«كارل دوو »مغز متفكر دولت بوش، يكي ديگر از شخصيت هاي برجسته و از همراهان كليدي بوش است كه از سمت خود كناره گيري كرده و كاخ سفيد را ترك كرده است.

در طي يك سال و اندي شاهد استعفاها و كناره گيري هاي ممتد و بسياري در كاخ سفيد بوده ايم. در طي اين مدت مهم ترين شخصيت هاي نافذ نومحافظه كار دولت بوش از اين دولت استعفا دادند. شخصيت هايي كه طراحان فكري سياست خارجي جرج دبليوبوش و عمدتا مجريان آن را تشكيل مي دادند. همچنين افرادي كه در متقاعدكردن آمريكايي ها براي آغاز جنگ عراق نقش كليدي ايفا كرده اند.

رامسفلد وزير دفاع آمريكا يكي از اين افراد بود كه بر اثر فشارهاي سنگين داخلي كه ناشي از شكست هاي پي درپي راهبردهاي نظامي آمريكا در عراق مي شد، از سمت وزارت دفاع كناره گيري كرد.

جان بولتون، سفير آمريكا در سازمان ملل و معاون سابق وزارت امور خارجه در امور كنترل تسليحات به جهت ديدگاه هاي افراطي اش مجبور به استعفا شد.

داگلاس فيث سمت معاونت وزير دفاع در امور سياستگذاري داشت كه با سقوط رامسفلد نتوانست جايگاه خود را حفظ نمايد.

لويس ليبي مشاور امنيت ملي ديك چني فردي كه پست هاي متنوعي در دولت اول بوش داشته و يكي از بنيانگذاران پروژه قرن جديد آمريكايي (Pnak) است قرباني دروغ هاي بوش پيرامون انتقال اورانيوم از نيجريه به عراق شد.

ريچارد پرل كه مشاور وزير دفاع و به خاطر پنهان كاري هايش معروف به شاهزاده تاريكي بود، از صف بوش خارج شده و جزء منتقدان وي گرديد. پرل كسي است كه در طراحي جنگ عراق نقش قابل توجهي داشته و غالبا وي را طراح جنگ برق آسا مي دانستند.

ديويد فروم يكي ديگر از نومحافظه كاران و نويسنده متن معروف بوش پيرامون محور شرارت نيز از كاخ سفيد فاصله گرفته و جبهه منتقدين وي را تشكيل مي دهد.

علاوه بر افراد فوق يك سري از شخصيت هاي ايدئولوگ مانند هانتينكتون و فوكوياما كه در ابتدا پس از 11 سپتامبر سياست هاي اتخاذ شده بوش را ستودند و زمينه هاي اعلاميه 50 نفري صاحب نظران و انديشمندان آمريكايي را در حمايت از سياست هاي بوش فراهم ساختند، اكنون در جبهه نومحافظه كاران راديكال و دولت بوش ديده نمي شوند.

وضعيت فوق بيانگر چند نكته مهم است:

1- ناتواني ايده هاي نومحافظه كاري در حفظ و توسعه منافع آمريكا

2- پايان نومحافظه كاري راديكال در كاخ سفيد و تبديل شدن نومحافظه كاران به عناصري خسته كننده، دردسرساز و با ايده هاي مأيوس كننده

3- كاهش كليدي ترين حاميان يك جانبه گرايي در كاخ سفيد

4- تنها شدن بوش در كاخ سفيد و زنگ نزديك شدن بوش به پايان خط

با توجه به نكات فوق و لاينحل ماندن چالش هاي آمريكا در خاورميانه به ويژه در عراق آيا بايد در انتظار تغيير و دگرگوني بنيادين در كاخ سفيد بود؟ تغييراتي كه در تاريخ دويست ساله آمريكا بي سابقه باشد؟ برخي تحليلگران پيش بيني مي كنند كه براي اولين بار يك رئيس جمهور آمريكا پيش از موعد، مشروعيت خود را از دست خواهد داد. علي رغم استدلال اين تحليلگران شواهد امر نشان مي دهد كه بوش آخرين اسطرلاب خود را در عرصه سياست انداخته تا بتواند از آتش افروزي كه در منطقه راه انداخته رهايي يابد.