حمله انتحاري اخير در شهر حيفا كه بيست كشته بر جاي گذاشت، حمله نيروهاي اسرائيلي به سوريه را به دنبال داشت. دور باطل خشونت در خاورميانه با سرعتي بيش از پيش در چرخش است و چشم اندازهاي صلحي پايدار، بس تيره و تار. بايد اذغان داشت كه اسرائيل با اين گام خشونت آميز، راهي نادرست در پيش گرفته است.

به گزارش سرويس بين الملل ايلنا, عقل آريل شارون نخست وزير اسرائيل در آن لحظه كه فرمان حمله نيروهاي اسرائيلي به اردوگاه آموزشي سازمان جهاد اسلامي در خاك سوريه را صادر كرد، بايد از سرش پريده بوده باشد. ترديدي نيست كه سوقصد انتحاري در حيفا كه بيست كشته به جاي گذاشت، اسرائيل را شوكه كرد، اما هنگامي كه اسرائيل، چنين جنايتي را دليلي براي انجام حملات هوايي در فراسوي مرزهايش قرار ميدهد، آنوقت با آتش بازي ميكند و احتمال بروز خطراتي تازه، آنهم در آن سوي مرزهاي فلسطيني نشينان را تشديد ميكند.

به گزارش صداي آلمان, شكي نيست كه سوريه هنوز هم با اسرائيل در حالت جنگ به سر مي برد. شكي نيست كه سازمان هاي افراط گرايان فلسطيني مخالف صلح با اسرائيل در سوريه به سر مي برند و شكي نيست كه حزب الله لبنان كمكهاي خود از برخي كشورهاي همسايه را از طريق سوريه دريافت مي كند. اما اين چيزهاي است كه سالهاست، همگان به آن آگاهي دارند و بايد گفت كه رابطه اي مستقيم ميان سوريه و سوقصد حيفا به چشم نميخورد.

ابراز اين چنين اتهاماتي عليه سوريه، انسان را به ياد اتهاماتي مياندازد كه كاخ سفيد و واشنگتن پيش از آغاز جنگ به صدام حسين زده بود. اما بيش از آن به ياد آوردنده اتهاماتي است كه واشنگتن ماه هاست در صدد فراهم آوردن آن عليه سوريه است و آن اينكه، دولت سوريه، به خويشاوندان صدام حسين پناه داده و فعالانه از مبارزه گروه هاي مسلح عراقي با نيروهاي نظامي آمريكا حمايت مي كند. از آن گذشته ايالات متحده معتقد است كه سوريه در تروريسم جهاني دست داشته و از اين رو اين كشور را در فهرست سياه خود قرار داده است.

جالب توجه اينكه، اساس ادعاهاي آمريكا اطلاعاتي است كه واشنگتن از اسرائيل دريافت مي كند. دولت اسرائيل به ويژه تحت رهبري آريل شارون، ميل شديدي دارد كه به همسايگان دشمن خود در خاورميانه، انگ شرارت بزند. اين سياست اسرائيل در قبال عراق موفقيت آميز بود. در اينجا بايد گفت كه تنش هاي ميان آمريكا و سوريه ميرفت كه از بين برداشته شود، به ويژه به خاطر آنكه دولت سوريه كم و بيش صادقانه تضمين داده بود كه هيچگونه تمايلي به تشديد اوضاع خاورميانه ندارد.

ايالات متحده نيز از آن پس، از تهاجم لفظي خود عليه سوريه كاست، شايد هم به اين خاطر كه با توجه به جنگ و درگيريهاي روزانه اش در عراق، حوصله آغاز نبردي تازه با سوريه را ندارد. به همين خاطر، حمله اسرائيل به سوريه از خطر و حساسيت زيادي برخوردار است. در اينجا ما با مسئله دفاع از خود سروكار نداريم، بلكه با حمله اي روبرو هستيم كه آن ذره ثبات و آرامش موجود در خاورميانه را نيز به خطر انداخته است. پيامدهاي اين حمله نامشخص است، به استثناي يك مورد و آن اينكه اسرائيل با اين اقدام خود به امنيت بيشتر دست نخواهد يافت.