اعضاي خانواده خالد مصطفي نميدانند چه كسي او را كشته و چرا.مصطفي يك كرد عراقي، راننده تاكسي، همسر يك زن عرب و پدر پنج فرزند بود كه ششمي هم در راه است. جسد او را مثله شده يافتند. سرش را نزديك خانهاش و بدنش را در كنار يك بزرگراه پيدا كردند. پدر خالد كه بخاطر امنيت ديگر اعضاي خانوادهاش خواسته است نامش فاش نشود ميگويد:« موصل سلاخ خانه است.»
قتل خالد مصطفي بخشي از موج جديد آدمكشيها است كه بيم آن ميرود شهر چند قوميتي موصل در شمال عراق را به فلوجه بعدي مبدل سازد چرا كه مناطقي از اين شهر عمدتا عربنشين بتدريج از كنترل نيروهاي امريكايي و دولت موقت عراق خارج ميشود.
زندگي در بسياري از بخشهاي موصل، بويژه قسمتهاي كردنشين آن كه در كرانه شرقي رود دجله واقع شده، آرام و عادي است.مغازهها باز است، ترافيك سنگيني برقرار است و گارد ملي عراق به گشتزني در خيابانها مشغول است. اما قسمتهاي زيادي از موصل به مامن گروههاي تروريستي محلي نظير انصارالاسلام و مبارزان خارجي كه بنا به ادعاي مقامات امنيتي عراقي و امريكايي از مرز ناامن سوريه وارد عراق ميشوند، تبديل شده است. سليم كاكو يك مقام بلند پايه جنبش دموكراتيك آشوريها ميگويد:« بسياري از جانيان و تروريستها از سوريه وارد موصل ميشوند.»
اين افراد خارجي با گروههاي اپوزيسيون بنيادگراي اسلامي موصل و يك نيروي مقاومت قدرتمند بعثي كه عده زيادي از سربازان بيكار شهر را شامل ميشود در هم آميختهاند. اين ملغمه از شورشيان محلي و خارجي حملاتي را عليه نيروهاي امنيتي عراقي و امريكايي و هركسي را كه مظنون به همكاريبا اين نيروها است انجام ميدهند.بمبگذاري در اتومبيلها، انفجارهاي غير مترقبه و تيراندازيها در موصل هر هفته جان عده يي از نيروهاي گارد ملي عراق و پرسنل امريكايي را ميگيرد.
شورشيان اميدوارند با هدف قراردادن اين افراد كه درصدد ايجاد اتحاد هستند موصل را از هم بگسلانند. افراد حرفهيي در مشاغل گوناگون، كارگراني كه در صنعت نفت شاغل هستند و ميانهروهاي سياسي شناخته شده، هدف اين گونه تهديدها و اقدامات تروريستي هستند. روا الزراري يك روزنامهنگار اهل موصل است و سال گذشته پدرش كه سردبير يك روزنامه ميانهرو بود، كشته شد. او اظهار
مي دارد: « چنين تصور مي شود كه هركسي كه حامي آزادي و دموكراسي است علنا از امريكا حمايت كرده، بنابراين او به هدف تروريستها تبديل مي شود.»
پزشكان هم از موصل ميگريزند ودر اربيل كار پيدا ميكنند. يك جراح در بيمارستان «سلام» موصل ميگويد:« اين وضعيت بدي است و حتي بدتر هم ميشود.»
همكار او اضافه ميكند:« احساس ميكنيم در اينجا چشمهايي هست كه همه را زير نظر دارند. مقاومت هم روزبهروز قويتر مي شود.» تدريس در دانشگاه موصل يك حرفه پرمخاطره است. جسد رييس دانشكده حقوق و همسرش در بيرون از خانهشان پيدا شد. اين در حالي است كه سه استاد ديگر هم به قتل رسيدهاند كه يكي از آنها رييس دپارتمان علوم سياسي و ديگري رييس دپارتمان ترجمه بود.
همچنين، ويژگي كازموپاليتن بودن موصل نيز آماج حملات است. سعدي احمد پيره رييس حزب اتحاديه ميهني كردستان در موصل ميگويد:«مجموعه متنوع موصل مدل كوچكي از عراق استأاعراب، كردها، تركمنها، مسيحيان آشوري، مسيحيان نستوري، مسلمانان شيعه، مسلمانان سني، ايزديها و ارمنيها.» وي با انتقاد از اين مجموعه اظهار ميدارد: «آشوريها و نيروهاي مقاومت سعي دارند هرجومرج ايجاد كنند.» گروههاي اقليت كه به عنوان حاميان امريكايي ها بهشمار ميآيند بسيار آسيب پذير هستند. در ماه اوت سال جاري ميلادي، بمبگذاري در يك كليساي مسيحيان موجب كشته شدن عدهيي ازآنان شد. پيره ميگويد حتي خود او نيز از چند اقدام تروريستي جان سالم بهدربردهاست. تلافار از شهرهاي تركمن نشين عراق است كه در 30 كيلومتري غرب موصل واقع شده. اين شهر در تابستان امسال محل تاخت و تاز و تجاوز گروههاي تروريستي قرارگرفته. در اوايل ماه سپتامبر،ارتش امريكا شهر را محاصره كرد و بمدت دو هفته چنان جنگ سختي ميان تروريستها و نيروهاي امريكايي درگرفت كه دولت تركيه اعلام كرد امريكاييها درحال كشتار شهروندان بيگناه تركمن در عراق است.
از آوريل 2003 تا فوريه گذشته، موصل تحت كنترل نيروهاي صدويكم هوابرد امريكا به فرماندهي ژنرال ديويد پترائوس بود كه سعي داشت در مقابل نگرانيهاي محلي حساس و پاسخگو باشد. برخي از اهالي شهر عدهيي از سربازان را به اسم ياد ميكنند. يك معلم ميگويد:« بهآقاي اندرسون در نيروي صدويكم هوابرد بگوييد يك دختر اهل موصل هميشه بخوبي از او ياد ميكند.» نيروي صدويكم هوابرد فعاليت خود را برتوسعه پروژههاي اقتصادي متمركز كرده بود كه راه اندازي مجدد يك كارخانه توليد سيمان از آن جمله بود. با خروج شركتهاي خارجي اقتصاد شهر نيز به حالت تعليق و ركود درآمد. به گفته پيره، حدود 600 هزار نانآور موصل 3 ميليون نفري بيكار هستند.
نيروهاي صدويكم هوابرد كه 20 هزار نيرو داشت از موصل رفت و به جاي آن 8700سرباز نيروي ويژه كه يگان چند مليتي نيروهاي ائتلاف است، در ماه فوريه گذشته وارد موصل شد. بخش زيادي از اين تعداد سرباز را نيروهاي ذخيرهگارد ملي امريكا تشكيل ميدهند اما سربازان امريكايي جايي را براي گارد ملي عراق باز گذاشتهاند. همانگونه كه در ساير نقاط عراق مشاهده ميشود، عملكرد اين دو گارد با هم تلفيق شدهاست. ديندار دوسكار رييس دفتر اتحاد اسلامي كردستان )خةت( در موصل اظهار ميدارد:« كم رنگ شدن حضور نيروهاي امريكايي در چند وقت اخير موجب خوشحالي بيشتر مردم شده است. مردم با سربازان عراقي احساس آرامش بيشتري ميكنند. اما سربازان و پليس عراقي به حد كافي وجود ندارد و از سوي ديگر تروريستها سلاحهاي بهتري در اختيار دارند.» به همين دليل است كه سياستمداران در موصل بيم آن دارد كه انتخابات سراسري ماه ژانويه، در موصل با ناآرامي و آشوب مواجه شود. دوسكار ميافزايد:« چه كسي حاضر ميشود تحت اين شرايط راي بدهد؟» تاكنون دفاتر احزاب سياسي بزرگ عراق در موصل چندينبار مورد حمله قرار گرفتهاند. دوسكار پيشبيني ميكند:«همانگونه كه در مراكز جذب نيروهاي پليس اتومبيلهاي بمبگذاري شده منفجر ميشوند در مراكز رايگيري نيز اتومبيلهاي بمب گذاري شده ديگري نيز منفجر ميشوند.»
