لائيك از ريشه‌ي لاتيني «Laicus» (به معني امور متعلق به خلق در مقابل امور متعلق به خدا) گرفته شده است. همچنين در قرون وسطي كسي را كه جزو سلسله مراتب كليسايي نبوده است “لائيكوس” مي‌ناميدند. لائيسيسم در روزگار ما به معناي آئيني است كه مي‌خواهد بنيادها و تأسيسات اجتماعي را از تسلط مذهب خارج كند.

لائيسيته تا حدودي و تا آنجا كه قصد جداكردن نهادهاي دولتي و تعليم و تربيت از ديانت را دارد شبيه سكولاريسم است؛ با اين تفاوت كه سكولاريسم يك پروسه‌ي دنيوي كردن امور و قداست‌زدايي گسترده در قلمروهاي مختلف است. اما لائيسم بيشتر به نسبت ميان دولت و دين مربوط مي‌شود كه مبتني است بر:

1.  جدايي جامعه‌ي مذهبي از قدرت سياسي

2. پلوراليسم مذهبي دولت و بي‌طرفي نسبت به همه‌ي اديان

3. تأكيد بر الحاد رسمي كاركنان دولت و عدم پايبندي آنها به شعائر مذهبي.

بعضاً نيز افراد يا دولت‌هايي را كه بر الحاد صراحت دارند “لائيك” مي‌نامند؛ مثلاً دولت فرانسه از سال 1905 ميلادي، يك دولت رسماً لائيك است و يا نظير آن دولت تركيه كه به سال 1922 ميلادي تأسيس گرديد.