على اصغر بهارى در ۱۸ سالگى به عضويت در اركستر ابراهيم خان منصورى درآمد و سال ها به همكارى و همنوايى در اين گروه مشغول بود.

در سال ۱۳۳۲ هجرى شمسى به راديو دعوت شد و روزهاى دوشنبه برنامه تكنوازى كمانچه را در راديو اجرا مى كرد. سپس با ابوالحسن خان صبا، احمد عبادى و حسين تهرانى به اجراى برنامه هايى در راديو پرداخت. سال ها بعد از طرف روح الله خالقى به مدرسه موسيقى جهت تعليم و آموزش موسيقى فراخوانده شد و زمانى كه دانشگاه تهران درس تعليم و شناخت كمانچه را وارد برنامه هاى درسى كرد از بهارى براى تدريس در دانشگاه دعوت به عمل آمد. بهارى به طور رسمى استاد دانشگاه تهران شد. او نخستين تكنواز كمانچه اى است كه در تلويزيون برنامه اجرا كرد و اين برنامه بر شهرت و محبوبيت او بيش از پيش افزود.

خستين سفر خارجى او براى اجراى كنسرت در سال ۱۳۴۶ ه.ش. بود. على اصغر بهارى به همراه حسين تهرانى، منوچهر جهانبگلو و حسين قوامى و فرهنگ شريف به فرانسه و آلمان براى اجراى برنامه دعوت شد. به دنبال موفقيت اين برنامه، بهارى به همراه همين گروه به چند كشور اروپايى و آمريكايى رفته و در آنجا نيز برنامه اجرا كرد. تكنوازى هاى بهارى در اين برنامه بسيار چشمگير بود.

بهارى با سازى كه حدود ۱۵۰ سال پيش ساخته شده بود، كار مى كرد و مى گفت: «اين ساز، ساز خانوادگى من است و بركت و شگون دارد.» بهارى در اين باره خاطره اى را نقل مى كند: «زمانى من دوتا كمانچه داشتم. يك ساز كوچك كه اغلب با آن كار مى كردم و يكى ديگر يك ساز بزرگتر. با خود گفتم بهتر است كه اين ساز را بفروشم. آن را به امانت فروشى بردم و گفتم كه ساز را براى من بفروشد. امانت فروش ساز را گرفت و كاغذ روى آن چسباند و نوشت قيمت ۲۰۰ تومان، كه البته قيمت خوبى بود. از آن لحظه به بعد من هر روز كه از جلوى مغازه رد مى شدم خدا خدا مى كردم كه ساز هرچه زودتر به فروش برسد، چون به پول آن نياز مبرم داشتم. پس از مدتى از جلوى مغازه رد شدم و ديدم از ساز خبرى نيست. خوشحال از اينكه ساز به فروش رفته وارد مغازه شدم. از امانت فروشى سراغ ساز را گرفتم و گفتم چه خوب كه ساز به فروش رفته است. امانت فروش گفت: فروش كدام است آقا. براى اينكه ويترين را اشغال نكند ساز را برداشتم و پشت مغازه انداختم. هرچه سريع تر خودم را به پشت مغازه رساندم ساز را برداشتم، پيرزنى جلوى انبارى فال مى گرفت. از من خواست كه فالم را ببيند، قبول نكردم. گفت: بده فال سازت را بگيرم. ابتدا به نظرم حرف بيهوده اى بود. اما با خود گفتم خوب ما كه بخت و اقبال درست و حسابى نداريم، حالا ببينيم ساز ما چه آينده اى دارد. پيرزن پولى از من گرفت و فال سازم را ديد و گفت: سازت اقبال بلندى دارد. صاحب آن هشت بار به كشورهاى خارج سفر خواهد كرد. من با پوزخند سازم را گرفتم و راه افتادم. بايد بگويم كه درست ۸ بار تا به حال براى اجراى برنامه هاى هنرى با همين ساز به سفر خارجى رفته ام.»

بهارى بيشتر كارهاى خود را با اديب خوانسارى، حسين قوامى معروف به فاخته اى و غلامحسين بنان و اقبال آذر اجرا كرده است. چند برنامه نيز با محمدرضا شجريان و يكى دو برنامه هم با شهرام ناظرى اجرا كرده است كه همگى آنها با موفقيت همراه بوده است.

از شاگردان بنام على اصغر بهارى مى توان به داوود گنجه اى، على اكبر شكارچى و هادى منتظرى اشاره كرد.

على اصغر بهارى در ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ هجرى شمسى در ۹۰ سالگى در تهران درگذشت. پيكرش از جلوى تالار وحدت تشييع شده و در امام زاده طاهر كرج به خاك سپرده شد.

منابع:

http://www.sharghnewspaper.ir/840819/html/spc14.htm