همينطور منتظر مانديم و منتظر ماندند تا زلزله اي ديگر ، فاجعه اي ديگر بوجود آورد و ما تنها به ايثار و از خود گذشتگي مردم باليديم. آنچه که بارها و بارها ثابت شده است.

حرف تازه اي نيست که کشور ايران روي خط زلزله قرار دارد و هر آن امکان وقوع فاجعه اي ديگر مي رود و حتما پس از آن ، بسيجي مردمي براي ايثاري ديگر و اين سلسله ادامه دارد . آيا اين تنها راهي است که فراروي ما قرار دارد؟ کار ديگري مقدور نيست؟ دست روي دست بگذاريم تا زلزله بعدي که شايد عنقريب در همين تهران اتفاق بيفتد ( چنانچه بسياري از کارشناسان و متخصصان پيش بيني کرده اند و تلفات باور نکردني هم برايش در آن پيش بيني نوشته اند) و مجددا ستاد حوادث غير مترقبه هم فراخوان عمومي بدهد؟

مهم نيست ، مي گويند مرگ هر انساني تحت اراده خداوند است و بالاخره از راه مي رسد و از آن گريزي نيست ... ولي مسئوليت زندگي کردن چه مي شود ؟ پس واکسيناسيون هم انجام ندهيم و هر گونه ايمني را رد نماييم و بدون هرگونه دفاعي ، در مقابل هجوم حوادث و خطرها بنشينيم!

به نظر مي آيد در کشور ما اجماع غالب در مقابل زلزله چنين انديشه اي است !! همه اميدها فقط به پس از اين اتفاق است که خرابي کمتري به بار آيد و تلفات محدودتري داده شود و همياري بيشتري از سوي مردم پديدار گردد. مثل اين است که سوار بر اتومبيلي با سرعت 200 کيلومتر در ساعت هستيم و دست و پا بسته و چشم بر هم نهاده به سوي يک سري موانع سخت در حرکتيم و تنها اميدمان برخورد کم خسارت تر با آن موانع و کمک هاي مردمي بعد از آن مي باشد!!

واقعا نمي شود به جاي اين همه مصيبت ديدن و هزينه هاي گزاف و تحمل زيانهاي مادي و معنوي جبران ناپذير ، با صرف سرمايه هاي به مراتب کمتر ، مردم مناطق زلزله خيز را درون ساختمانهاي استاندارد و مقاوم تر در مقابل زلزله سکونت داد و يا محل سکونت آنها را در برابر چنين فجايعي بازسازي کرد؟ چقدر زمان و هزينه برمي دارد؟ يک سال ؟ 2 سال؟ 5 سال ؟ 10 سال؟!

از زلزله طبس در سال 57 تا زلزله رودبار در سال 69 ، 12 سال طول کشيد . نمي شد در طي اين مدت ( در حالي که علت اصلي خرابي ها نه فقط شدت زلزله ها ، بلکه آسيب پذير بودن بيش از حد ساختمانهاي قديمي محل سکونت مردم زلزله زده ارزيابي گرديده ) براي مقاوم سازي خانه هاي اهالي رودبار و پيرامون آن و ديگر محل هاي زلزله خيز فکري انديشيد؟ از سال 69 تا زلزله چند روز پيش بم نيز حدود 13 سال راه داشتيم ولي نه تنها در بم ، بلکه در هيچ کجاي ديگر اين سرزمين زلزله خيز، کسي به خانه هاي لرزان در مقابل زلزله نيانديشيد چنانچه از اين پس نيز کسي به فکر آن نيست و نخواهد بود . همه در فکر دفن عزيزاني هستند که از زير آوارهاي بم بيرون آورده شوند و کسي به فکر عزيزاني نيست که عنقريب با زلزله اي ديگر زير آوار مي روند.

بارها گفته شده زلزله تهران بيش از هر شهر ديگري امکان وقوع دارد و در اين صورت به علت غيراستاندارد بودن ساختمانهاي پايتخت ، فاجعه آن بسيار فراتر از طبس و رودبار و بم خواهد بود . آيا براي آن فکري شده ؟ يا دست روي دست نشسته ايم که بيايد و خراب کند و آوار سازد و برود ، آنگاه دوباره آلرت بزنيم که آي مردم بياييد کمک کنيد!!