اين روزها در پرو كسي نيست كه از رئيس جمهور آلخاندرو تولدو بد نگويد و خوليان اسپينوزا دلش از همه پردردتر است. اسپينوزا در شهر كوچك پاچاكوتك نجاري مي كند. او مي گويد كار در مملكت سخت شده، هر كسي را كه مي شناسد بيكار است، همه تقصيرها را به گردن دولت مي اندازند، و خواست همه اين است كه تولدو از قدرت كناره گيري كند.
اسپينوزا مي گويد: تولدو دروغ گوست. او وعده داده بود كه شغل و كار ايجاد كند و نكرد. حالا وقت آن رسيده كه او را از قدرت كنار بزنيم. ديگر ضعيف شده و كسي از او پشتيباني نمي كند.
كشور پرو در شمال غرب قاره آمريكاي جنوبي در كناره اقيانوس آرام ۲۷ ميليون نفر جمعيت دارد. حدود نصف اين جمعيت درآمد روزانه كمتر از يك دلار دارند. آلخاندرو تولدو رئيس جمهور فعلي پرو از همين نصفه فقير و كم درآمد پرويي هاست. او فرزند يك كارگر فقير بوده و مسائل طبقات فقير جامعه را مي شناسد. اما از وقتي به قدرت رسيده كاري در جهت تامين حال عموم و بهبود وضع معيشتي آنها انجام نداده است.سروصداهايي كه از مدتي قبل درباره فساد مقامات بلندپايه دولتي به پا خاست و تا همين اواخر پشت سر هم درباره مسئولان مختلف ادامه يافت موقعيت دولت تولدو نزد مردم را دستخوش تنزل فاحشي ساخت. آمارها در پايان سال ۲۰۰۳ حاكي از آن بود كه ۱۰ درصد مردم طرفدار تولدو هستند. او اكنون در موقعيتي نامساعد قرار دارد كه يادآور موقعيت رئيس جمهور بركنار شده بوليوي گونزالس سانچز دلوسادا است. دلوسادا در مهرماه گذشته از كار بركنار شد.«تولدو موقعيت ضعيفي دارد. مشكلات متعدد روي دوش دولت او تلنبار شده. او اين ايام روي لبه تيغ ايستاده است.» اين سخن آگوستو آلوارز سردبير روزنامه پرو۲۱ چاپ ليماست.
اگر دولت ظرف چند ماه آينده نتواند وضع را بهبود بخشد بسياري از مردم فقير دست به تكرار اعتراضات خشونت باري خواهند زد كه در ماه هاي تابستان گذشته بدان مبادرت كردند. دستمزد و سرمايه گذاري بهتر در دو بخش راه و بهداشت و درمان از خواسته هاي عمده مردم است. در تابستان گذشته كه اعتراضات مردمي بالا گرفت تولدو سربازان را براي اعاده نظم و آرامش به خيابان ها اعزام كرد.تولدو در سال ۲۰۰۱ به رياست جمهوري برگزيده شد. دوره رياست جمهوري در كشور پرو طبق قانون ۵ سال است.مارتا گوزمن دختربچه ۱۰ ساله اي كه در كنار خانه چوبي اش ايستاده مي گويد: ما چند ماه ديگر هم فرصت مي دهيم. چنانچه بهبودي در اوضاع حاصل نشود به خيابان ها مي ريزيم و مي خواهيم كه تولدو از قدرت كناره بگيرد.
• بدترين دشمن
آلخاندرو تولدو در سال ۲۰۰۱ بعد از ۱۰ سال حكومت آلبرتو فوجيموري بر پرو زمام امور را به دست گرفت. او وعده داده بود كه در جهت تقويت دموكراسي و پايان دادن به فساد دولتي حركت كند. دوره زمامداري فوجيموري دوره طولاني فساد بود. اما اشتباه تولدو از همان آغاز كار اين بود كه به جاي بهره گيري از شخصيت هاي متخصص و زبده اي كه استقلال مشي دارند به سراغ افراد حزب خود يا احزاب هم پيمان رفت و وزيران كابينه اش را از ميان آنها برگزيد.
تحليلگران عقيده دارند كه عزل نخست وزير سابق بئاتريس مرينو به دست تولدو نشانه بارزي از فقدان شم سياسي او بود. تولدو او را در اواخر سال ۲۰۰۳ از كار بركنار كرد و حال آنكه خانم مرينو كه وكيل خبره و مشهور به درستكاري بود در جلب حمايت مردمي به سوي تولدو نقش عمده اي داشت و به علاوه وابستگي حزبي هم نداشت.مانوئل ساودرا مدير سازمان افكارسنجي اپي مي گويد: «بدترين دشمن تولدو خود تولدو است. از طرفي خيلي از مشكلات او از داخل دولتش ناشي مي شود.»ساودرا اضافه مي كند: نمونه مشكلات داخلي دولت شايعاتي بود كه براي خانم مرينو نخست وزير و سه وزير كابينه او به راه افتاد. شايع كردند كه نخست وزير براي اطرافيانش كار مي كند و آنها را به كارهاي مهم مي گمارد.
اما بسياري از مردم مي دانستند كه اينها شايعاتي است كه رواج مي يابد تا نخست وزير را بي اعتبار و در نهايت از كار بركنار كنند. نخست وزير جديد تولدو، كارلوس فر را كه چهارمين نخست وزير او در طول ۵/۲ سال زمامداري است در اواسط ژانويه از كنگره راي اعتماد گرفت. اما سياستمداران مخالف تولدو وي را فردي قابل كه براي رفع مشكلات داراي طرح و برنامه باشد نمي دانند.
تولدو خود اذعان مي كند كه مرتكب اشتباهاتي شده و توقعات مردم را با دادن وعده هايي مبني بر تحولات مثبت به نفع فقيران بيش از اندازه بالا برده است. با وصف اينها او سال ۲۰۰۴ را نيز با دادن وعده شروع كرد. در ابتداي سال به مردم قول داد كه رشد زياد اقتصاد موجب خواهد شد كه مردم بهره هاي زيادي ببينند.
اقتصاد پرو در سال ۲۰۰۲ به ميزان ۹/۱ رشد كرد. پيش بيني مي شود كه رشد اقتصاد در سال هاي ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ به ۴ درصد برسد كه از ميانگين رشد اقتصاد در كشورهاي آمريكاي لاتين خيلي بيشتر است.در عين حال آمارهاي رسمي حاكي است كه بيكاري نيز رشد يافته و در سال ۲۰۰۳ تعداد ۲۰ هزار شغل نسبت به سال ۲۰۰۲ كمتر بوده است.اتحاديه هاي صنفي در پرو مثل اهالي شهرك پاچاكوتك بر اين عقيده هستند كه چند صباحي به تولدو فرصت دهند تا شايد بتواند بهبودي در امور حاصل سازد.
رهبر بزرگ ترين كنفدراسيون اتحاديه هاي پرو مي گويد: اگر دولت نتواند رشد اقتصادي را به سوي منافع تهيدستان سوق دهد كارگران دست به اعتراض خواهند زد.اما در حالي كه بسياري از مردم يا اكثريت آنان از تولدو ناراضي هستند امتياز بزرگي كه تولدو بي آنكه اراده كند در اختيار دارد اين است كه در ميان مخالفان شخصيتي نيست كه بتواند جاي او را بگيرد. به علاوه او قدرت استثنايي ديگري هم دارد كه مي تواند در اوج بدترين فشارها واكنش درست نشان بدهد. اين امتيازات براي رئيس جمهوري كه در بدترين موقعيت مردمي قرار دارد كم نيست. تولدو از اول سال جاري ميلادي مهلت چندماهه اي را هم از مردم گرفته است. اين سومين امتياز اوست. حال بايد ديد كه در گذر پرشتاب زمان پيروزي از آن رئيس جمهور نامحبوب خواهد شد، يا مردمي كه راه حل مشكلات را در جابه جايي فرد مي دانند به خيابان ها خواهند ريخت؟
