طى ۱۴سال گذشته نيكاراگوئه توانسته است دوباره توجه رسانه هاى بين المللى را به خود جلب كند، البته اين بار نه به شدت دوران پرتنش دهه هشتاد.با اين حال دلايل زيادى وجود دارد كه دنيا را وا مى دارد توجه خود را به اين كشور از سر گيرد. در حال حاضر در نيكاراگوئه مبارزه قهرمانانه اى عليه فساد مالى در گرفته است كه نتيجه آن براى آينده دموكراتيك اين كشور كوچك آمريكاى مركزى تعيين كننده خواهد بود. به نظر مى رسد كه صاحبان قدرت، كه دانسته اند تعداد بيشتر نهادهاى صادق و شفاف خيلى به نفعشان نيست مى خواهند قانون را نقض كنند و حتى رئيس جمهور منتخب مردم را براندازند تا همه چيز آن طور كه خودشان مى خواهند پيش رود. بازيگران اصلى اين داستان، شخصيت هاى شناخته شده اى هستند. يكى از آنها دنيل ارتگا رهبر حزب ساندينيستا است كه طى يك دهه كه صاحب قدرت بود با سوءمديريت خود كشور را به فقر كشاند. ارتگا كه تمام حواسش معطوف به بازگشت نهايى به مسند قدرت بود سال ۲۰۰۰طى يك توافق سياسى كنترل بر بخش عمده قوه قضائيه را به ازاى تغييرى در قانون اساسى از ين حزب كرد و با اين توافق يك كرسى در مجلس براى خودش و مصونيت سياسى براى رئيس جمهور بعدى، آرنولدو آلمن ، بعد از پايان دوران رياست جمهورى خود تضمين كرد.
با توافق ارتگا، آلمن كه همان زمان هم مجمع ملى را از اقوام خود ير كرده بود، عملاً مجاز شد كه پست هاى كليدى مثل دادستانى و حسابرسى كل را به همبستگانش بسپارد.افراد ارتگا ساير مناصب باقى مانده را احراز كردند. مقامات عادت دارند با نيكاراگوئه و نهادهاى دولتى اش طورى برخورد كنند كه گويى همه از آن خودشان است. آينها قانون اساسى را بازنويسى كردند تا مطمئن شوند كه همه چيز به همين شكل باقى مى ماند.با حمايت همه جانبه مردم نيكاراگوئه، انريكو بولائوس ، رئيس جمهور جديد، شروع به تغيير دادن امور كرد. فساد مالى آلمن، رئيس جمهور سابق كه طبق بررسى هاى سازمان شفاف سازى بين المللى (Transparency International ) نامش جزء ليست فاسدترين سران كشور در۲۵ سال گذشته نيز است، كاملاً بررسى شد. بعد از جنگ شديدى كه بولائوس را وادار كرد تا از رهبر حزبش، كه هوادار آلمن بود جدا شود، آلمن مصونيت سياسى خود را از دست داد و اولين رئيس جمهور در تاريخ آمريكاى لاتين شد كه محكوم گرديده و به خاطر فساد مالى زندانىشد.دولت جديد قوانين سفت و سخت جديدى وضع كردند و اقدامات مهمى صورت داد تا نهاد هاى دولتى را اصلاح كنند. نيكاراگوئه به سرعت به نقطه مرجعى در جنگ بين المللى عليه فساد مالى تبديل شد. ما براى سرمايه گذارى در حساب چالش هزاره (MilleniumChallenge Account)، برنامه كمك هاى خارجى ايالات متحده كه استاندارد هاى شفاف سازى، درستكارى و سياست هاى خوب اقتصادى را از نظر دارا بودن شرايط كمك مالى تعيين مى كند، واجد شرايط شناخته شديم و يك گروه از هشت كشور صنعتى، دولت بولائوس را براى شراكتى ويژه در امر شفاف سازى انتخاب كرد. برنامه هاى اصلاح طلبانه بولائوس به طور قطع در راستاى خواسته هاى مردم نيكاراگوئه و نيز انتظارات جامعه جهانى است و اين خود موجب خشم مقامات شده است. پس ينها سعى دارند با استفاده از تسلط خود بر نهادهاى دولتى ، بولائوس را تهديد كرده و وادار به ترك مبارزات ضد فسادش كنند. آلمن مى خواهد حبس در زندانش را با ممنوع الخروج بودن تعويض كند تا كم كم به سمت عفو ييى رود. ارتگا مى خواهد همچنان تسلطش را بر قوه قضايى حفظ كند و ذهن بولائوس را خراب نمايد تا بتواند آرزوهاى سياسى خود را پيش برد.آخرين وقايع: قطعنامه خارج از برنامه و غيرقانونى سازمان رسيدگى به امور مالى كه خواستار زير سئوال بردن رئيس جمهور فعلى است، علناً نشان مى دهد كه مقامات مى خواهند تمام قدرتى را كه در اختيار دارند به كار گيرند تا منافع خود را حفظ كنند. خواسته مردم و نهادهاى مردمى نيكاراگوئه براى آنها كمترين اهميتى ندارد. اين لحظه براى دموكراسى نيكاراگوئه و براى اميد به دولت هاى شفاف تر و درستكارتر در كل منطقه، لحظه تعيين كننده اى است.بار ديگر، حمايت جامعه جهانى بسيار اهميت مى يابد.اگر دنيا واقعاً مراقب باشد مقامات جرات نمى كنند به اين اعمال ادامه دهند.
*سالوادور استاتاگن: سفير نيكاراگوئه در ايالات متحده