سخنان افشاگرانه «ايسن جردن» يكى از قوى ترين مديران اجرايى شبكه تلويزيونى «سى ان ان» در حاشيه جلسه مناظره «اقتصاد جهانى» مبنى بر اين كه «ارتش آمريكا قبلاً تعدادى از روزنامه نگارانى را كه در عراق كشته شده بودند، هدف قرار داده بود»، به سرعت در اينترنت بازتاب يافت وبلاگرهاى دست راستى آمريكا را تحريك كرد تا وى را به اين سمت بكشانند كه سخنانش را به طور رسمى پس بگيرد، عذرخواهى كند و نهايتاً پس از ۲۳ سال كار در «سى ان ان»، استعفا بدهد. وى گفت به اين خاطر استعفا مى دهد كه نمى خواهد وجهه «سى ان ان» به خاطر اظهارنظر شخصى او خدشه دار شود. اما اين بحث و جدال واقعى نبايد فقط معطوف به اظهارنظر مدير شبكه «سى ان ان» باشد بلكه بايد درباره اين موضوع ادامه يابد كه چرا دولت آمريكا در قبال قتل روزنامه نگاران توسط ارتش سكوت كرده است. به عنوان نمونه، اتفاقاتى كه در روز هشتم آوريل ۲۰۰۳ رخ داد را مرور مى كنيم. «تارك ايوب» خبرنگار شبكه تلويزيونى الجزيره در حال ارسال گزارش از دفتر خبرى اش در بغداد بود. او به عنوان يك شاهد عينى در حال ارسال گزارشى از درگيرى خشن بين سربازان آمريكايى و عراقى در نزديكى رود دجله بود. هنگامى كه وى بالاى پشت بام ساختمان ايستاده بود، يك هواپيماى جنگى آمريكا به سرعت پائين آمد و يك راكت را به دفتر الجزيره شليك كرد. ايوب در همان دم كشته شد. فرمانده مركزى آمريكا با انتشار يك بيانيه رسمى مدعى شد كه «شليك هاى زيادى از ساختمانى كه روزنامه نگاران الجزيره در آنجا بودند، به سمت ارتش آمريكا صورت مى گرفت.» ولى بعداً در تاييد اين ادعا هيچ مدركى پيدا نشد. شبكه تلويزيونى الجزيره هفته ها پيش از آنكه تعرضات آغاز شود، محل دفتر خود را به ارتش آمريكا اعلام كرده بود و يك روز قبل از مرگ ايوب نيز نوعى تضمين و خاطر جمعى را دريافت كرده بود كه دفتر الجزيره مورد حمله قرار نخواهد گرفت. ظهر هشتم آوريل، يك تانك آمريكايى طى عملياتى در بغداد، هتل فلسطين را كه محل زندگى و كار بيش از يكصد روزنامه نگار بين المللى بود، مورد حمله قرار داد. بمب به طبقه پانزدهم كه محل دفتر خبرگزارى رويترز بود، اصابت كرد كه بر اثر آن دو عكاس خبرى شامل «تاراس پروتسيوك» از خبرگزارى رويترز و «خوزه كواسو» از شبكه اسپانيا، كشته شدند. دولت آمريكا دوباره مدعى شد كه «از آن ساختمان به سوى ارتش آمريكا حمله شده بود و ما هم در حال پدافند دفاعى از خودمان بوديم.» اين ادعا با نشانه ها و توضيحات روزنامه نگاران مستقر در آن هتل از جمله فيلم گرفته شده توسط يك خبرنگار تلويزيون فرانسه، متناقض بود. كميته حمايت از روزنامه نگاران در اين باره اظهارنظر قطعى كرده بود كه «نيروهاى پنتاگون و فرماندهان آمريكايى در بغداد به خوبى مى دانستند كه هتل فلسطين پر از روزنامه نگاران بين المللى بود.»

از سوى ديگر، «ويكتوريا كلارك» سخنگوى پنتاگون در يك بيانيه رسمى تعجب آور و تكان دهنده اعلام كرد كه «پنتاگون نمى تواند امنيت جانى را براى روزنامه نگارانى كه در اكيپ همراه با ارتش آمريكا نيستند، تضمين كند.» وى خطاب به روزنامه نگاران اخطار داد كه «بغداد مكان امنى نيست و شما نبايد آنجا باشيد.» اظهارنظر ايسن جردن مدير شبكه تلويزيونى «سى ان ان» كه به خاطر آن استعفا داد، يك اظهارنظر كاملاً راديكالى نبود. او در حال بيان كردن نظريه عمومى و رايج در همه نهادهاى خبرى در دنيا بود. «ديويد اچليزينگر» سردبير خبرگزارى رويترز نوامبر گذشته گفت كه «ما سه قتل از روزنامه نگاران داشته ايم كه يا در اكيپ همراه ارتش آمريكا نبودند يا جزء كشورهايى بودند كه نيروى نظامى به عراق نفرستاده بودند و همه آنها توسط ارتش آمريكا كشته شدند و از نظر ارتش آمريكا، كشتن آنها بحق بوده است.» وى پرسيد: وظيفه آمريكا در قبال روزنامه نگارانى كه در اكيپ همراه ارتش نبوده اند يا كشورهايشان نيروى نظامى به عراق نفرستاده اند، چيست؟ آيا با اين روزنامه نگاران بايد مثل دشمن رفتار كرد؟ «نيك گئوئينگ» يكى از سردبيران ارشد «بى بى سى» نيز اظهار داشت كه اخيراً در جلسه هاى درونى نهادهاى خبرى درباره اين موضوع صحبت هاى زيادى شده است اما اين صحبت ها را به شكل عمومى مطرح نمى كنند. وى در يكى از همين جلسات درباره خطرهايى كه روزنامه نگاران در عراق با آن مواجه هستند، نوشته بود: «مشكل اين است كه بسيارى از نيروهاى نظامى و به طور مشخص ارتش آمريكا، نمى خواست كه ما روزنامه نگاران آنجا باشيم. آنها، آنجا را براى كار ما غير راحت كرده بودند. من فكر مى كنم در نمونه هاى بسيارى، اين تصور براى ارتش آمريكا شكل گرفته بود كه روزنامه نگاران مى توانند هدف راحتى براى حمله قراردادن باشند بى آنكه ارتش مورد مجازات قرار گيرد.» ارتش آمريكا تاكنون حتى يك سرباز آمريكايى را به خاطر قتل روزنامه نگاران مجازات نكرده است. گرچه گفته مى شود كه ارتش آمريكا درباره قتل برخى از روزنامه نگاران در حال انجام تحقيقات سرى است، اما عموماً درباره قتل روزنامه نگاران يا گفته اند كه در حال پدافند دفاعى از خود بوده اند و يا اين كه اين قتل ها به صورت يك اشتباه كارى رخ داده است. آنها بسيارى از قتل ها را هم «بحق» دانسته اند مثل قتل «مازن دانا» عكاس خبرگزارى رويترز كه رسماً هم اعلام شد كشتن وى بحق بوده است زيرا دوربين وى شبيه نارنجك مجهز به موتور جت- آرپى جى- بوده است. همچنين قتل «مازن التيوميزى» خبرنگار شبكه تلويزيونى العربيه كه با شليك گلوله آمريكايى كشته شد هنگامى كه از آتش زدن وسيله نقليه حامل اسلحه نيروهاى آمريكايى در خيابان «حيفا» در بغداد، گزارش داد.