لویی ماسینیون(۲۵ ژوئیه ۱۸۸۳ - ۳۱ اکتبر ۱۹۶۳) شرقشناس و اسلامشناسی فرانسوی و محقق تاریخ آن بود. با وجود این که کاتولیک مذهب بود، اما سعی کرد تا اسلام را از درون بشناسد، و به این ترتیب تآثیر عمیقی بر نگاه غرب بر اسلام گذاشت.
لويي ماسينيون سي و پنج سال رياست كرسي جامعهشناسي اسلام در كلژدوفرانس و سي سال رياست كرسي اسلامشناسي در مدرسه مطالعات عالي سوربن را برعهده داشت.
با این که او مسیحی بود، اما روحیهٔ حقطلبانهٔ او باعث شده بود که در قضیهٔ استقلال الجزایر، از مسلمانان الجزایری حمایت کند، و به همین خاطر مدتی نیز دستگیر و زندانی شد.
وی بنيانگذار تحقيقاتي است كه در ارتباط با تصوف انجام شدهاست. پژوهشهايش درباره حلاج هنوز هم از بهترين و كاملترين پژوهشهاست و حلاج بود كه او را متوجه نقش عظيم فرهنگ ايران زمين در بناي تمدن اسلامي كرد. كتاب "سلمان پاك" او هم روايتي است جذاب و منقح در ميان انبوه روايتهاي افسانهآميز و اساطيري درباره سلمان فارسي.
سفر به ايران
لويي ماسينيون در سال 1930 بعد از شركت در يك كنگره شرقشناسي در باكو وارد خاك ايران شد و در اين سفر حلاج را مييابد. در 1934 براي افتتاح فرهنگستان ايران دعوت ميشود اما به علت تاخير در افتتاح فرهنگستان و نيز مشغلههاي شخصي نميتواند در مراسم حضور بيابد. سال 1940 به عضويت فرهنگستان ايران انتخاب ميشود كه به علت جنگ جهاني دوم اين امر تا سال 1945 به صورت رسمي محقق نميشود. در همان دوره هم استاد افتخاري دانشگاه تهران ميشود.
هانري كربن و همكاران ايرانياش در سال 1962 به پاس همه اين تلاشها بزرگداشتي را براي او در دانشگاه تهران برگزار كردند.