هفته گذشته، شاهد موجى از خبرها* در مورد گزارشهاى جعلى برخى سازمانهاى اطلاعاتى انگليسى و آمريكايى به پارلمانهاى اين دو كشور براى جلب حمايت آنها از حمله به عراق بوديم.
در انگليس توسط تعدادى از اعضاى سازمان ضد جاسوسى اين كشور، مطالبى طرح شد كه واكنش شديد تونى بلر را برانگيخت، «بلر» ضمن حمله به آنها گفت: «يك مامور خودسر سرويسهاى امنيتى، اطلاعات غير دقيقى به رسانهها داده است.»
جان ريد، رئيس فراكسيون اكثريت در مجلس عوام نيز اين افراد را «عناصر خودسر» ناميد.
اين «عناصر خودسر» گفتهاند كه دولت در مورد تهديد ناشى از سلاحهاى تخريب جمعى صدام حسين اغراق كرده است.
ريد گفت: چند نفرى قصد داشتهاند حيثيت دستگاه اطلاعاتى را زير سئوال ببرند. در همين حال كنگره آمريكا دستور انجام تحقيقاتى را درباره سوءاستفاده احتمالى از اطلاعات امنيتى كه دولت جرج بوش ادعاهاى خود در مورد سلاحهاى كشتار جمعى عراق را بر آنها استوار كرده بود را صادر كرده است.
آنچه كه در آمريكا و انگليس هم اكنون مطرح شده، بحث دستكارى در گزارشات اطلاعاتى سازمانهاى جاسوسى اين دو كشور توسط دولت است.
حال با توجه به اين اتفاقات و حجم كثير خبرهاى پيرامون آن در روزهاى گذشته دو احتمال به ذهن متبادر مىشود:
اول اينكه، سازمانهاى اطلاعاتى در اين كشورها از درون دچار درگيرى شدهاند، بطوري كه در انگليس، MI5 عليه اينتليجنس سرويس (MI6) افشاگرى مىكند و در آمريكا CIA و آژانس اطلاعات امنيتى وزارت دفاع درگير هستند كه در بعضى موارد، در درون هر كدام از سرويسها نيز، شواهدى دال بر اختلافات شديد داخلى ديده مىشود؛ كه دامنه پارهاى از آنها به مطبوعات و رسانهها هم مي رسد.
دوم اينكه، با نگاهى بدبينانه به اين نتيجه برسيم كه اين اخبار و گزارشات در راستاى يك عمليات روانى جديد براى اقناع افكار عمومى در مورد حمله به عراق مىباشد، اما چگونه؟
چيزى كه مسلم است، افكار عمومى دنيا، در مورد حمله به عراق به هيچ وجه، نظر مساعدى نداشت؛ افکار عمومي کشورهاي مختلف حتى با اين فرض كه عراق سلاح كشتار جمعى دارد، حاضر نبودند كه آمريكا به عراق حمله كند.
حال مسألهاى كه توسط سرويسهاى جاسوسى طرح شده اين است كه گزارشات اطلاعاتى براى حمله قانع كننده نبودهاند يا شواهد و اطلاعات موثقى در مورد دسترسى عراق به سلاحهاى كشتارجمعى در دست نبوده است، پس حمله نامشروع بوده و دولت ها، پارلمان هايشان را فريب دادهاند.
و اين را به طور مداوم در اين چند مدت تكرار كردهاند.
شما تصور بكنيد چند هفته ديگر انبارهاى سلاح هاي شيميايى در عراق كشف شوند(چه واقعي و چه ساختگي)، نتيجه منطقى اين عمليات چه خواهد شد؟
1. آمريكايىها راست مىگفتند. اطلاعات موثقى در مورد سلاحهاى عراق داشتهاند.
گزارشها دروغين نبوده ... دولت، پارلمان را فريب نداده و ...
پس نتيجه مهمتر:
2. حمله به عراق مشروع و توجيهپذير بوده است.
و اين نتيجه دوم هدف اين عمليات روانى است.
آمريكايىها با اين عمليات روانى براى مشروعيت حمله خود دليلى را قائل مىشوند و اين دليل را به همه القا مي کنند، سپس «دليل» موجوديت پيدا مىكند.
در صورتى كه قبل از آن حتى با فرض وجود سلاحهاى كشتار جمعى در عراق، افكار عمومى، حمله را موجّه نمىدانست. 
