آيا بيشتر جوانان با ازدواج همجنسان موافقاند؟
بسياري از ناظران به اين نتيجه رسيدهاند، كه نسل آينده تصميم خود را دربارهي اين قضيه گرفته و بنابراين، ازدواج همجنسبازان امري است غيرقابل پيشگيري. جيسون وست شهردار 27 ساله نيوپالتز نيويورك كه فرمان صدور گواهي ازدواج را براي زوجهاي همجنس صادر ميكرد، ميگويد: «اين كه ما در اين كشور ازدواج همجنسان را خواهيم داشت، غيرقابل پيشگيري است، چرا كه اين امر، موضوعي است كه به نسلها مربوط ميشود. از زماني كه كنگره و مجلس ايالتي اين روند را در پيش گرفتهاند، بيش از ده يا بيست سال نخواهد گذشت كه اين موضوع، يك مسألهي عادي خواهد شد. جاناتان روچ از مؤسسهي بروكينگز در مصاحبه با دنور پست گفت: «اصلاحيهي قانون فدرال ازدواج با گذر زمان بيشتر و بيشتر براي تصويب با مشكل مواجه خواهد شد. مردم به ازدواج همجنس بازان در ماساچوست عادت خواهند كرد. با گذر زمان قبح مسأله از بين خواهد رفت، به علاوه اين كه رأيدهندگان جوان از دستهي موافق ازدواج همجنسان هستند». ايوان ولفسان مدير اجرايي مؤسسهي «آزاد براي ازدواج» در مقالهاش براي واشنگتن پست نوشته بود كه: «اكثريت قريب به اتفاق جوانان طرفدار برابري ازدواج هستند». اندرو ساليوان در شمارهي اكتبر 2004 مجلهي وال استريت عنوان داشته بود كه 67 درصد جوانان معتقدند، «ازدواج همجنسان ميتواند به نفع جامعه باشد».
آيا اينها راست ميگويند؟ آيا نسل آينده دربارهي ازدواج همجنسان تصميم خود را گرفته و با آن موافق است؟
1ـ جوانان و ازدواج همجنسان: نظرخواهي اخير
آيا اكثر جوانان طرفدار اين نوع ازدواج هستند؟ پاسخ بستگي به اين دارد كه شما از چه كسي چنين پرسشي كرده باشيد و اينكه چگونه اين سؤال را مطرح كردهايد. در نظرخواهيهايي كه از سوي شركتهاي معروف و خوشنام انجام گرفته، مشخص شده است كه سهم جوانان گروه سني 18 تا 29 سالي كه طرفدار ازدواج همجنسان هستند، از 40 درصد تا 63 درصد متغير است، برعكس، سهم جوانان همين محدودهي سني كه مخالف اين ازدواجها هستند، از 36 تا 54 درصد متغير است. پاسخ جوانان بستگي به نمرهي پرسش دارد. مثلاً:
* «نظرسنجي Annenberg leetion، مي 2004: «آيا شما مخالف يا موافق اين هستيد كه قانون ايالتيتان به دو زن يا دو مرد اجازه دهد با هم ازدواج كنند؟» 50 درصد جوانان محدودهي سني 18 تا 29 ساله در مقابل 42 درصد مخالف اين نوع ازدواج هستند.
* نظرسنجي Gallup، ژوئن 2003: «به نظر شما قانون بايد يا نبايد ازدواج همجنسبازان را با همان حقوق ازدواجهاي عادي به رسميت بشناسد؟» 61 درصد جوانان بين 18 تا 29 سال موافق با ازدواج همجنسان بودهاند، در مقابل 32 درصد مخالف.
* مركز تحقيقاتي Pew، اكتبر 2003: شما موافق يا مخالف اين هستيد كه «به زنان و مردان همجنسباز اجازه قانوني داده شود تا با هم ازدواج كنند؟» 45 درصد جوانان موافق و 46 درصد آنان مخالف بودهاند. توزيع آراء يكسان است.
* ABC نيوز، مارس 2004: «به نظر شما بايد ازدواج همجنسبازان قانوني يا غيرقانوني شود؟»
جوانان گروه سني 18 تا 30 سالي كه موافق بودند، 63 درصد در مقابل 36 درصد بوده است.
* دانشگاه كوئين نيپياك: مارس 2004: «آيا شما موافق يا مخالف قانوني هستيد كه به زوجهاي همجنس اجازهي ازدواج ميدهد؟» جوانان 18 تا 29 سالهاي كه مخالف بودند 51 درصد در مقابل 49 درصد بوده است.
* لسآنجلس تايمز مارس 2004: «كدام يك به ديدگاه شما نزديكتر است». الف) بايد به زوجهاي همجنس اجازهي ازدواج قانوني داده شود. ب) بايد به زوجهاي همجنس اجازه احداث تشكلهاي اجتماعي داده شود. ج) نبايد به زوجهاي همجنس اجازهي هيچ يك از اين كارها داده شود». 44 درصد جوانان با نظر اول موافق بودند، 53 درصدشان يكي از دو گزينهي ديگر را برگزيدند (31 درصد گزينهي دوم و 22 درصد گزينهي سوم را انتخاب كردند).
جوانان بيش از ساير افراد آمريكايي طرفدار ازدواج همجنسان هستند. اما نظر اكثر آنان بستگي به نمرهي پرسش نظرخواهي دارد.
2ـ چرا اينقدر گوناگوني؟
دو نظرسنجي اخير را كه توسط دو شركت معتبر انجام گرفته در نظر بگيريد، ABC نيوز و مركز سياستهاي اجتماعي Annenberg در فوريهي 2004. نظرسنجي Annenbeng پرسيده بود: آيا شما موافق يا مخالف «قانوني هستيد كه در ايالت شما به دو زن يا دو مرد اجازه دهد قانوناً با هم ازدواج كنند؟» جوانان 18 تا 29 سالهي مخالف، با 11 اختلاف (52 درصد در مقابل 48 درصد) از موافقها پيش بودند.
در هفتهي بعد ABC نيوز نظرسنجي ديگري انجام داد كه در آن پرسيده شده بود: «آيا ازدواج همجنسبازان بايد يا نبايد قانوني باشد؟ جوانان 18 تا 30 ساله با 27 اختلاف، موافق اين نوع ازدواج هستند. (63 درصد در مقابل 36 درصد).
كدام يك را بپذيريم؟ كدام يك از اين آمار 63 درصد يا 41 درصد بهتر بيانگر نظر جواناني است كه موافق ازدواج همجنسبازان هستند؟ چنين گوناگوني وسيعي را چگونه ميتوان تشريح كرد؟
اين، تا حدي به نمرهي پرسش بستگي دارد. پرسشهايي كه از كلمهي «حق» استفاده ميكنند يا «توقف» ازدواج همجنسبازان (يا «غيرقانوني» دانستن ازدواج آنها) را پيشنهاد ميكنند، همواره موافقت بيشتري را براي ازدواج همجنسبازان به همراه دارند، چه در بين جوانان چه در ميان ساير گروههاي سني آمريكاييها.
چرا؟ شايد به اين دليل كه برخي آمريكاييها، وقتي سخن از حذف زوجهاي لزبين يا گي (gay) به طور صريح به ميان ميآيد كمتر تمايل پيدا ميكنند كه از تعريف كنوني ازدواج حمايت كنند. با اين حال در نظرسنجي Annenberg كه زباني برابر و شفاف دربارهي زوجهاي لزبين و گي به كار برده، سطح جوانان موافق با ازدواج همجنسبازان پايينتر از ديگران است. توضيح ديگر اين است كه شايد بسياري از افرادي كه در نظرسنجي شركت كردهاند به درستي نميدانستند كه «قانوني» كردن ازدواج همجنسبازان يعني چه، به ويژه وقتي گفته ميشود، «توقف ازدواج همجنسبازان» يا «غيرقانوني» دانستن آن، اين تصور را به ذهن ميآورد كه همجنسبازان را به دليل زندگي با هم به عنوان ازدواج يا به دليل انجام مراسم ازدواج مذهبي يا خصوصي مجرم بدانيم. اگر چنين باشد، رقم بالاي جوانان موافق ازدواج همجنسبازان در اين نظرسنجيها، شايد اين به معني باشد كه اين جوانان مخالف آن هستند كه همجنسبازان را به خاطر تشكلهاشان متهم كنند، نه آن كه موافق تعريفي جديد و قانوني براي ازدواج باشد به گونهاي كه زوجهاي همجنس را نيز شامل شود. شايد بتوان دليل افزايش غيرمعمول موافقان ازدواج همجنسبازان، طبق نظرسنجي ABC نيوز و واشنگتن پست را طي ماههاي ژانويه تا مارس 2004 همين دانست، در حالي كه ساير نظرسنجيها در همين دورهي زماني مشخص كردند كه جوانان مخالف ازدواج همجنسان هستند.
در نظرسنجي ABC نيوز، سؤال شده بود كه آيا به نظر شما ازدواج همجنسبازان را بايد «قانوني» يا «غيرقانوني» دانست؟ درصد كساني كه با گزينهي «قانوني» موافق بودند، طي ماههاي ژانويه و مارس 2004 از 56 درصد به 63 درصد افزايش پيدا كرد، يعني از سخنان شهردار نيوپالتز و زماني كه روحانيون مذهبي نيويورك به خاطر اجراي مراسم ازدواج زوجهاي همجنس با خطر شكايتهاي كيفري مواجه بودند.
همچنين ميتوان نوسان وسيع آمارها را بيانگر اين واقعيت دانست كه اكثر نظرسنجيهايي كه جوانان را دربرميگيرد، زيرمجموعههايي هستند از نظرسنجيهاي در سطح ملي و بنابراين نمونهي جمعيتي كوچكتري دارند و حاشيهي خطايشان بزرگتر است. با توجه به اهميتي كه نظر نسل آينده دربارهي اين موضوع دارد، بايد از نظرسنجيهايي استفاده كرد كه نمونهي جمعيتي بزرگتري دارند: در اين صورت ميتوان به نتايج معنيداري رسيد. با اين وجود، به طور كل ميتوان گفت كه اين نوسانات وسيع در عقايد ميتواند نشانگر ترديد در تصميمگيري باشد، يعني مردم هنوز تصميم نگرفتهاند كه چگونه بايد دربارهي ازدواج همجنسان قضاوت كنند.
3ـ نسل آينده: دانشجويان
در حالي كه بسياري از جوانان فعلاً با ازدواج همجنسان موافق نيستند، دانشجويان ظاهراً هستند. مؤسسهي سياست هاروارد در نظرسنجيهاي كه در مارس 2004 انجام داد دريافت كه تعداد دانشجويان موافق اين نوع ازدواج 57 درصد و مخالفان آن 34 درصد هستند. (سؤال اين بود: به نظر شما آيا بايد ازدواج همجنسبازان با همان حقوق ازدواجهاي عادي از نظر قانون معتبر شناخته شود؟) مؤسسهي پانتا در ماه مي 2004 نظرسنجي ديگري انجام داد و نتيجه گرفت كه 52 درصد دانشجويان در مقابل 38 درصد مخالف، با ازدواج همجنسبازان موافق هستند. (پرسش اين بود كه: آيا شما موافق يا مخالف اين هستيد كه به زوجهاي زن و مرد همجنسباز اجازه داده شود با هم به صورت ازدواج همجنسان ازدواج كنند؟)
نتيجه ديگري كه ميتوان از اين نظرسنجي دانشجويي گرفت اين است كه مسألهي ازدواج همجنسان بيشتر يك موضوع تعصبي است كه در آن دانشجويان دموكرات و مستقل (استقلالطلب) به طور فزايندهاي موافق هستند، در حالي كه دانشجويان جمهوريخواه همچنان با اكثريت آراء و در موضع مخالف با آن ايستادهاند.
نظرسنجي Pew در سال 2003 جوانان همهي گروههاي سني را مورد نظرسنجي قرار داد. طبق نتايج حاصله، تنها عدهي اندكي از جمهوريخواهان، استقلالطلبان يا دموكراتها مدافع ازدواج همجنسبازان هستند: 18 درصد جمهوريخواهان، 39 درصد استقلالطلبان و 39 درصد دموكراتها. پرسش اين بود: آيا شما موافق يا مخالف آن هستيد كه همجنسبازان به طور قانوني با هم ازدواج كنند؟ نظرسنجي ماه آوريل 2004 مؤسسهي سياست هاروارد دريافته بود كه 76 درصد دانشجويان دموكرات و 62 درصد استقلالطلبان موافق ازدواج همجنسبازان هستند در حالي كه تنها 26 درصد جمهوريخواهان موافقت خود را اعلام داشتهاند. (سؤال اين بود: آيا به نظر شما ازدواج همجنسبازان بايد يا نبايد از نظر قانون معتبر شناخته شود، با همان حقوق ازدواجهاي عادي و معمول؟ در نظرسنجي مؤسسهي پانتا نظير همين تفاوت مشاهده شد: 69 درصد دانشجويان دموكرات موافق ازدواج همجنسان بودند در حالي كه 67 درصد جمهوريخواهان با آن مخالف بودند. (سؤال اين بود: آيا شما موافق يا مخالف اين هستيد كه به زوجهاي زن و مرد همجنسباز اجازهي ازدواج همجنسان داده شود؟)
4ـ روندهاي جديدتر: تغيير
در ميانهي سال 2003 همچنان كه ازدواج همجنسان موضوعي جالب توجه باقي مانده بود، روند رو به افزايش موافقت با آن دستخوش تغيير شد. در نتيجه تصميم نهايي پروندهي گودريج، مخالفت با ازدواج همجنسان در ميان آمريكاييها به طور ناگهاني افزايش پيدا كرد. اما مخالفت جوانان وسيعتر شده بود. مثلاً در نظرسنجي Gallup، ژوئن 2003، ميزان جوانان 18 تا 29 سالهاي كه موافق ازدواج همجنسان بودند، 61 درصد در مقابل 26 درصد بود. تا دسامبر 2003 تعداد جوانان طرفدار اين نوع ازدواج 17 درصد كاهش پيدا كرد (يعني اندكي بيش از دو برابر 8 درصد كاهش موافقت در كل جمعيت آمريكاييهاي موافق ازدواج همجنسان)، در حالي كه تعداد جوانان مخالف 17 درصد افزايش پيدا كرد. در دسامبر 2003، نظرسنجي Gallup نشان داد كه تنها 53 درصد جوانان، در مقابل 44 درصد جوانان موافق، مخالف ازدواج همجنسبازان هستند.
آيا اين واكنشي موقت بود؟ از آنجا كه نمونه جمعيت انتخاب شده كوچك بوده است، مطمئن بودن به روند مزبور اندكي دشوار است. جديدترين نظرسنجي Gallup نشان داده است كه نظر جوانان در موافقت با ازدواج همجنسبازان به موقعيت قبلياش بازگشته است، هر چند هنوز به سطحي كه پيش از پروندهي گودريج داشت نرسيده است.
اما نظرسنجي Pew كه پرسيده بود (آيا شما موافق يا مخالف اين هستيد كه به زنان و مردان همجنسباز اجازهي ازدواج قانوني داده شود؟) همچنان نشاندهندهي كاهش موافقت با اين نوع ازدواج در ميان جوانان است. همين نظرسنجي در نوامبر 2003 نشان داد كه 53 درصد جوانان موفق صدور مجوز براي ازدواج قانوني زوجهاي همجنسباز بودند و 42 درصد مخالف بودند. در آخرين نظرسنجي كه در آگوست 2004 انجام شد، مشخص گرديد كه اكنون 50 درصد جوانان مخالف ازدواج همجنسبازان و 40 درصد موافق هستند.
5ـ نسل بعد از «نسل بعد»: 13 تا 17 سالهها
نظر اين گروه سني دربارهي ازدواج همجنسان چيست؟ با كمال تعجب و شايد، مخالف نوجوانان با ازدواج همجنسان در حال افزايش است. نظرسنجي Gallup از سال 2001 تاكنون نظر نوجوانان را نسبت به ازدواج همجنسبازان جويا شده است. بين سالهاي 2003 و 2004، رأي موافقت نوجوانان به اين موضوع 6 درصد كاهش داشته است، در حالي كه نظر مخالف آنان هشت درصد بيشتر شده است. در سال 2003، نوجوانان مخالف ازدواج همجنسبازان بودند (55 درصد در برابر 42 درصد مخالف). تا سال 2004 مخالفت اين گروه سني به 63 درصد رسيد و امروز در سطحي برابر با سطح بزرگسالان قرار دارد.
اين مخالفت نسبت به ازدواج همجنسبازان را چگونه ميتوان براي اين گروه سني توضيح داد؟ به احتمال زياد به اين دليل است كه اين موضوع به مسألهاي ملي و قابل مشاهده تبديل شده و والدين و ساير بزرگسالان بيشتر و آشكارتر مخالفت خود را نسبت به اين موضوع عنوان ميكنند. اين مخالفت بزرگسالان ظاهراً بر نظر فرزندانشان هم تأثير گذاشته است.
6ـ آيا ازدواج همجنسبازان غيرقابل پيشگيري است؟
بسياري از مردم بر اين باورند كه غالب جوانان موافق ازدواج همجنسان هستند و اين كه چنين ازدواجهايي موضوعي است كه به زنان مربوط ميشود. جوانان بيشتر از ساير شهروندان مسن آمريكايي با ازدواج همجنسبازان موافق هستند. اما نظرسنجيها بيانگر گوناگوني عقيدهي جوانان دربارهي اين مسأله است، در برخي زمانها آنها موافق و در زماني ديگر مخالف اين ازدواجها هستند. طبق قضاوتها، بيطرفانهترين نظرسنجيها بيانگر اين نكته هستند كه اكنون جوانان و نوجوانان با اين ازدواجها مخالف هستند، حتي با وجود آن كه بسياري از دانشجويان، اكنون موافق آن هستند. اين كه چگونه در گذر زمان و وارد شدن به عرصهي زندگي، مانند ازدواج و بچهدار شدن نظر نسل كنوني جوانان و دانشجويان نسبت به مسألهي ازدواج همجنسبازان متحول خواهد شد، نامشخص است.
مخالفت با ازدواج همجنسبازان در ميان نوجوانان به طور قابل ملاحظهاي در حال افزايش است، كه البته بيشتر به خاطر واكنش والدينشان به اين موضوع، رهبران سياسي، روحانيون مذهبي و ساير افراد تأثيرگذار است. اين كه آيا نسل آيندهي «آينده» وقتي به حد بلوغ رسيد و وارد دانشگاه شد نظرش را تغيير خواهد داد يا نه، هيچ كس نميداند. براي نسل آينده هنوز زود است كه دربارهي ازدواج همجنسها تصميمي بگيرد.
