واژه معنويت امروزه کابردهای زیادی دارد اما تعريف معنویت امری دشوار است. گاهي عالمان الهيات اين انتقاد را مطرح مي کنند که معنويت به عنوان يک رشته، ادعاي منابع نامحدودي را دارد بدون اين که روش خاص خود را داشته باشد. در سال هاي اخير، از ديدگاه تاريخي و الهياتي تلاش هايي در جهت ارائه روش و تعريفي منسجم براي اين رشته صورت گرفته است. درنتيجه، معنويت به عنوان يک موضوع ميان رشته اي مطرح شده که با ساحتي از وجود انسان ارتباط دارد که به نحو خاصي «روحاني » است.
به طور کلي با فراتر رفتن از پيش فرض هاي سنت هاي خاص ديني، تلاش هايي براي تعريف «معنويت » صورت گرفته است، اما آراي مربوط به اين فرايند مختلف اند. در اصطلاحات مسيحي، «معنويت » مربوط است به اين که چگونه مردم در باطن صاحب اعتقادات سنتي درباره خدا، انسان، خلقت و رابطه متقابل آنها مي شوند و آن گاه اين اعتقادات را در عبادت، در ارزش هاي اساسي و در نحوه زندگي نشان مي دهند. پس معنويت عبارت است از کل حيات انساني که بر حسب يک رابطه آگاهانه با خدا، در عيسي مسيح و از طريق سکناي روح القدس و در اجتماع مؤمنان به آن نگريسته مي شود. معنويت، به عنوان يک حوزه تحقيق، اين ساحت از وجود انساني را از ديدگاه هاي تاريخي، پديدارشناختي و الهياتي بررسي مي کند.
نوشتار حاضر درصدد است تا واژه و موضوع معنویت را از دیدگاه الهیات مسیحی مورد بررسی قرار دهد.
فهرست مطالب کتاب به شرح زیر است:
● معنویت
● سير تاريخي
تاريخ واژه «معنويت »
«معنويت » موضوعي براي تامل
● سير تحول معنويت معاصر
از «الهيات معنوي » تا «معنويت »
عالمان الهيات و تجربه ديني
● محل تلاقي معنويت و الهيات
1. معيار ارزيابي معنويت ها
2. آثار کلاسيک معنوي و هرمنوتيک
3. نوع شناسي ها و معنويت
الهيات آپوفاتيک و کاتافاتيک
ذهنيت هاي کاتوليک و پروتستان
● آخرت شناسي ها و معنويت
