندهي عمليات ارسال مي دارد. چند هفته پيش از شروع جنگ، نيروي هوايي آمريكا تعدادي از هواپيماهاي «هانتر» را به ماموريت هاي شناسايي بر فراز خاك عراق فرستاد. هنگامي كه خلبانان آمريكايي از زمين كنده شده و با هواپيماهاي خود به سوي اهداف دشمن يورش مي آورند، به خاطر احتمال سقوط هواپيماي آن ها توسط ضد هوايي هاي عراق و به خاطر اين كه در صورت خطر خلبان فرصتي براي نجات و يا اسير نشدن داشته باشد، هر خلبان مجهز به دستگاه ارتباطي خاص بود كه شركت اسرائيلي «اسپكتر ـ لنيك» آن را توليد مي كند. اين دستگاه به خلبان امكان آن را مي دهد تا در صورت سقوط هواپيمايش به نحوي عمل كند كه گروه هاي نجات بتوانند به سرعت او را پيدا كنند. اين دستگاه حتي در صورتي كه خلبان بي هوش شده يا آسيب ديده باشد به طور اتوماتيك كار مي كند چون به لباس خلبان وصل شده است. همچنين نيروي هوايي آمريكا، خلبانان خود را مجهز به كلاه هاي مخصوص ساخت اسرائيل كرد كه به خلبان امكان آن را مي دهد تا از طريق دوربين ويژه اي كه بر آن نصب شده سلاح موجود در هواپيما را هدايت كند. اين كلاه ساخت شركت اسرائيلي «البيت معرنوت» است و با كمك يكي از شركت هاي آمريكايي در ايالات متحده توليد مي شود. شركت تكنولوژي ليزر اسرائيل نيز دستگاه هايي را توليد و در اختيار نيروهاي آمريكايي گذاشت كه با كمك اشعه ليزر مي تواند اهداف را تعيين و توپ ها را با انداختن نورليزر بر روي اهداف هدايت كند.

اما در خودروهاي زرهي و نفربرهاي مورد استفاده سربازان آمريكايي هم ادوات ساخت اسرائيل وجود داشت. اين خودروها مجهز به تابلوهاي حفاظتي خاصي بودند كه حاوي مواد آتش زا بود و هنگامي كه يك موشك ضد تانك به اين خودروها مي خورد تابلوها منفجر مي شد و مانع آن مي گشت كه موشك خودرو را سوراخ كند. اين تابلوها توسط شركت اسرائيلي «رافايل» ساخته شده بود. همچنين اكثر دستگاه هاي ارتباطي ـ تاكتيكي مورد استفاده نيروهاي آمريكايي براي گفت وگو بين افراد، توسط شركت اسرائيلي توليد مي شود. كارشناسان اسرائيلي معتقدند كه اين دستگاه ها از نظر شنود و رديابي در طول جنگ، ارتباطات مطمئني را براي آمريكايي ها فراهم مي كرد. حتي نيروهاي انگليسي شركت كننده در جنگ عراق از بعضي سلاح هاي توليد اسرائيل استفاده مي كردند. ارتش بريتانيا در خليج فارس مجهز به توپ هايي بود كه دستگاه هاي انهدام اتوماتيكي داشت و صنايع نظامي اسرائيل آن ها را توليد كرده بود. چون هر موشكي حاوي ده ها بمب با تخريب شديد است و تعدادي از اين بمب ها ممكن است منفجر نشود. اين امر مي تواند جان نيروهايي كه اين موشك ها را پرتاب مي كنند در معرض خطر قرار دهد. از اين رو دستگاه انهدام اتوماتيك موجود در موشك ماموريت او را انجام مي داد. همين چندي پيش باطري هايي در اختيار ارتش آمريكا در عراق گذاشته شد كه ساخت كارخانه «الكترونيك وول» بود و طي معامله اي ۵/۲ ميليون دلاري خريداري شده بود تا دستگاه هاي ارتباطي را به كار اندازد.