تكنولوژي مدرن اين امكان را فراهم آورده كه بتوان به حريم‌هاي خصوصي افراد تجاوز نمود و اعمال آنها را مشاهده كرد. به موارد گوناگوني ازاين حريم شكني‌ها در اين مقاله اشاره شده است. مسئله قابل توجه اين است كه اگر افراد جامعه به وجود اين نظارت عادت كنند و هيچ اعتراضي صورت نگيرد ديگر چيزي به نام حريم شخصي افراد معنايي نخواهد داشت.

اگر چه ماشين‌هاي شما هنوز قادر به شناسايي چهره شما نيستند، ولي به زودي خواهند توانست و در حقيقت، همه چيز را درباره شما خواهند دانست. هم اكنون در بسياري از شهرهاي بزرگ آمريكا، گذر از چراغ قرمز منجر به عكس‌برداري از پلاك ماشين مي‌شود و قبض جريمه از طريق اينترنت براي شما فرستاده مي‌شود.

اين دروبين‌ها حتي اعمالي را كه شما در يكي از پاتوق‌هاي درياچه ميشيگان انجام مي‌دهيد نيز ضبط مي‌كنند. مصوبه‌اي در دست اقدام است كه اجازه به كار بردن دوربين‌هاي مراقب را در تاكسي‌هاي تورنتو- انتاريو مي دهد. به زودي حتي براي خريد يك پاكت شير نيز توسط كارت اعتباريتان شناسايي مي شويد و تاريخ و زمان دقيق خريدتان ثبت مي‌شود.

به كارگيري دوربين‌هاي ناظر، اختلاف بين تكنولوژي و حق داشتن حريم شخصي را پررنگ‌تر مي‌نمايد. همان طور كه دونالد هانيز- متخصص در موارد حريم‌هاي شخصي و عضو انجمن بين‌المللي حقوق مدني- مي‌گويد: ما در پرتگاه جامعه تحت نظارت هستيم و در واقع ما مي‌دانيم كه دولت ناظر، طي روندي تدريجي، سعي در باز كردن جاي خود در ميان ما دارد. آنچه نمي‌دانيم اين است كه دولت ناظر، خود را در لواي تكنولوژي شيك و مفيد به ما تحميل خواهد نمود و آنچه درك نكرده‌ايم اين است كه به زودي آن چنان غرق در اين تكنولوژي خواهيم شد كه جامعه نه تنها از وجود اين ناظر ناراحت نمي‌شود بلكه با آغوشي باز پذيراي آن خواهد بود.

بگذاريد نظري داشته باشيم به برخي از مثال‌هاي واقعي اين تكنولوژي و آنچه براي ما در برداشته است:

غوغايي در تمپا

در ژانويه سال 2001، بيش از يكصد نفر هزار نفر براي تماشاي بازي سوپر بال xxxv وارد استاديوم ريموند جيمز در تمپا شدند و ناخواسته وارد اين دنياي شكوهمند جديد گرديدند؛ دوربين‌هاي پليس، هنگام گذر تماشاچيان از دروازه ورود به استاديوم، فيلمبرداري نمودند و چهره آنها را با چهره‌هاي شناخه شده تبهكاران، تروريست‌ها، اشرار و قاتلين حرفه‌اي تطبيق دادند. ولي دست آخر حدود 2 نفر از آنها كه تماماً جيب‌بر بودند شناسايي شدند. طرفداران اين بازي و تماشاچيان از اين كه مخفيانه از چهره‌هايشان عكس‌برداري شده و با چهره تبهكاران و جانيان تطبيق داده شده است، بي‌خبر بودند وبه جرات مي‌توان گفت: تا زماني كه اين موضوع به يك بحث بين‌المللي تبديل نشده بود، از آن بي‌اطلاع بودند.

گروه‌هاي آزادي‌خواه بر سر اين موضوع كه تجربه تمپا زمينه جديدي را براي نقض حقوق حريم شخصي ايجاد نموده است بحث كرده‌اند. بري استهبارد مي‌گويد: « اين تجربه، تجربه‌اي مطبوع و بي زيان بود ولي به طور حتم، تجربه‌هاي بعدي اين چنين نخواهند بود» وي افزود: ما به اين مسئله كه هيچ كنترلي از طرف دولت بر اين تكنولوژي وجود ندارد و هيچ حمايتي از حقوق شهروندان در برابر استفاده نادرست از آن نمي‌شود، اعتراض مي‌كنيم. براي مثال با وجود اين كه فعلا از اين دوربين‌ها فقط براي شناسايي مجرمان استفاده مي‌شود ولي هيچ قانوني استفاده از اين دروبين‌ها را براي مقاصد غيراخلاقي و خلاف عرف، ممنوع و ياحتي محدود نمي‌نمايد.

سناتور كريس داد كه از طرفداران قانوني شدن حفظ حقوق شخصي شهروندان است، گفت: اين عمل به عنوان آخرين مثال زير پا گذاشتن حريم شخصي افراد، وقتي بيشتر توجه ما را جلب مي‌نمايد كه مي‌انديشيم، وقتي چيزي به بي‌اهميتي يك مسابقه ورزشي مي‌تواند باعث زير پا گذاشتن حريم شخصي افراد شود، بدون اين كه موافقت اين افراد جلب شده باشد و يا اطلاعات خاصي در اختيار آنان قرار گرفته باشد و مورد پرسش مسئولان قرار گرفته باشند، در مواردي كه موضوعات چون برتري سياسي، ايدئولوژي يا روابط خصوصي مطرح باشد؛ طرز برخورد چگونه خواهيد بود؟

از آنجايي كه اين رخداد، تلويحا آزاد بودن هر گونه بازجويي و حمله بي‌دليل و شهروندان را مي‌رساند باعث ايجاد نگراني‌هاي زيادي در رابطه با حقوق شهروندان شده است. گروه‌هاي آزادي‌خواه شهر تمپا از مردم مي‌خواهند، در مورد اين سيستم امنيتي بيشتر بينديشند؛سيستمي كه حريم‌هاي شخصي افراد را زير پا مي‌گذارد اين گروه‌ها در تحقيقات اجتماعي خود به اين نتيجه رسيده‌اند كه وقتي افراد در اجتماع هستند، حريم‌هاي شخصي بسيار كمتري را براي خود متصور مي‌باشند؛ ولي همين افراد بر اين باورند كه جامعه زير بار اتكاي پليس به مدارك اين چنيني نخواهد رفت.

فعاليت‌هاي اين گروه‌هاي آزادي‌خواه، مردم شهر تمپا را بر آن داشت كه جزئيات پرونده مربوط به مسابقات را بررسي نمايند مواردي از قبيل اين كه اطلاعات ويدئويي ضبط شده توسط پليس چگونه استفاده ، طبقه‌بندي و نابود خواهد شد و دقيقا كدام يك از پايگاه‌هاي اطلاعاتي پليس،‌مسئول چك كردن چهره هاي هزاران تماشاچي اين مسابقه بود. گروه‌هاي آزادي‌خواه ادارات و موسسات دولتي را به امتحان كردن كنترل‌هايي بر روي اين سيستم تشخيص هويت پيشرفته تشويق مي‌كردند. به دور از مشكلات قانوني كه از پيشرفت اين تكنولوژي به وجود مي‌آيد، بايد به شهروندان تمپا اين فرصت داده شود كه بتوانند سؤالات خود را در مورد اين تكنولوژي مطرح نمايند و جواب مسئولان دولتي را بشنوند سوالاتي از قبيل:

- آيا استفاده از تكنولوژي تشخيص هويت و نظارت در مسابقه سوپر بال، به صورت قانوني صورت گرفته؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، چه كسي اين اجازه را صادر نموده است؟

- طي كدام گزارش يا مصوبه، مزاياي استفاده از اين سيستم نظارتي براي نمايندگان مجلس و يا اداره پليس شرح داده شده است؟

- به چه علت، مسئولان استاديوم ريموند جيمز، مردم را از وجود دوربين‌ها آگاه نساخته‌اند.

- در صورت موفقيت‌آميز بودن اين طرح، چه اقداماتي صورت خواهد گرفت؟ در اين صورت آيا از ورود افراد مظنون به استاديوم جلوگيري خواهد شد؟ آيا تحت تعقيب قرار خواهند گرفت؟ آيا زنداني خواهند شد؟ در صورت زنداني شدن به چه جرمي؟

- آيا فيلم‌هاي ضبط شده در بايگاني عمومي فلوريدا قرار خواهند گرفت؟ در اين صورت آيا فروش و استفاده از اين فيلم‌ها مجاز خواهد بود؟ به عبار ديگر، آيا پليس تمپا تصوير هزاران فرد بي‌گناه را كه در فيلم وجود دارد، به آن ها باز خواهد گرداند؟

پس از اين اتفاق، اخباري مبني بر وجود تكنولوژي نظارتي مشابهي در شهر واي‌بر تمپا نيز مخابره شد. در اين زمان دولت در پي يافتن راه‌هاي ديگري براي استفاده از سيستم نظارت مي‌باشد. سخن گويان دولت، احتياج دولت به سيستم حفاظتي با قابليت شناسايي چهره خبر مي‌دهند و پنتاگون پشتيباني مالي برخي از تحقيقات دانشگاهي را در اين زمينه به عهده گرفته است.

سيستم شناسايي

سيستم‌هاي شناسايي چنان كه به نظر مي‌رسند، اختراعات جديدي نمي‌باشند. در دهه گذشته، معمولا براي استفاده محدود در برخي از ساختمان‌ها، ادارات و ... با مقاصد امنيتي به كار رفته‌اند. آنچه كه يك سيستم تشخيص هويت انجام مي‌دهد، تبديل تصاوير به روابط رياضي و الگوريتم‌ها و تطبيق‌ آنها با داده هاي موجود در پايگاه‌هاي اطلاعي است. از 4 سال قبل تاكنون از اين تكنولوژي جهت مقاصد گوناگوني استفاده شده است. دوربين‌هايي ارزانتر و پيشرفته‌تر، استفاده از اين ابزار جهت تماشاي مردم در خيابان‌هاي شهر يا در وسائل نقليه همگاني را آسانتر مي‌نمايد.

يكي از اولين استفاده‌كنندگان اين تكنولوژي كازينوهاي لاس‌وگاس بودند كه از اين سيستم براي تشخيص هويت افراد- مثل شمارندگان امتياز بازي‌ها- استفاده نمودند. فرانسيس زلاني كه سخن‌گوي يك شركت توليدكننده وسائل تشخيص هويت است، در اين باره گفت: براي فرار از دست اين سيستم‌ها تنها يك جراحي پلاستيك ساده روي صورت كافي است. اين شركت با اداره كل پليس لندن، جهت نصب دوربين در خيابان‌هاي شهر، همكاري دارد.

وضعيت نظارتي مشابهي در بريتانيا نيز حكمفرماست؛ شوراي بخش نيوهام شهر لندن اعلام نموده است كه از زمان نصب اين دوربين‌ها (در سال 1998 كه سه ميليون دلار هزينه در برداشته است)، آمار حمله و يورش به اشخاص 21 درصد، خرابكاري 26 درصد، و شرارت 39 درصد كاهش پيدا كرده است. اطلاعات به دست آمده از طريق اين دوربين‌ها باعث دستگيري بيش از يكصد نفر شده است كه 3 نفر به جرم قتل، 8 نفر به جرم دزدي و 90 نفر به جرم شرارت بوده است.

در شهر لستر، سيستم‌هاي تشخيص هويت توماس والي، به وسيله بررسي چشم و استخوان‌بندي صورت افراد، هويت آنها را با پايگاه‌ اطلاعاتي مربوط به جنايتكاران سابقه‌دار تطبيق مي‌دهد بنا به ادعاي مسئولان اين سيستم، در حدود 80 درصد موارد، تشخيص درستي از خود نشان داده است.

سيستم امنيتي جديدي در بريتانيا توليد و عرضه شده است كه افراد را از طريق شيوه راه رفتن واحدي كه دارند، شناسايي مي‌نمايد. برخلاف تشخيص هويت براساس چهره و عنبيه، در اين روش، تشخيص هويت براساس روش راه‌رفتن افراد است و تشخيص هويت از فاصله دور و حتي با دوربين‌هايي با كيفيت پايين نيز امكان‌پذير است.

مارك نيكسون، استاد دانشگاه ساتهمپتن در زمينه هوش مصنوعي گفت: «مخفي كردن شيوه راه رفتن به آساني امكانپذير نيست. هنگامي كه كسي براي دزدي به بانك مي‌رود، چهره خويش را مي‌پوشاند و لباس مبدل مي‌پوشد ولي تغيير شيوه راه رفتن، بدون اين كه توجهي به آن بكند يا وقتي در حال فرار است، عملي نمي‌باشد.»

در جامعه ما جايي كه غرق در جرم‌هاي علني است، تصوير اكثر افرادي كه مشكوك به بزه بودند، توسط دوربين‌هاي محافظ گرفته شده است و اين در حالي است كه متاسفانه تصوير واضحي از صورت و چهره آنها به دست نيامده است. به همين دليل، نيكسون تصميم گفت تحقيق نمايد كه شيوه راه رفتن افراد به گويايي چهره آنها هست يا نه؟ او و همكارانش براي اين مسئله دو راه حل يافتند و معتقد بودند كه نتيجه به دست آمده از هر دو راه، رضايت بخش مي‌باشد.

در راه حل اول، با كمك فيلمي كه به دست مي‌آيد، طريقه راه رفتن و مكان زانوهاي مظنون مشخص مي‌گردد. طي يك فرآيند ساده و در چند فريم، مي‌توان فاصله بين زانوهاي فرد مظنون را معين نمود. به عقيده نيكسون و همكارانش، اين فاصله در افراد مختلف، متفاوت مي‌باشد و هركس اندازه مخصوص خود را دارد.

راه حل دوم كه در ماه فوريه گذشته منتشر گرديد، از يك پايگاه اطلاعاتي استفاده مي‌نمايد، بدين ترتيب كه مشخصات مربوط به راه رفتن فرد از قبيل زاويه و سرعت پاها و زانوها، به پايگاه اطلاعاتي مخابره و در آنجا با موارد موجود تطبيق داده مي‌شود.

در حال حاضر، هر يك از اين روش‌ها نقايص و نقاط قوت خود را دارد. روش اول به مفيدي روش دوم نمي‌باشد ولي روش دوم، در صورتي كه پاهاي فرد مظنون پوشيده باشند، عمل نخواهد كرد. نيكسون و همكارانش معتقدند، در صورت تامين هزينه‌ها، ظرف مدت 10 ماه مي‌توانند سيستم خاصي را طراحي نمايند كه خصوصيات هر دو روش را داشته باشد.

با وجود اين سيستم‌هاي آزمايش شده، تنها در 15 مورد به خوبي عمل كرده‌اند، نيكسون معتقد است، سيستم‌هايش درست عمل مي‌نمايند و مطابق نياز روز طراحي شده‌اند. يكي ديگر از موارد استفاده اين دستگاه‌ها، شناسايي زنان سارقي است كه با وانمود كردن به بارداري،اجناس را از فروشگاه‌ها در زير لباس خود به سرقت مي‌برند.

سيستم نظارتي تلويزيون‌هاي مدار بسته پليس cctv، از هر دو نوع اين سيستم‌ها، به طور وسيع براي پوشش دادن ايستگاه‌هاي وسايل نقليه عمومي، تقاطع خيابان‌هايي كه به اين ايستگاه‌ها ختم مي‌شوند، فروشگاه‌هاي بزرگ، موسسات مالي و اعتباري، بيمارستان‌ها، سوپر ماركت‌ها و كليه موسساتي كه در حين حمل و نقل كالاهايشان از پليس كمك مي‌گيرند، استفاد مي‌نمايد. مردم بريتانيا به صورت گسترده‌اي از اين نظارت حمايت كرده‌اند، چون از زمان استفاده از اين سيستم، ارتكاب جرم و بزه و خلاف رانندگي به شدت كاهش يافته است. علاوه بر اين، براثر استفاده از اين سيستم امنيتي، هيچ اعمال قدرتي براي فرار از دست قانون صورت نمي‌گيرد.

چشم‌هاي حكومت

براساس تحقيق جمعيت آزادي‌خواهان نيويورك، از مردم منهتن، به صورت مخفيانه در خيابان‌ها، ساختمان‌هاي عمومي و در حياط خانه‌شان فيلم‌برداري شده است. نورمن سيگل يكي از اعضاي اجرايي جمعيت آزادي خواهان، در مصاحبه با نيويورك تايمز اعلام كرد: «هميشه كسي درحال نظاره شماست كه كجا مي‌رويد و چه مي‌كنيد.»

بيشتر دوربين‌ها بر روي سقف خانه‌ها، دورن حباب چراغ‌ها و ورودي ساختمان‌هاي كارگذاري شده‌اند و بيش از چهارصد دوربين با قابليت چرخش در گوي چراغ‌هاي خيابان‌ها پنهان شده‌اند. البته با وجود اين، براساس نوشته روزنامه سان هرالد، وجود اين دروبين‌ها در ميدان تايمز در مدت 22 ماه، منجر به دستگيري تنها 10 نفر گشته است.

به همين دليل در ژانويه گذشته، هنگامي كه ده‌ها نفر نيروي پليس نظاره‌گر مردم بودند، بيش از دويست نفر از ساكنين نيويورك در ميدان اصلي واشنگتن، اجتماعي عليه افزايش استفاده از دوربين‌هاي امنيتي برپا كردند. براساس فرمان شهردار رادولف .و.جيولياني و افسر پليس سفير هاوارد، از اين دوربين‌هاي امنيتي در اكثر پرونده‌هاي خياباني استفاده شده است و به زودي تعداد بيشتري از اين دوربين‌ها در اماكن عمومي نصب خواهد شد. افرادي كه در اين اجتماع شركت كرده بودند، براين باور بودند كه نصب اين دروبين‌ها در اماكن عمومي و خيابان‌ها، باعث از بين رفتن حريم شخصي افراد شده و جامعه‌اي كاملا قانوني به وجود مي‌آيد كه اين قانوني شدن به جاي كم كردن جرم و جنايت در جامعه، به از بين رفتن روح زندگي مي‌انجامد.

توينا دي مك كلاردي عضو محقق درگروه دفاعيات قانوني و سرمايه‌هاي تحصيلي، اظهار مي‌دارد: «از زماني كه اولين جواب مثبت را به آنان بدهيد، ديگر نمي‌توانيد نظر آنها را تغيير دهيد. اين خود ما بوديم كه به آنها اجازه داديم اين دوربين‌ها را در پارك‌ها، مدارس، اتوبان‌ها و حتي اتوبوس‌ها به كار گيرند.»

در 25 ژوئيه سال 2001 گروه‌هاي آزادي‌خواه نسبت به نصب اين دوربين‌ها در مدارس كلرادو- بولدر اعتراض نمودند. اين گروه‌ها اعلام داشتند كه احتياجي به داشتن ناظر در مدارس ندارند. با توجه به رشد روز افزون استفاده از اين دوربين‌ها، مدارس حوزه بولدر قصد دارند مبلغ 480 هزار دلار را جهت نصب دوربين جديدي در مدارس اختصاص دهند. از نظر گروه‌هاي آزادي خواه شركت‌كننده، اين دروبين‌ها بي مورد و غيرضروري مي‌باشند و استفاده از آنها تجاوز به حريم شخصي دانش‌آموزان قلمداد مي‌شود ولي از نظر كرين كينگ- مدير مدرسه بولور - اين دوربين‌ها «منابعي با ارزش» براي مسئولان مدرسه محسوب مي‌گردند. هم اكنون در مي سي‌سي پي، اگر دولت با درخواست يارانه خريد و دوربين‌هاي محافظتي موافقت نمايد، در اماكن عمومي جرم خيز استفاده خواهند شد. از نظر گروه‌هاي آزادي‌خواه مي‌سي‌سي‌پي استفاده دولتمردان از دوربين‌هاي امنيتي بر روي تيرك سيستم هاي تلفن و برق، تجازو به حريم شخصي افراد تلقي مي‌شود. ديويد اينگرستون، سخنران‌آزادي‌خواهان مي‌سي سي پي، در مصاحبه با سان هرالد گفت: «به نظر من، مردم به دليل ترسي كه از جرم و جنايت و مجرمان دارند، به آخرين وسيله اختراعي بر ضد جرم و جنايت متوسل مي‌شوند، بدون اين كه به آثار بعدي استفاده از اين دروبين‌ها فكر كنند.» وي مي‌افزايد: بايد قوانيني تصويب شود كه جلوي سوء استفاده از اين دوربين‌ها را بگيرد. وقتي دوربين‌هاي مداربسته براي مقاصد سياسي استفاده شود يا هدف از استفاده آنها تبعيض نژادي يا سوء استفاده‌هاي جنسي باشد، حقوق قانوني ما بايد اين اختيار را به ما بدهد كه از مسئولين اين دوربين‌ها توضيح بخواهيم. خلاصه، ما مدركي در اختيار داريم كه نشان مي‌دهد، پليس از اين دوربين‌ها براي تحت نظر قرار دادن مظنونين به جنايت و يا حتي كساني كه استعداد انجام جرم را دارند، استفاده خواهد نمود؛و اين گونه نظارت پليس بر روي افراد، تاثيري دلسرد كننده خواهد داشت.»

در اين فاصله، مسئولان دولتي هانتيگتون پارك كاليفرنيا، با وجود اين كه مي‌دانند نصب دوربين‌هاي محافظتي در خيابان‌هاي و اماكن عمومي شهر، نقض آشكار حريم‌هاي شخصي مردم و شهروندان است، به دنبال نصب اين دروبين‌ها هستند.در كاليفرنياي جنوبي، اين دروبين ها كه توسط يك مقاطعه كار در شهر به كار گرفته شده‌اند مهمترين ابزار امنيتي جامعه شناخته مي شود. در اين باره گروه‌هاي آزادي‌خواه مي‌گويند: اگر به پليس اين اجازه را بدهيد كه دوربين‌ها را اين جا و آنجا كار بگذارند به آنها اجازه حضور در همه جا را داده‌ايد» اين چنين به نظر مي‌رسد كه افزايش استفاده از اين دوربين‌ها، به دولتمردان اين امكان را مي‌دهد كه به حريم‌هاي شخصي افراد تجاوز نمايند. مسئولان دولتي مي‌گويند كه اگر استفاده از اين دوربين‌ها موفقيت‌آميز باشد، به زودي در سراسر هانتينگتون پارك نصب خواهند شد و از اين شيوه به زودي در تمامي نقاط آمريكا استفاده خواهد شد.

مسئولان پرتلند در اورگان،در اتوبوس‌هاي بين شهري عمومي، دوربين‌هاي مداربسته كار گذاشته‌اند و در بوستون؛ همه اماكن عمومي به اين دوربين‌ها مجهز شده‌اند.

مراكز پليس هم به اين دوربين‌ها مجهز شده‌اند و همان طور كه از عامه مردم فيلم‌برداري مي كنند از نيروهاي پليس و كاركرد آنها نيز فيلم‌برداري مي‌نمايند.

زندان‌هاي جديد و مدرن نيز هم اكنون به جاي سلول‌هاي به هم چسبيده و ميله‌هاي آهني، از محوطه‌هاي شيشه‌اي تشكيل شده‌اند كه درون‌ آنها به دوربين‌هاي محافظتي مجهز شده است. در برخي از ادارات دولتي به خصوص خزانه‌ها و ادارات ماليات نيز از اين دوربين‌هاي نظارتي براي زير نظر گرفتن كارمندان استفاده مي شود. از اين دوربين‌ها حتي در راهرو‌هاي گيشه‌هاي فروش بليط نيز استفاده مي‌شود و با كمك آنها، افرادي كه از صف بيرون مي‌آيند و نوبت را رعايت نمي‌كنند، شناسايي مي‌شوند.

چشمان متحد

استفاده از اين دروبين‌ها، از سالها پيش در بانك‌ها مرسوم بوده است ولي طي يك اقدام جديد، بانك‌هاي ولز فارگو در حال نصب 580 مدل جديد از اين دوربين‌ها هستند كه از طريق شناسايي چهره و تعيين هويت، مشترياني را كه در گذشته اقدام به كلاهبرداري كرده‌اند، شناسايي مي‌نمايد.

استفاده از اين دوربين‌ها همچنان رو به افزايش است؛ در راهروهاي ادارات، لابي‌هاي هتل‌هاي بزرگ، پارك‌هاي تفريحي، سوپر ماركت‌ها و مراكز تجاري از اين دوربين‌ها به طور وسيعي استفاده مي‌شود. بسياري از موسسات بازرگاني، براي نظارت كاركناني كه با پول سر و كار دارند، از اين دروبين‌ها استفاده مي‌كنند.

همچنين اين دوربين‌ها براي نظارت پاركينگ‌ها و گاراژ‌ها نيز مورد استفاده قرار مي‌گيرند. شبكه‌هاي خبري نيز براي به دست آوردن اخبار، از دروبين‌هاي مخفي و غيرمخفي زيادي واقع در سطح زمين و بالاتر از آن استفاده مي‌نمايند.

در حوزه اينترنت نيز وب‌كم‌ها پديده‌اي جديد محسوب مي‌گردند در صورت ورود به وب سايت‌هاي موسسات يا ادارت، فرد مورد حمله تصاوير متناوب و جذاب اماكن تفريحي- توريستي قرار مي‌گيرد. سايت‌هايي مانند Webcam.com و Earthcam.com به استفاده‌كنندگان امكان ديدن و شنيدن صدا و تصوير خيابان‌هاي شهرها موسسات بازرگاني، دانشگاه‌ها، كليساها، هتل‌ها، پارك‌ها و پاتوق‌ها و سواحل تمام نقاط جهان را مي‌دهند. سايت‌هاي اين چنيني، امكان نظاره داخل و خارج ساختمان را نيز به كاربر مي‌دهند. حتي براي برخي نقاط از دوربين‌هايي با قابليت چرخش 360 درجه نيز استفاده شده است. در سايت‌هاي مستهجن نيز از اين امكانات براي پخش تصاوير متحرك استفاده مي‌شود. مالكين اين قبيل سايت‌ها اظهار مي‌كنند كه حتي داخل اماكني مثل رستوران‌ها و اتاق‌هاي پرو نيز دوربين‌هايي كار گذاشته‌اند. به هر حال تمامي اين موارد، جنبه استفاده غيرقانوني از اين دوربين‌ها را نشان مي‌دهند. با در نظر گرفتن تمامي موارد استفاده اين دروبين‌ها، در مي‌يابيم كه جهان به سوي قبول اين پديده به عنوان ابزار پيشرفت در دنياي مدرن مي‌رود.

با گسترش استفاده مردم از ويدئو‌هاي خانگي و ضبط برنامه‌هاي مورد علاقه شان از تلويزيون دوربين‌هاي ديجيتالي به بازار آمدند. هم اكنون با كوچكتر شدن اين دروبين‌ها، حمل و نقل انها آسانتر شده است و به وفور و حتي روي گوشي‌هاي تلفن همراه نيز به كار مي‌روند. اگر به خاطر بياوريد، حادثه كت خوردن روني كينگ توسط ماموران پليس توسط همين دوربين هاي ويدئويي ضبط شده بود. از چنين وسايلي براي مقاصد خير و شر فراوان استفاده شده است. علاوه بر چنين مواردي، بسياري از والدين با كار گذاشتن اين دوربين‌ها در وسائل بچه‌ها- مثل راديوهاي غيرواقعي كه روي ميز بچه‌ها قرار مي‌دهند- براي نظارت پرستاران بچه و ساير افراد استفاده مي‌نمايند. در برخي از ايالات آمريكا، چنين استفاده‌اي قانوني و در برخي غيرقانوني است. برخي از دوربين‌ها براي استفاده تخصصي در محافظت از وسائل داخل خانه‌ها استفاده مي شوند.هر صاحب خانه اي مي‌تواند چنين دوربين هايي را درخانه خود قرار دهد و هدف آن را نه فقط حفظ وسائل خانه خود بلكه وسائل خانه همسايه نيز قرار دهد، بدون اين كه قانون از آن جلوگيري نمايد.

پس از ظهور چنين دروبين‌هايي، عارضه وب كم‌ها به وجود آمد و اين كه مردم مي‌توانستند به راحتي تصاوير را به وب سايت‌هايشان بفرستند. چنين مواردي بسيار مورد توجه قرار گرفت، از كار گذاشتن وب كم‌هاي بسيار كوچك در اتاق خواب‌ها تا دوربين‌هاي مخفي در كيف دستي.

نظارت به عنوان پديده‌اي فرهنگي

آشكارا در جامعه زندگي مي‌كنيم كه روز به روز بيشتر به اين دوربين‌هاي ناظر عادت مي كند و نظر مثبتي نسبت به آنها پيدا مي‌نمايد. رسانه‌ها نقش مهمي در پيدايش اين عادت دارند؛ به اين طريق كه مردم را به طور مثبتي به اين سمت سوق مي‌دهند كه نه تنها به اين شرايط عادت كنند بلكه اين شرايط را دوست داشته باشند.

خيلي دور نيست زماني كه جامعه چنين نظارتي را قبول نمي كرد و به طور آشكار در مقابل آن به پا مي‌خاست. در سال 1989 مردم روماني عليه نيكولا و النا ديكتاتورهاي كمونيست به پاخاستند، حتي مجلس تاس نيز نظام اين ديكتاتوري‌هاي كمونيست را به عنوان يكي از نفرت‌انگيزترين رژيم‌هاي قرن شناخت. آنچه كه به عنوان نشانه‌اي از ظلم اين ديكتاتورها بر جامعه شناخته مي‌شد، وجود دوربين‌هاي محافظتي پليس در خيابان هاي اصلي شهرهاي روماني و نظارت شديد بر مردم بود.

در كمتر از دوازده سال، چقدر تغييرات به وجود آمده است؟ به همين دليل است كه ترس از عادت كردن به وجود ناظر در جامعه و بين ما وجود دارد، به اين صورت كه نه تنها ظاهر فريبنده و مترقيانه آن به چشم مي‌آيد بلكه احساس امنيت بيشتر و تفريح و سرگرمي، ما را به سوي فريب خوردن و سستي‌اي مي‌كشاند كه در زماني نه چندان دور، حتي تصويرپذير هم نبود.

در واقع تمامي موارد استفاده از اين تكنولوژي مضر نيست، ولي بعضي از اين مواردكاملا برخلاف حق داشتن حريم هاي شخصي است و مضر مي‌باشند. به همين خاطر است كه مي‌گوييم، بايد اين موضوع روشن باشد و چرا ما حاضريم آزادي و حقوقمان را فداي رسيدن به چنين اهدافي نماييم.

يك تشكل براي اين امر به وجود آمده است كه پيش از اين كه خيلي دير شود، مردم را از مضرات اين تكنولوژي آگاه نمايد.

منبع: www.findarticles.com