پژوهش در حوزه سلول هاى بنيادين (Stem cells) به واسطه سرعت و دقتى كه در پيشرفت آن وجود داشته است، شهرت ماندگارى يافته است. اگر نگاهى گذرا به مطالب نشريات تخصصى و عام در اندك زمانى بيندازيد، بى ترديد چيزى درباره سلول هاى بنيادين در آنها خواهيد يافت و همين مى تواند دليلى بر اهميت و فراگيرى اين موضوع باشد. در ۱۹ ماه مه (۳۰ ارديبهشت) گروهى از پژوهشگران كره جنوبى به سرپرستى وو سوك هوانگ از دانشگاه ملى سئول اعلام كرد كه ۱۱ جنين انسانى ايجاد كرده است كه دوقلوهاى وراثتى والدينى بوده اند كه بيمارى هاى مختلف داشته اند و با موفقيت سلول هاى بنيادين را از اين جنين ها استخراج كرده اند كه مى تواند نخستين گام مهم به سوى درمان به شيوه كلونينگ باشد. مهم تر از همه اين كه، اين پژوهشگران با كارايى چشمگير به اين نقطه رسيده اند. هنگامى كه همين گروه در سال ۲۰۰۴ اولين گروهى شدند كه خطى از سلول هاى بنيادين را از يك جنين كلون شده انسانى گرفتند، گزارش دادند كه براى داشتن يك جنين سالم كه بتواند سلول هاى باارزش بسازد تقريبا به ۲۵۰ سلول تخم انسانى نياز دارند. اين بار به طور متوسط براى گرفتن هر خط از سلول ها، از ۱۷ سلول تخم اهدا شده استفاده شد - كه اين نيز به واسطه پيشرفت هاى شگرفى است كه در عرصه فناورى روى داده است. اين كه بخواهيم اين مقدار سلول تخم را از يك چرخه ساده شبيه سازى رحمى از نوعى كه به طور معمول براى مقاصد بارورى اجرا مى شود، بگيريم، كارى غيرمعمول و عجيب نيست. اين بدان معناست كه يك دستور كار پزشكى قبلا پذيرفته شده توان اين را دارد كه يك كلونى دوباره ساز سلول هاى بنيادين از نظر ژنتيكى توانا را براى يك بيمار توليد كند. ناگهان، كلونينگ درمانى از حالت فرضيه اى خارج و اميد به قدرت درمان گر بودن آنها بيشتر شد. اين يافته ها باعث شد كه دولت كره جنوبى اعلام كند حاضر است پول و تلاش بيشترى را صرف اين پيشرفت كند.

در همان روز، اليسون مرداك، پزشك متخصص بارورى در مركز زندگى در نيوكاسل انگلستان اعلام كرد كه او در ايجاد يك جنين انسانى كلون شده با استفاده از تخم هاى نابالغ موفقيت هايى به دست آورده است. او براى استفاده از اين سلول ها، موافقت مراجع مسوول و قوانين دخيل را كسب كرده است.

او يكى از مشكلات خود را استفاده از سلول هاى تخم تازه مى داند و معتقد است اين سلول ها امتيازهاى بيشترى دارند و اميدوار است كه مقامات مركز جنين شناسى و بارورى انسان ها در بريتانيا به دانشمندان اجازه دهند كه به سلول هاى تازه و سالم دسترسى داشته باشند. او شرط رسيدن و پيشرفت شانه به شانه با كره جنوبى را در اين زمينه موافقت مقامات مراكز مربوط با درخواست دانشمندان مى داند.

در جبهه سياسى نيز تلاش هايى صورت گرفته است. مجلس نمايندگان ايالات متحده لايحه پيشبرد پژوهش سلول بنيادين را در سال ۲۰۰۵ به تصويب رساند كه باعث سست شدن محدوديت هاى بودجه فدرال در حوزه تحقيقات سلول هاى بنيادين شده است. محدوديتى كه به وسيله جورج بوش، رييس جمهور امريكا، از آگوست ۲۰۰۱ تاكنون در اين حوزه اعمال شده بود.

گرچه بوش چندى پيش تهديد كرده بود كه اگر لايحه به دفتر او برسد آن را وتو خواهد كرد اما اكثريت نمايندگان از جمله ۵۰ تن از جمهوريخواهان به آن راى مثبت دادند.

و اكنون سرنوشت اين لايحه به دست مجلس سناى امريكا افتاده است. سال گذشته ۵۸ سناتور طى نامه اى به بوش از او خواستند كه قوانين مربوط به حوزه سلول هاى بنيادين را تسهيل كند كه نشان مى دهد احتمال تصويب اين لايحه در مجلس سناى امريكا بالاست.

در هر حال، اگر روند كنونى تحقيقات در اين حوزه ادامه يابد، احتمالا مشكلات و مسايل اخلاقى و سياسى مربوط به پژوهش سلول هاى بنيادين در مقابل پيشرفت هاى فناورانه زانوى تسليم بر زمين بزنند. حداقل سه گروه از پژوهشگران در ايالات متحده و استراليا طى نتايج اميدواركننده اى در اين زمينه اعلام كرده اند كه احتمال ايجاد سلول هاى بنيادين جنينى را ممكن مى سازد - يا حداقل سلول هايى كه از نظر كاركرد، معادل سلول هاى بنيادين جنين هستند. اين يافته ها حاكى از آن است كه به وجود آوردن سلول هاى زايا بدون ايجاد يا نابودى جنين هاى موردنظر در فرآيند پيدايش سلول  بنيادين صورت مى گيرد. البته مشكلات زيادى بر سر راه پژوهش در سلول هاى بنيادين وجود دارد. اما كارهاى انجام شده، نشان مى دهد كه جذابيت توانايى شخص در تغيير سلول هاى معمولى ـ مثلا از پوست انسان ـ به سلول هاى بنيادين كه توانايى جايگزينى بافت ها و اندام هاى خاص را داشته باشد چيزى نيست كه به سادگى از آن گذشت و انسان براى موفقيت كامل در اين مسير ناچار به پيمودن راهى درازتر و دشوارتر است.